Χειρουργός Οφθαλμίατρος Παλλήνη

  • ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑ

      Ο διαβήτης (πάθηση που οφείλεται στην μειωμένη παραγωγή ή έλλειψη της ινσουλίνης με συνέπεια την αύξηση του σακχάρου στο αίμα) μπορεί να προσβάλεi διάφορα σημειά του ματιού, ένα από τα οποία είναι ο αμφιβληστροειδής χιτώνας που αντιστοιχεί στο βυθό του ματιού.
    Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι η προσβολή των μικρών (τριχοειδών) αγγείων του αμφιβληστροειδούς.
    Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αφορά όλους του διαβητικούς ασθενείς είτε είναι ινσουλίνο εξαρτώμενοι (Τύπος 1) νεαροί σε ηλικία είτε είναι μη ινσουλίνο-εξαρτώμενοι (Τύπος 2) και εμφανίζουν την πάθηση σε μεγαλύτερες ηλικίες.
    Διακρίνουμε δύο τύπους Διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας:

    1. Μη παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια.
    Στο πρώτο αυτό στάδιο η εικόνα του βυθού παρουσιάζει μικροανευρύσματα, αιμορραγίες, εξιδρώματα και οίδημα στον αμφ/δή. Οταν η διαρροή συστατικών από το αίμα προσ τους ιστούς, γίνεται στο πιο κεντρικό σημείο του αμφιβληστροειδούς (στην ωχρά κηλίδα) τότε έχουμε οίδημα ωχράς. Τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα της βλάβης του διαβήτη στα μικρά αγγεία (τριχοειδή) του αμφιβληστροειδούς
    .
    2. Παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια.
    Λόγω της φτωχής κυκλοφορίας του αίματος στον αμφιβληστροειδή, δημιουργούνται ζώνες χαμηλής οξυγόνωσης (ισχαιμία).Το μάτι αντιδρώντας σε αυτή την κατάσταση δημιουργεί νέα παθολογικά αγγεία τα οποία είναι πολύ ευαίσθητα και μπορούν να αιμορραγήσουν. Το τελικό στάδιο της παραγωγικής αμφ/πάθειας περιλαμβάνει αιμορραγίες στο υαλώδες, ουλοποίηση, αποκόλληση, νεοαγγειακό γλαύκωμα και απώλεια της όρασης.

    Ποιά είναι τα αίτια αμφιβληστροειδοπάθειας
     Όταν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι αυξημένα (κακή ρύθμιση του διαβήτη), τότε τα πολύ μικρά αγγεία του αμφ/δούς , τα τριχοειδή αγγεία, καταστρέφονται σταδιακά, οδηγώντας στους δύο τύπους της Διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Τα χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα μπορούν να καθυστερήσουν την εμφάνιση ή να επιβραδύνουν το ρυθμό εξέλιξής της.

      Η διάρκεια της νόσου παίζει πολύ σημαντικό ρόλο.

    Όσα περισσότερα χρόνια πάσχει κανείς από σακχαρώδη διαβήτη, τόσο πιο πιθανό είναι να εμφανίσει Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

      Η καλή ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης όπως επίσης και τα χαμηλά επίπεδα λιπιδίων (χοληστερίνη και τριγλυκερίδια) στο αίμα, μειώνουν την πιθανότητα εμφάνισης ή το ρυθμό εξέλιξης της Διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

    Τέλος η εγκυμοσύνη είναι μία κατάσταση η οποία μπορεί να την επιδεινώσει.

    Ποιά είναι τα συμπτώματα
    Τα αρχικά στάδια είναι συνήθως ασυμπτωματικά.
    Αργότερα, ανάλογα με την βαρύτητα της Διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας τα συμπτώματα που μπορεί να έχει ο ασθενής είναι τα εξής:
    • Θάμβος όρασης
    • Μυϊοψίες (κοινώς: μυγάκια)
    • Συχνές μεταβολές στην ποιότητα της όρασης
    • Ελλείμματα (σκοτώματα) στο οπτικό πεδίο
    • Δυσκολία στην αντίληψη των χρωμάτων
    • Πλήρη απώλεια της όρασης
    Τυπικά, και οι δύο οφθαλμοί προσβάλλονται εξίσου.
    Η μείωση της οπτικής οξύτητας οφείλεται κυρίως σε συλλογή υγρού στην περιοχή της ωχράς κηλίδας (διαβητικό οίδημα ωχράς).
    Η σημαντική απώλεια της όρασης είναι αποτέλεσμα αιμορραγίας μέσα στην υαλοειδική κοιλότητα, από παθολογικά νεοαγγεία που έχουν δημιουργηθεί στα πλαίσια της παραγωγικής Διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας ή ελκτικής αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς στα τελικά στάδια της νόσου.


