επέμβαση ωχράς κυλίδας

  • ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΩΧΡΑΣ ΚΗΛΙΔΑΣ

     

      Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας σχετιζόμενη με την ηλικία, είναι η πιο συχνή αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης στον δυτικό κόσμο. Η πάθηση αυτή προσβάλει την κεντρική περιοχή του βυθού του ματιού, η οποία είναι και η πιο σημαντική. Η συνέπεια; Μια σταδιακή μείωση της κεντρικής όρασης χωρίς άλλα συμπτώματα. Η ωχρά κηλίδα αντιστοιχεί στο κεντρικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς, δηλαδή του χιτώνα που αντιστοιχεί στο βυθό του ματιού. Αυτή δε είναι και το πιο σημαντικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς πάνω στο οποίο πέφτουν οι ακτίνες και σχηματίζονται τα είδωλα. Όπως καταλαβαίνουμε η ωχρά είναι το πιο σημαντικό μέρος του αμφιβληστροειδούς για να βλέπουμε ευκρινώς.


    ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ ΚΥΛΙΔΑΣ
      Η γεροντική εκφύλιση της ωχράς είναι μια πολυπαραγοντική νόσος, δηλαδή βρέθηκε ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνισή της. Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου μπορεί να είναι η ηλικία, η κληρονομικότητα, οι ανοιχτόχρωμες ίριδες, το κάπνισμα, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, καθώς και η ηλιακή ακτινοβολία. Φυσικά ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι η διαδικασία της γήρανσης.

      Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας που είναι γνωστοί μέχρι σήμερα είναι οι εξής:

    • Ηλικία: Βασικός παράγοντας κινδύνου, όπως άλλωστε αναφέρεται και στο όνομα της νόσου, είναι η ηλικία. Όσο αυξάνεται η ηλικία, τόσο αυξάνεται και η πιθανότητα εμφάνισης της νόσου. Όπως αναφέρθηκε και στην αρχή, τελευταίες μελέτες έδειξαν ότι η πιθανότητα εμφάνισης ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας, αυξάνεται από 2% στα άτομα μέσης ηλικίας (50ετών) σε περίπου 30% στα άτομα ηλικίας άνω των 75 ετών.
    • Φύλο: Οι γυναίκες εμφανίζουν συχνότερα την νόσο, λόγω των χαμηλών επιπέδων οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση.
    • Ο κληρονομικός παράγοντας φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο τόσο στη πιθανότητα εμφάνισης, όσο και στη βαρύτητα εξέλιξης της πάθησης.
    Επιδημιολογικές μελέτες έχουν αναδείξει αρκετούς τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου εμφάνισης ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας:
    • Κάπνισμα
    • Κακή διατροφή σε συνδυασμό με αυξημένο δείκτη μάζας-σώματος (BMI)
    • Αρτηριακή υπέρταση, αυξημένα επίπεδα χοληστερίνης
    • Απροστάτευτη έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία
    Τύποι και συμπτώματα της ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας
    1. ΞΗΡΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΩΧΡΑΣ ΚΗΛΙΔΑΣ:
      Η ξηρού τύπου εκφύλιση ωχράς κηλίδας μπορεί να εμφανίζεται μόνο στο ένα ή και στα δύο μάτια. Όταν επηρεάζεται μόνο το ένα μάτι, τα συμπτώματα μπορεί να μην γίνουν άμεσα αντιληπτά από τον ασθενή, λόγω του ότι το άλλο μάτι βλέπει καλά.
    • Αρχικά, ήπια μείωση της οπτικής οξύτητας (Θολή μακρινή αλλά και κοντινή όραση)
    • Ανάγκη για περισσότερο φως
    • Ξεθώριασμα χρωμάτων
    • Δυσκολία στην όραση κατά την μετάβαση από φωτεινό σε σκοτεινό χώρο
    • Δυσκολία στην αναγνώριση προσώπων
    • Αντίληψη γκρίζας περιοχής στο κέντρο του οπτικού πεδίου