    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
    Η τυπική οφθαλμολογική εξέταση στους διαβητικούς ασθενείς περιλαμβάνει:
    1. Μέτρηση οπτικής οξύτητας και διάθλαση.

    2. Βιομικροσκόπηση: δηλαδή εξέταση των χιτώνων του οφθαλμού με την βοήθεια της σχισμοειδούς λυχνίας.

    3. Βυθοσκόπηση: δηλαδή έλεγχο του βυθού του οφθαλμού (ωχρά κηλίδα, οπτικό νεύρο και αμφιβληστροειδή) με την βοήθεια ειδικών φακών, μετά από ενστάλαξη κολλυρίων που μεγαλώνουν τη διάμετρο της κόρης του οφθαλμού (μυδρίαση).

    Εάν κριθεί απαραίτητο, τότε ο περαιτέρω έλεγχος της νόσου περιλαμβάνει:

    4. Φλουοραγγειογραφία: Είναι μια ειδική εξέταση κατά την οποία γίνεται λήψη διαδοχικών φωτογραφιών του βυθού του οφθαλμού με την βοήθεια ειδικής κάμερας, μετά από ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού υλικού (φλουοροσκεϊνης). Από τις φωτογραφίες αυτές μπορεί να διαπιστωθεί ποια αγγεία και πόσο υγρό διαρρέουν, ποια αγγεία έχουν αποφραχθεί και η παρουσία η όχι παθολογικών νεοαγγείων.

    5. Οπτική τομογραφία συνοχής (OCT): Είναι μία μη-επεμβατική εξέταση η οποία με την χρήση ειδικού laser, παρέχει πολύ υψηλής ευκρίνειας εικόνες του βυθού του οφθαλμού. Χρησιμοποιείται κυρίως για την εκτίμηση του πάχους του αμφιβληστροειδούς και της βαρύτητας του διαβητικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας.

    6. Υπερηχογραφία: Αυτή η εξέταση γίνεται όταν ο βυθός δεν μπορεί να ελεγχθεί λόγω αιμορραγίας υαλοειδούς, για την διάγνωση ή όχι αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς. Στην περίπτωση αυτή συνήθως χρεάζεται χειρουργική αντιμετώπιση.

      Όλοι οι διαβητικοί ασθενείς πρέπει να εξετάζονται άμεσα στην περίπτωση που αντιληφθούν αλλαγές στην όραση ενός οφθαλμού, που διαρκούν περισσότερο από λίγες ημέρες και δεν σχετίζονται με αλλαγές στα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.
    Η εξέλιξη της Διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας γίνεται μέσα σε διάστημα πολλών ετών. Για τον λόγο αυτό είναι πολύ σημαντικός ο τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος του διαβητικού ασθενή.

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
    Η καλύτερη θεραπεία της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας είναι η πρόληψή της.
    Η θεραπεία της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας συνήθως δεν διορθώνει πλήρως τις προϋπάρχουσες βλάβες, ούτε μπορεί να επαναφέρει την όραση στα αρχικά φυσιολογικά επίπεδα, απλά επιβραδύνει την απώλεια της όρασης. Αν η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια παραμείνει αθεράπευτη, τότε οδηγεί με βεβαιότητα σε σημαντικότατη απώλεια όρασης, ακόμη και σε τύφλωση.

      Αυστηρή ρύθμιση του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα, μειώνει σημαντικά τις πιθανότητες εμφάνισης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και απώλειας της όρασης που προκύπτει απ’ αυτή.

    Θεραπεία με laser (φωτοπηξία)
     Εφαρμόζεται κυρίως στο διαβητικό οίδημα της ωχράς, στην παραγωγική ΔΑ και στο νεοαγγειακό γλαύκωμα.
    Με την εφαρμογή ειδικού μήκους κύματος ακτινοβολίας (laser) πάνω στον αμφιβληστροειδή, αποφράσσονται τα παθολογικά αγγεία και μειώνεται το οίδημα της ωχράς.
     Η θεραπεία γίνεται στο ιατρείο, μετά από ενστάλαξη αναισθητικών κολλυρίων, με την βοήθεια ειδικών φακών που εφαρμόζονται στην επιφάνεια του οφθαλμού.
     Μετά την θεραπεία με laser είναι πιθανό οι ασθενείς να βλέπουν μικρά μαύρα στίγματα που αντιστοιχούν στις βολές του laser. Τα στίγματα αυτά συνήθως εξαφανίζονται με την πάροδο του χρόνου.


    Στην παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, οι βολές του laser γίνονται σε όλη την έκταση του αμφιβληστροειδούς εκτός της ωχράς κηλίδας (παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία). Αυτό βοηθάει στην υποστροφή των νεοαγγείων και μειώνει τις πιθανότητες αιμορραγίας και αποκόλλησης. Για την ολοκλήρωση της παναμφιβληστροειδικής φωτοπηξίας μπορεί να χρειαστούν 3-4 συνεδρίες θεραπείας.


    Υαλοειδεκτομή
      Είναι μία χειρουργική διαδικασία, η οποία γίνεται σε νοσοκομειακό χώρο και συνήθως δεν χρειάζεται νοσηλεία του ασθενή. Εφαρμόζεται σε περίπτωση αιμορραγίας του υαλοειδούς ή/και σε αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς.
    Κατά την διαδικασία της υαλοειδεκτομής, με την βοήθεια ειδικών εργαλείων μικροχειρουργικής, αφαιρείται η αιμορραγία και αποκαθίσταται η ανατομία του αμφιβληστροειδούς.

      Μετά την υαλοειδεκτομή, τοποθετείται μέσα στο μάτι ένα ειδικό αέριο. Μέχρι να απορροφηθεί το αέριο αυτό και να επουλωθεί ο αμφιβληστροειδής, ο ασθενής πρέπει να κρατάει το κεφάλι του σε συγκεκριμένη θέση, σύμφωνα με τις οδηγίες του χειρουργού.

    Ενδοβολβική έγχυση φαρμάκων
       Είναι ένας σχετικά καινούργιος τρόπος αντιμετώπισης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Κάτω από τοπική αναισθησία του οφθαλμού με σταγόνες, γίνεται ένεση φαρμάκων μέσα στην υαλοειδική κοιλότητα, συνήθως σε νοσοκομειακό χώρο, αλλά μπορεί να γίνει και στο ιατρείο σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα.
      Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι η κορτιζόνη και οι αντιαγγειογεννετικοί παράγοντες (anti-VEGF), με σκοπό την μείωση του οιδήματος της ωχράς κηλίδας και τον καλύτερο έλεγχο της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.
      Τα κορτιζονούχα σκευάσματα χρησιμοποιούνται κυρίως για την ισχυρή αποιδηματική τους δράση . Πιθανές επιπλοκές της ενδοβολβικής χρήσης της κορτιζόνης είναι ο καταρράκτης και το γλαύκωμα.

     Οι αντιαγγειογενετικοί παράγοντες είναι φάρμακα τα οποία αναστέλλουν την δράση του αγγειακού αυξητικού ενδοθηλιακού παράγοντα (VEGF), ο οποίος είναι υπεύθυνος για την δημιουργία παθολογικών αγγείων στα πλαίσια διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, όπως επίσης και ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας.

    Τα φάρμακα αυτά χορηγούνται σε μηνιαίες, επαναλαμβανόμενες δόσεις με προοπτική μηνών ή και ετών. Δεν μπορεί να προβλεφθεί ο συνολικός αριθμός εγχύσεων που θα χρειαστούν για τον έλεγχο της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας εκ των προτέρων. Για τον λόγο αυτό, χρειάζεται τακτικός επανέλεγχος σύμφωνα με τις οδηγίες του θεράποντα ιατρού.

  • AΠΟΚΟΛΛΗΣΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΗ

    Tι είναι ο αμφιβληστροειδής

    Aν φανταστείτε το μάτι σαν μια φωτογραφική κάμερα, ο αμφιβληστροειδής
    είναι το φιλμ της κάμερας. Ουσιαστικά, είναι γεωγραφικά (ανατομικά) το πιο εσωτερικό ντύσιμο του τοιχώματος του οφθαλμού. Ενας από τους ρόλους του είναι να δέχεται τον εστιασμό των ακτίνων του φωτός, που εισέρχονται στον οφθαλμό και να στέλνει την πληροφορία με την μορφή εικόνας στο εξειδικευμένο τμήμα επεξεργασίας της, στον εγκέφαλο (ινιακό λοβό).