    2. ΥΓΡΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΩΧΡΑΣ ΚΗΛΙΔΑΣ:
    Χαρακτηριστικό της υγρής εκφύλισης ωχράς κηλίδας είναι ότι τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως απότομα και επιδεινώνονται γρήγορα.
    • Μεταμορφοψία: δηλαδή παραμόρφωση των γραμμών. Οι ευθείες γραμμές φαίνονται κυματιστές, με καμπύλες. (όπως φαίνεται στην εικόνα). Υπάρχει ένα πολύ απλό και αξιόπιστο test για τον έλεγχο της μεταμορφοψίας, ο πίνακας του Amsler, τον οποίο μπορεί ο ασθενής να χρησιμοποιεί ανά πάσα στιγμή για την υποκειμενική εκτίμηση της κατάστασης της ωχράς του. (φορώντας τα κοντινά του γυαλιά, με επαρκή φωτισμό, σε απόσταση 30-40cm, ελέγχει ξεχωριστά το κάθε μάτι)
    • Γκρίζες ή μαύρες κηλίδες στο οπτικό πεδίο
    • Μικροψία (διαταραχή στην αντίληψη του μεγέθους των αντικειμένων)
    • Πλήρης απώλεια της κεντρικής όρασης.


    ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΩΧΡΑ ΚΥΛΙΔΑ
    Ο τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος βοηθάει στην πρώιμη και έγκαιρη διάγνωση της εκφύλισης ωχράς κηλίδας, πολύ πριν ο ασθενής αντιληφθεί τα συμπτώματα της νόσου.
    Βυθοσκόπηση
    Είναι ο έλεγχος του ‘βυθού’ του οφθαλμού, ο οποίος γίνεται εύκολα από τον οφθαλμίατρο με έναν ειδικό φακό, αφού πρώτα έχει διασταλεί η κόρη του ματιού με την βοήθεια μυδριατικών κολλυρίων. Δεν πρόκειται για κάποια ειδική οφθαλμολογική εξέταση, αλλά ανήκει στις εξετάσεις που γίνονται σε κάθε πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο. Με την βυθοσκόπηση μπορεί να διαγνωστούν και οι δύο μορφές της.

    Φλουοραγγειογραφία.
    Αν εμφανιστούν παθολογικά στοιχεία με την βυθοσκόπησης τότε προχωράμε με πιο ειδικές εξετάσεις, όπως η Φλουοραγγειογραφία. Με την εξέταση αυτή έχουμε την δυνατότητα να δούμε αν υπάρχουν βλάβες στον αμφιβληστροειδή και στην ωχρά και αν σχηματίζονται παθολογικά αγγεία κάτω από αυτά. Η διαγνωστική αυτή μέθοδος, γίνεται με την διοχέτευση στο αίμα χρωστικής (φλουορεσκείνης), που κάνει δυνατή την φωτογράφιση των παθολογικών αγγείων και την ακριβή εκτασή τους.

    Τομογραφία της ωχράς κηλίδας (OCT)

    Εξετάζεται στοιβάδα προς στοιβάδα ο αμφιβληστροειδής και εμφανίζονται αλλοιώσεις που αφορούν την περιοχή της ωχράς, νεοαγγειακές μεβράνες που ξεκινούν από τον χοριοειδή, παρουσία ή όχι υγρού και αυτό χωρίς την χρήση χρωστικής ή άλλης ουσίας, χωρίς μυδρίαση σε πολύ μικρό χρόνο. Το OCT χρησιμοποιείται για να ελέγχουμε και την πορεία της θεραπείας και την εξέλιξη της εκφύλισης στον χρόνο.


    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ, ΘΕΡΑΠΕΙΑ
    ΞΗΡΟΥ ΤΥΠΟΥ:
    Πολυβιταμινούχα συμπληρώματα διατροφής:
    Δεν υπάρχει κάποια αποδεδειγμένη θεραπεία για την ξηρού τύπου εκφύλιση ωχράς κηλίδας. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η λήψη αντιοξειδωτικών βιταμινών και ψευδαργύρου, μπορεί να μειώσει τουλάχιστον κατά 25 %, την πιθανότητα μετάπτωσης στην εξιδρωματική (υγρή) μορφή της εκφύλισης ωχράς κηλίδας.
    Κάποια συμπληρώματα διατροφής που μπορούν να βοηθήσουν είναι:
    • Βιταμίνη C – 500 mg
    • Βιταμίνη E – 400 IU
    • Λουτεϊνη – 10 mg
    • Ζεαξανθίνη – 2 mg
    • Ψευδάργυρος – 80 mg
    • Χαλκός 2 mg
    Επίσης η μείωση των παραγόντων κινδύνου μπορεί να βοηθήσει: Διακοπή καπνίσματος, υγιεινή διατροφή πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά, ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερίνης, καθημερινή σωματική άσκηση, χρήση απορροφητικών γυαλιών ηλίου.
    ΕΞΙΔΡΩΜΑΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ:
    Ενδοβολβικές εγχύσεις αντιαγγειογενετικών παραγόντων (anti-VEGF):
    Οι αντιαγγειογενετικοί παράγοντες είναι ουσίες που αναστέλλουν την παραγωγή παθολογικών αγγείων στην περιοχή της ωχράς. Εγχέονται ενδοβολβικά μέσα στην υαλοειδική κοιλότητα, σε ειδικά διαμορφωμένα ιατρεία ή κλινικές, κάτω από άσηπτες συνθήκες, αφού προηγηθεί τοπική αναισθησία με σταγόνες στον οφθαλμό. Όλη η διαδικασία γίνεται μέσα σε λίγα λεπτά, χωρίς να προκαλείται πόνος και χωρίς να χρειάζεται νοσηλεία. Η ένεση επαναλαμβάνεται κάθε ένα μήνα και συνήθως γίνονται αρχικά 3 ενέσεις και ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς αποφασίζεται η συνέχιση ή όχι της θεραπείας.