    Τι είναι αποκόλληση αμφιβληστροειδούς (ρηγματογενής)
    Ο αμφιβληστροειδής στηρίζεται στο τοίχωμα του οφθαλμού. Αν υπάρξει κάποια
    οπή ή ρήγμα σε αυτόν, τότε υγρό μπορεί να εισέλθει, προκαλώντας αρχικά χαλάρωση της στήριξής του και στην συνέχεια αποκόλλησή του (ξεκόλλημα), όπως ακριβώς ξεκολλά μία ταπετσαρία από τον τοίχο. Πρακτικά αυτό σημαίνει διαταραχή στην λειτουργία του αμφιβληστροειδή, αδυνατώντας να δημιουργήσει μια καθαρή εικόνα, κάνοντας την όραση θολερή και σχετικά σκοτεινή.

    Ποιος έχει περισσότερες πιθανότητες να το πάθει
    Συνήθως συμβαίνει σε μεσήλικες, με πρόβλημα υψηλής μυωπίας. Δεν είναι συχνή πάθηση, προσβάλλοντας έναν σε δέκα χιλάδες ασθενείς. Μπορεί να συμβεί όμως και σε οποιαδήποτε ηλικία, όταν υπάρχει ιστορικό πρόσφατου ισχυρού τραυματισμού στο μάτι ή στο κεφάλι.
    Η πρόληψη, με την έννοια των τακτικών επισκέψεών στον οφθαλμίατρό σας, είναι η καλύτερη θεραπεία, ειδικά όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό παρόμοιου προβλήματος ή ιστορικό προσβολής του άλλου οφθαλμού.
    Μια τέτοια πάθηση δεν προκαλείται από κούραση των ματιών, ούτε από σήκωμα βαρέων αντικειμένων αλλά και ούτε από σκύψιμο.

    Συμπτώματα αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς
    Το πιο συχνό σύμπτωμα είναι μια σκιά, που απλώνεται εμπρός από τον προσβαλλόμενο οφθαλμό σαν κουρτίνα ή αυλαία θεάτρου και μπορεί να εμφανισθεί από οποιαδήποτε κατεύθυνση (από πάνω προς τα κάτω ή αντίθετα, από δεξιά προς τα αριστερά ή αντίθετα).
    Επίσης, μπορεί να βιωθεί μια σειρά από μία ή περισσότερες λάμψεις με την μορφή αστραπών ή σαν από φλας φωτογραφικής μηχανής.
    Τέλος, μπορεί κάποιος να αντιληφθεί μαύρα σημαδάκια σαν μυγάκια ή μικρότερα ή ακόμα μεγαλύτερα, παίρνοντας την μορφή διαφόρων σχημάτων ή μοιάζοντας σαν ιστός αράχνης.

    Οι λάμψεις και τα μυγάκια μπορούν να γίνουν αντιληπτά από πάρα πολλούς ανθρώπους και δεν είναι απαραίτητο να σημαίνουν πάντα αποκόλληση αμφιβληστροειδή. Το πιο συνηθισμένο είναι να σημαίνουν αποκόλληση του ζελέ του ματιού – υαλοειδούς σώματος - μία καλοήθη κατάσταση αλλοίωσης του συγκεκριμένου τμήματος του οφθαλμού.
    Αν όμως αυτά αυξάνονται σε μέγεθος και σε αριθμό και ταυτόχρονα επηρεάζεται η όραση (μειώνεται) βιώνοντας και το σύμπτωμα της σκιάς, πρέπει να επισκεφτείτε τον οφθαλμίατρό σας επειγόντως. Mια τέτοια τάχιστη αντίδραση σας, μπορεί να σας οδηγήσει σε γρήγορη θεραπεία και με καλύτερα αποτελέσματα στην ποιότητα της οράσεως σας.
    Είναι πολύ σημαντικό να τονισθεί πως η αποκόλληση, αλλά και μια αρχόμενη οπή του αμφιβληστροειδή, δεν προκαλούν σε καμία περίπτωση αίσθημα πόνου.

    Θεραπεία
    Αν προβείτε σε άμεση εξέταση και διαπιστωθεί όντως πρόβλημα οπής ή ρήγματος στον αμφιβληστροειδή, η θεραπεία - αν προληφθεί στα αρχικά στάδια - μπορεί να είναι μόνο με λέιζερ ή με κρυοθεραπεία (ψύξη του πάσχοντος τμήματος του αμφιβληστροειδή), με τοπική αναισθησία. Με αυτόν τον γρήγορο τρόπο κλείνει το άνοιγμα και αποτρέπεται η αποκόλληση.
    Συμβαίνει όμως να χρειαστεί και εγχείρηση για την αποκατάσταση μιας οπής ή ρήγματος ή μιας σχηματισμένησ αποκόλλησης. Αυτό γίνεται με τοπική ή γενική αναισθησία από ειδικά εκπαιδευμένο χειρουργό οφθαλμίατρο, που ασχολείται με την χειρουργική των παθήσεων του οπίσθιου ημιμόριου του οφθαλμού.

     

     

  • ΑΜΒΛΥΩΠΙΑ

      Αμβλυωπία ( συχνά αναφέρεται ως τεμπέλικο μάτι) είναι η ελαττωμένη οπτική οξύτητα του ενός ή και των δύο οφθαλμών παρότι έχουν διορθωθεί διαθλαστικές ανωμαλίες και την δεν υπάρχεικάποια άλλη οργανική βλάβη. Η αμβλυωπία είναι πρόβλημα ανάπτυξης του εγκεφάλου και όχι οργανικό ή νευρολογικό πρόβλημα του οφθαλμού. Είναι μια διεργασία που γίνεται μέχρι 9 ετών περίπου όπου για να αναπτυχθεί πλήρως η οπτική ικανότητα του παιδιού, πρέπει ναυπάρχει καλή συνεργασία μεταξύ ματιού και εγκεφάλου δηλαδή οι εικόνες που στέλνει το μάτι στον εγκέφαλο προς επεξεργασία να είναι καθαρές για να μπορέσει να τις αναλύσει σωστά.

     Αν ο εγκέφαλος δεν διεγείρεται σωστά μέχρι αυτή την ηλικία, τότε η οπτική οξύτητα του αμβλυωπικού ή αλλιώς τεμπέλικου ματιού μένει μόνιμα χαμηλή.Συνήθως η αμβλυωπία εμφανίζεται στο ένα μάτι, αλλά μπορεί να είναι και στα 2 μάτια (αμφοτερόπλευρη). Επειδή οι περισσότερες περιπτώσεις αμβλυωπίας μπορούν να αντιμετωπισθούν μεεπιτυχία εάν διαγνωσθούν νωρίς, είναι πολύ σημαντικό για τους γονείς να επισκέπτονταιτον οφθαλμίατρο τακτικά και να ελέγχουν την οπτική οξύτητα του παιδιού.

     ΑΙΤΙΑ ΑΜΒΛΥΩΠΙΑΣ

    Τα αίτια της αμβλυωπίας μπορεί να είναι:
    Στραβισμός (στραβισμική αμβλυωπία):
     Είναι ένας από τους κύριους παράγοντες πρόκλησης αμβλυωπίας, ειδικά όταν συμβαίνει πριν από την ηλικία των έξι ετών.
    Η συνεχής απώθηση της εικόνας που προκαλεί ο στραβισμός, οδηγεί στη μόνιμη ελάττωση της οπτικής οξύτητας του ματιού που στραβίζει.
     Η στραβισμική αμβλυωπία είναι πιο συχνή στην εσωτροπία (παρέκκλιση του οπτικού άξονα προς τα μέσα) αλλά εμφανίζεται πιο σπάνια και στην εξωτροπία.


    Ανισομετρωπία (διαθλαστική αμβλυωπία):

     Η ανισομετρωπία αναφέρεται στο διαθλαστικό σφάλμα όταν η διάθλαση των ματιών δεν είναι ίδια.
    Στις περιπτώσεις της υπερμετρωπικής ανισομετρωπίας και τα δύο μάτια έχουν διαφορετικούς βαθμούς. Με την άνιση ανισομετρωπία το ένα μάτι έχει μυωπία και το άλλο υπερμετρωπία.
     Με την αστιγματική ανισομετρωπία και τα δύο μάτια έχουν διαφορετικό βαθμό αστιγματισμού. Με σημαντική διαφορά της διάθλασης,το κατάλυμα από τα δύο μάτια δεν είναι δυνατό (το ένα ή το άλλο μάτι στεγάζεται εναλλάξ).
    Εάν η διοπτρική διαφορά διάθλασης μεταξύ δεξιού και αριστερού ματιού είναι περισσότερο από 3D, ο εγκέφαλος δεν μπορεί να φέρει τις εικόνες μαζί. Μια λύση είναι η εφαρμογή των φακών επαφής.