    Argon laser φωτοπηξία:
    Εναλλακτικά, σε περιπτώσεις που η βλάβη βρίσκεται μακριά από το κέντρο της ωχράς κηλίδας μπορεί να εφαρμοστεί laser, με σκοπό την καταστροφή της βλάβης από την εκπεμπόμενη υψηλή θερμότητα. Η θέση της βλάβης ανιχνεύεται με την βοήθεια της φλουοραγγειογραφίας. Μετά την θεραπεία με laser, παραμένει ένα μόνιμο σκότωμα στην περιοχή του οπτικού πεδίου που αντιστοιχεί στην θέση της βλάβης.
    Φωτοδυναμική θεραπεία (PDT-Visudyne):
    Είναι γνωστή και ως ‘ψυχρό’ laser. Ήταν η θεραπεία εκλογής για την εξιδρωματικού τύπου πριν την εμφάνιση των αντιαγγειογενετικών παραγόντων, με φτωχά όμως αποτελέσματα. Σήμερα, χρησιμοποιείται πλέον για την θεραπεία άλλων παθήσεων της ωχράς κηλίδας και όχι για την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.
    Χειρουργική θεραπεία: Περιλαμβάνει αφαίρεση της νεοαγγειακής μεμβράνης και μετατόπιση της ωχράς κηλίδας σε γειτονική, υγιή περιοχή του αμφιβληστροειδούς. Βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, λόγω των πολλών μετεγχειρητικών επιπλοκών.

     

  • ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

     

     Κατόπιν ελέγχου και διαγνωστικών εξετάσεων διενεργούνται θεραπευτικές επεμβάσεις όπως:
    Χειρουργική θεραπεία αμφιβληστροειδούς και ωχράς κυλίδας με ARGON LASER φωτοπηξία: To ARGON Laser φωτοπηξίας εφαρμόζεται σε ασθενείς που πάσχουν από διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια ή οίδημα της ωχράς κηλίδας.Υπάρχουν δύο είδη θεραπείας με Laser. Η εστιακή φωτοπηξία και η παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία.
    Η επέμβαση με λέιζερ είναι μη επεμβατική και συνήθως εκτελείται στο ιατρείο. Το λέιζερ μπορεί να διανεμηθεί στον αμφιβληστροειδή με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με το ποιο μέρος του αμφιβληστροειδούς πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ένα μικροσκόπιο και το σύστημα φακών, παρόμοιο με εκείνο που χρησιμοποιείται για να εξετάσει το μάτι σας χρησιμοποιείται συχνά . Εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα έμμεσο σύστημα παροχής που αποτελείται από ένα σύστημα λέιζερ τοποθετημένο στο κεφάλι του χειρουργού του αμφιβληστροειδούς.

      Η αγωγή με λέιζερ είναι σχεδόν πάντα ανώδυνη και διαρκεί λίγα λεπτά ανάλογα με την περίπτωση.
    Μετά την επέμβαση οι ασθενείς δεν έχουν σχεδόν καθόλου πόνο ή βιώνουν ένα ελεφρύ πόνο που αντιμετωπίζεται με παυσίπονο. Η όραση είναι ελαφρώς θολή τις πρώτες ώρες μετά την εφαρμογή του laser και θα πρέπει να περιοριστούν κάποιες δραστηριότητες για μια μέρα πχ .οδήγηση, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού

    ΥAG Laser περιφακιοτομή: Γίνεται μετά από επέμβαση καταράκτη όταν κάποιο διάστημα μετά, μπορεί να θολώσει ο φακός του ματιού, η κατάσταση αυτή ονομάζεται «θόλωση του οπισθίου περιφακίου» και αντιμετωπίζεται με επέμβαση ΥAG Laser.
    Οι περισσότεροι ασθενείς παρατηρούν μια άμεση βελτίωση της όρασής τους ενώ άλλοι αναφέρουν μια σταδιακή βελτίωση τις επόμενες ημέρες. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας και αφού ο οφθαλμίατρος εξετάσει το μάτι σας και μετρήσει την ενδοφθάλμιο πίεση του, θα είστε σε θέση να επιστρέψετε στις καθημερινές σας δραστηριότητες.
    Ενδοβολβικές ενέσεις : Χρησιμοποιούνται για την θεραπεία της υγρής μορφής της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και των φλεβικών αποφράξεων του αμφιβληστροειδούς. Ενίονται ενδοβολβικά μέσα στην υαλοειδική κοιλότητα, κάτω από άσηπτες συνθήκες, αφού προηγηθεί τοπική αναισθησία με σταγόνες στον οφθαλμό. Όλη η διαδικασία γίνεται μέσα σε λίγα λεπτά, χωρίς να προκαλείται πόνος και χωρίς να χρειάζεται νοσηλεία.
    Η θεραπεία των ενδοϋαλοειδικών ενέσεων προσφέρει τη δυνατότητα στους ασθενείς όχι απλώς να διατηρήσουν αλλά και να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα της όρασής τους.
    Επεμβάσεις βλεφάρων : Πραγματοποιούνται μικροεπεμβάσεις στα βλέφαρα όπως η αφαίρεση χαλαζίων και ξανθελασμάτων, η χειρουργική αποκατάσταση εκτροπίου και εντροπίου και η διάνοιξη δακρυϊκών σημείων.

      Επέμβαση καταρράκτη

      Στις μέρες μας ο καταρράκτης αφαιρείται με την τεχνική της φακοθρυψίας. Μέσα από μια μικρή τομή 3-4 χιλ. και με την βοήθεια υπερήχων που θρυμματίζουν και απορροφούν συγχρόνως τον φακό γίνεται η αφαίρεση του καταρράκτη. Στο τέλος, τοποθετείται ένας τεχνητός ενδοφθάλμιος φακός, ο οποίος είναι μόνιμος. Η επέμβαση τελειώνει χωρίς να χρειάζονται ράμματα. H όραση ανακτάται πιο γρήγορα με την συγκεκριμένη τεχνική.
     Τώρα πια δεν είναι απαραίτητη η παραμονή στο νοσοκομείο. Ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του αμέσως μετά την επέμβαση, η δε επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες γίνεται από την επόμενη κιόλας μέρα. Ο ασθενής αρχίζει να βλέπει ήδη καλύτερα μετά την επέμβαση και με την πάροδο των ημερών η όραση καλυτερεύει. Η εγχείρηση γίνεται με τοπική αναισθησία με σταγόνες και ο ασθενής φεύγει από το χειρουργείο χωρίς προστατευτική γάζα. Ο φακός ο οποίος τοποθετείται μέσα στο μάτι, έχει την ικανότητα να διορθώσει την μυωπία ή την υπερμετρωπία αν υπήρχε πριν την επέμβαση, με συνέπεια να μην χρειάζονται συνήθως γυαλιά μετά την επέμβαση. Σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών χρειάζεται μια μικρή διόρθωση με γυαλιά για ορισμένες δραστηριότητες (οδήγηση, τηλεόραση). Η προσέγγιση στην μετεγχειρητική διόρθωση συζητείται με τον χειρουργό με σκοπό να καλυφθούν οι απαιτήσεις και οι ανάγκες του ασθενούς.
    Τύποι φακών
    Μονοεστιακός
        Μέχρι πριν μία δεκαετία περίπου, ο μοναδικός τύπος ενδοφακού ήταν ο μονοεστιακός ενδοφακός, ο οποίος χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό μέχρι και σήμερα και     παρέχει πολύ καλή οπτική οξύτητα μόνο για μακρινή ή μόνο για κοντινή απόσταση, ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.


    Πολυεστιακός
        Το 1997 κυκλοφόρησε ο πρώτος πολυεστιακός ενδοφακός, ο οποίος έφερε μια νέα εποχή στην χρήση των ενδοφακών και έδωσε την δυνατότητα στους ασθενείς να έχουν ταυτόχρονα πολύ καλή μακρινή και κοντινή όραση.
        Από τότε, οι πολυεστιακοί ενδοφακοί έχουν τελειοποιηθεί και ορισμένα οπτικά τους μειονεκτήματα όπως το θάμβος σε χαμηλές συνθήκες φωτισμού και η φωτεινή     άλως γύρω από τα φώτα, τα συναντάμε πλέον σπάνια.
        Με λίγα λόγια, ο πολυεστιακός φακός θεραπεύει μαζί με τον καταρράκτη και την πρεσβυωπία, αφήνοντας τον ασθενή πρακτικά ανεξάρτητο από την χρήση γυαλιών.