    Αμβλυωπία από ανοψία:
     Είναι η σοβαρή ελάττωση της οπτικής οξύτητας, που οφείλεται σε παρεμπόδιση της όρασης κατά τη βρεφική ή πρώτη παιδική ηλικία (αποστέρηση του οπτικού ερεθίσματος). Μπορεί να είναι μονόφθαλμη ή διόφθαλμη.
    Συνήθεις αιτίες είναι η συγγενής βλεφαρόπτωση, οι θολερότητες στα διαθλαστικά μέσα του ματιού όπως ο καταρράκτης και η συγγενής θόλωση του κερατοειδούς,
    το τραύμα και η συνεχής κάλυψη του υγιούς οφθαλμού για θεραπευτικούς λόγους.

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΜΒΛΥΩΠΙΑΣ

     Συμπτώματα τα οποία μπορεί να υποδηλώνουν την παρουσία αμβλυωπίας στα παιδιά είναι τα εξής:
    • Χαμηλή οπτική οξύτητα στο ένα ή και στα δύο μάτια
    • Στραβισμός
    • Στροφή του κεφαλιού προς κάποια κατεύθυνση ή προς τον ένα ή τον άλλο ώμο
    • Κλείσιμο του ενός ματιού
    • Μειωμένη αίσθηση του βάθους (δυσκολία στην εκτίμηση των σχετικών αποστάσεων μεταξύ των αντικειμένων)
    • Πονοκέφαλος

     Σημαντικό είναι ο πρόχειρος έλεγχος της οπτικής οξύτητας που περιστασιακά κάνουν οι ίδιοι οι γονείς στα παιδιά, να γίνεται όχι μόνο με τα δύο μάτια ανοιχτά, αλλά και για το κάθε μάτι ξεχωριστά.
    Αυτό θα βοηθήσει στο να μην διαφύγει κάποιο πιθανό πρόβλημα του ενός μόνο ματιού. Επίσης, χαρακτηριστική ένδειξη η οποία πρέπει να ανησυχήσει τους γονείς,
    είναι να γέρνει το παιδί το κεφάλι του την ώρα που παρακολουθεί τηλεόραση.
    Η θεραπεία της αμβλυωπίας είναι σημαντικό να ξεκινήσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα, έτσι ώστε το οπτικό σύστημα του παιδιού να μπορέσει να αναπτυχθεί πλήρως.
    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΜΒΛΥΩΠΙΑ
     Η αμβλυωπία δεν μπορεί να διαγνωσθεί εύκολα. Δυστυχώς, το παιδί δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί εύκολα ότι το ένα του μάτι βλέπει χειρότερα από το άλλο.
    Ακόμα και ο πιο παρατηρητικός γονέας μπορεί να μην μπορέσει να αντιληφθεί την αμβλυωπία χωρίς τη βοήθεια του γιατρού.

     Ένας τυπικός οφθαλμολογικός έλεγχος του παιδιού σας από τον οφθαλμίατρο μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά σημαντικός
    για την εύρεση τυχόν προβλημάτων του οφθαλμού και πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα , ακόμη και σε βρεφική ηλικία,
    καθώς η αναμονή μέχρι τη σχολική ηλικία, μπορεί τελικά να αποδειχθεί επιβλαβής στην αντιμετώπιση της αμβλυωπίας.
    Πιο συγκεκριμένα η διάγνωση της αμβλυωπίας γίνεται με μια σειρά από εξετάσεις όπως:
    • Μέτρηση οπτικής οξύτητας: Μεγάλη διαφορά στην οπτική οξύτητα μεταξύ των δύο ματιών ή μειωμένη οπτική οξύτητα και στα δύο μάτια είναι ενδεικτικό αμβλυωπίας.

    • Βυθοσκόπηση: Κατά την βυθοσκόπηση, γίνεται λεπτομερής έλεγχος των εσωτερικών χιτώνων του ματιού και μπορούν να διαγνωστούν παθήσεις όπως ο καταρράκτης, οι φλεγμονές και οι όγκοι.

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΜΒΛΥΩΠΙΑΣ
     Η αντιμετώπιση της αμβλυωπίας πρέπει να ξεκινάει άμεσα μετά την διάγνωσή της και είναι προσαρμοσμένη ανάλογα με το πρόβλημα του κάθε παιδιού
     Η θεραπεία περιλαμβάνει συνήθως
    συνδυασμό κάλυψης του ματιού με ή χωρίς χορήγηση γυαλιών : συνταγογραφούνται γυαλιά τα οποία να διορθώνουν τη διαθλαστική ανωμαλία
    καθώς τα γυαλιά όρασης μπορεί να είναι ένα πολύτιμο βοήθημα ώστε το οπτικό σύστημα (οφθαλμοί- διόφθαλμες λειτουργίες- οφθαλμοκινητικότητα- οπτική οδός-οπτικός φλοιός) να αναπτυχθεί σωστά.
    Σκοπός της θεραπείας είναι το παιδί να χρησιμοποιεί περισσότερο το αδύναμο μάτι, για να βελτιωθεί η οπτική του οξύτητα.
    Άλλοi εναλλακτικοί τρόποι θεραπείας που έχουν παρόμοια αποτελέσματα με την κάλυψη είναι η ενστάλαξη κολλυρίου ατροπίνης στο υγιές μάτι (penalization) και η χρήση γυαλιών με θαμπό φακό μπροστά
    από το υγιές μάτι.