    Προσαρμοστικός
    Παρόμοιος με τον πολυεστιακό είναι ο προσαρμοστικός ενδοφακός, ο οποίος σε αντίθεση με τον πολυεστιακό που παραμένει ακίνητος μέσα στο περιφάκιο, είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε να αλλάζει σχήμα και θέση ανάλογα με το ερέθισμα της προσαρμογής για να παρέχει καλή κοντινή όραση.


    Τορικός
    Ο τορικός ή αστιγματικός ενδοφακός κάνει δυνατή τη μείωση ή τον περιορισμό του κερατοειδικού αστιγματισμού και βελτιώνει ακόμη περισσότερο την μακρινή όραση συγκριτικά με τον μονοεστιακό ενδοφακό.

    Ποιά τα πλεονεκτήματα της μεθόδου

      Η τεχνική αφαίρεσης του καταρράκτη μέσα από μικροσκοπική τομή με σταγόνες προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα. Με την τεχνική αυτή ο ασθενής επιστρέφει στην καθημερινή του δραστηριότητα άμεσα από την επόμενη κιόλας μέρα. Η παραμονή στο χειρουργείο είναι πολύ μικρότερη και δεν χρειάζεται νοσηλεία.

    Για την επέμβαση δεν χρειάζεται ούτε γενική αναισθησία αλλά ούτε αναισθησία με βελόνες. Δεν τοποθετούνται ράμματα κατά την επέμβαση. Τα ράμματα μπορεί να ενοχλούν μετεγχειρητικά και μπορεί να προκαλέσουν αστιγματισμό. Η τομή επουλώνει γρηγορότερα και πιο φυσικά. Ολα αυτά έχουν ως συνέπεια λιγότερες πιθανές διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές, με αποτέλεσμα γρηγορότερη ανάκτηση της όρασης.

    Η θόλωση του περιφακίου ή δευτερογενής καταρράκτης
      Στην περίπτωση της θόλωσης της μεμβράνης (περιφάκιο) που αφήνουμε για να τοποθετηθεί ο ενδοφακός μετά την αφαίρεση του καταρράκτη και παίρνει την όρο του δευτερογενούς καταρράκτη, η όραση μπορεί να μειωθεί αρκετά και σταδιακά. Στην περίπτωση αυτή, χρησιμοποιούμε την ακτίνα ενός ειδικού laser που σπάει ανώδυνα την θολωμένη μεμβράνη και αποκαθιστά την πτώση της όρασης που είχαμε μετά την επέμβαση του καταρράκτη μας.
    Αυτό συμβαίνει σε ένα ποσοστό γύρω στο 10% των ασθενών που χειρουργήθηκαν για καταρράκτη. Η επέμβαση μπορεί να γίνει στο ιατρείο χωρίς νοσηλεία.

    Επιπλοκές κατά την επέμβαση του καταρράκτη
    Όταν η φακοθρυψία γίνεται από έμπειρους χειρουργούς, με σύγχρονο εξοπλισμό και σε καλά οργανωμένο χειρουργικό χώρο, οι επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες.
    Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε την μόλυνση, τη φλεγμονή, την αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς και την αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.
    Ας μην ξεχνάμε ότι η φακοθρυψία είναι ίσως η πιο ασφαλής χειρουργική επέμβαση που γίνεται στο ανθρώπινο σώμα με ποσοστό επιτυχίας περίπου 97%.
    Οι περιπτώσεις όπου η επέμβαση καταρράκτη δεν οδηγεί σε βελτίωση της οπτικής οξύτητας, είναι κυρίως λόγω υποκείμενης οφθαλμικής νόσου που αφορά τον βυθό του οφθαλμού.
    Πρέπει να επισημάνουμε στο σημείο αυτό ότι τα ποσοστά μολύνσεων σε σύγκριση με τα πολύ μεγάλα νούμερα επεμβάσεων για καταρράκτη είναι πολύ μικρά.

     

 Επικοινωνήστε μαζί μας

 Κύπρου 2, 15351 Παλλήνη Αττικής

2106669306

 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies  για την βελτίωση της περιήγησής σας. Η επιχείρηση συμμορφώνεται με τον GDPR.