    επέμβαση: Δεν αποτελεί άμεση θεραπεία της αμβλυωπίας, αλλά μπορεί να αποκαταστήσει μερικές από τις αιτίες πρόκλησης αμβλυωπίας.Για παράδειγμα, ενδείκνυται στην περίπτωση της στραβισμικής αμβλυωπίας, όπου η διόρθωση του στραβισμού μπορεί να επιφέρει ευθυγράμμιση των ματιών και βελτίωση της διόφθαλμης συνεργασίας.
    Επίσης, σε περιπτώσεις συγγενούς καταρράκτη και συγγενούς βλεφαρόπτωσης, η έγκαιρη χειρουργική αποκατάσταση του προβλήματος τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής,μπορεί να μειώσει σημαντικά την πιθανότητα εγκατάστασης αμβλυωπίας.

     Η αμβλυωπία μπορεί να θεραπευτεί έως την ηλικία των 9 ετών στη στραβισμική αμβλυωπία και έως τα 11-12 έτη στην ανισομετρωπική αμβλυωπία.

  • ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΣ


     Ο αστιγματισμός είναι μια διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, η οποία οφείλεται  σε ανωμαλία της επιφάνειας του κερατοειδούς, κατά την οποία ο κερατοειδής δεν έχει την ίδια καμπυλότητα σε όλη του την έκταση ( κερατοειδικός αστιγματισμός), ή σε ανωμαλία στην κατασκευή του κρυσταλλοειδούς φακού του ματιού (φακικός αστιγματισμός).


      Στον αστιγματισμό οι ακτίνες του φωτός δεν καταλήγουν όλες στο ίδιο σημείο του αμφιβληστροειδή, δημιουργώντας μία θολή εικόνα στον εγκέφαλο για τα αντικείμενα είτε κοντινά , είτε μακρινά.Πολλές φορές ο αστιγματισμός συνυπάρχει με μυωπία, υπερμετρωπία ή άλλες διαθλαστικές παθήσεις. Ειδικά σε μικρές ηλικίες που τα παιδιά δεν μπορούν να αντιληφθούν ότιέχουν πρόβλημα είναι καλό να γίνεται τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος για έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση.

     

    ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ

        Τα αίτια του αστιγματισμού μπορεί να είναι κληρονομικά.
        Ορισμένες φορές, αστιγματισμός μπορεί να εμφανιστεί στα πλαίσια άλλων παθήσεων του οφθαλμού, μετά από τραυματισμό ή μετά από χειρουργική επέμβαση.

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ
    Κύρια συμπτώματα που μπορεί να υποδεικνύουν ύπαρξη αστιγματισμού είναι;
    • η θολή όραση τόσο των κοντινών, όσο και των μακρινών αντικειμένων.
    • κεφαλαλγία και αίσθημα βάρους γύρω από τα μάτια

    ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ
    Η διάγνωση του αστιγματισμού γίνεται πολύ εύκολα κατά τον διαθλαστικό έλεγχο του ασθενή με κερατομετρία και με σκιασκοπία. Ταυτόχρονα, ελέγχεται και η οπτική οξύτητα του ασθενή και τελικά καθορίζεται η αστιγματική του διόρθωση.
    Επιπλέον πληροφορίες για την καμπυλότητα και την μορφολογία του κερατοειδή μπορεί να δώσει η τοπογραφία του κερατοειδούς (orbscan, pentacam).

      ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ
     Ο μικρός και ο μέσος αστιγματισμός, συνήθως αντιμετωπίζονται με γυαλιά ή με αστιγματικούς (τορικούς) φακούς επαφής.
    Παλαιότερα, για την διόρθωση του αστιγματισμού χρησιμοποιούνταν μόνο οι σκληροί φακοί επαφής. Σήμερα, έχουμε την δυνατότητα να διορθώσουμε τον αστιγματισμό και με μαλακούς,
    τορικούς φακούς επαφής. Σε περιπτώσεις πολύ υψηλού αστιγματισμού οι σκληροί όμως φακοί επαφής παραμένουν η καλύτερη λύση.
     Άλλη επιλογή για την μόνιμη διόρθωση του αστιγματισμού είναι η διαθλαστική χειρουργική.
    Πιο συχνά γίνεται η επέμβαση LASIK, Femto LASIK και PRK, αλλά υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές επεμβάσεις μεταξύ των οποίων μπορεί να επιλέξει ο ασθενής, αφού ενημερωθεί από τον οφθαλμίατρο .

     

    ΜΕΘΟΔΟΙ LASER ΓΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ

    Χάρη στην εξέλιξη της τεχνολογίας και στην αυξανόμενη εμπειρία του χειρουργού οφθαλμιάτρου οι τεχνικές αυτές είναι απόλυτα ασφαλείς και ικανές να καλύψουν τις ανάγκες των ασθενών. Οι βασικότερες είναι:

    1)LASIK
       Με τη μέθοδο LASIK η διόρθωση της διαθλαστικής ανωμαλίας δε γίνεται στην επιφάνεια αλλά στο εσωτερικό του κερατοειδούς. Αρχικά, δημιουργείται ένας λεπτός επιφανειακός κρημνός κερατοειδικού ιστού, ο οποίος δεν αποκόπτεται εντελώς αλλά παραμένει ενωμένος με τον κερατοειδή στη μία του πλευρά. Στη συνέχεια ανασηκώνεται, για να αποκαλύψει τις εσωτερικές στιβάδες του κερατοειδούς και εφαρμόζεται το Excimer Laser. Με αυτό γίνεται εξάχνωση του κερατοειδικού ιστού, ώστε να τροποποιηθεί η καμπυλότητα του κερατοειδούς και να διορθωθεί το διαθλαστικό σφάλμα. Μετά ο χειρουργός επανατοποθετεί τον κρημνό στη θέση του.

     H επέμβαση διόρθωσης της όρασης ( μυωπία, υπερμετρωπία ή/και αστιγμα¬τισμό) με laser γίνεται με σκοπό την αλλαγή των οπτικών του ιδιοτήτων του (το πόσο καλά εστιάζει), ώστε ο οφθαλμός να γίνει εμμετρωπικός και έτσι να εξα¬λειφθεί η μυωπία ,η υπερμετρωπία και ο αστιγματισμός). Για να επιτευχθεί αυτό, η οπτική ισχύς του κερατοειδή πρέπει να αλλάξει, ώστε να είναι εναρμονισμένη με τις οπτικές ανάγκες του οφθαλμού. Για παράδειγμα, πρέπει να μειωθεί (για τη μυωπία), αυξηθεί (για την υπερμετρωπία) ή να μεταβληθεί τοπικά (για τον αστιγματισμό).

     Η διάρκεια της επέμβασης LASIK laser δεν υπερβαίνει τα 5 λεπτά, είναι ανώδυνη και δεν χρησιμοποιούνται βελόνες ή ράμματα. Η αποκατάσταση της όρασης είναι πολύ γρήγορη, ενώ η ποιότητα της όρασης συνεχίζει να βελτιώνεται για ένα μικρό ακόμη χρονικό διάστημα. Τα αποτελέσματα της θεραπείας των διαθλαστικών ανωμαλιών με Laser LASIK είναι ιδιαίτερα ιδιαίτερα ικανοποιητικά.
    Lasik extra:
    Μετά τη δημιουργία του κρημνού (flap), το ανασήκωμα του, την ακτινοβόληση με το excimer Laser, το οποίο διορθώνει τον αστιγματισμό, γίνεται ενστάλαξη οφθαλμικού διαλύματος ριβοφλαβίνης για 90sec με αποτέλεσμα να ποτίζεται το στρώμα του κερατοειδούς και εν συνεχεία πλένεται καλά η ριβοφλαβίνη, τοποθετείται το flap στη θέση του και ακολουθεί ακτινοβόληση του κερατοειδούς με υπεριώδη ακτινοβολία Α30mW/cm για 90 sec.

    2)ΜΕΘΟΔΟΣ PRK, Επιφανειακή Φωτοδιαθλαστική Κερατεκτομή

     H μέθοδος PRK είναι πολύ αποτελεσματική στη διόρθωση μικρών βαθμών μυωπίας, με ή χωρίς αστιγματισμό, αλλά και σε μεγαλύτερους βαθμούς εφόσον ο κερατοειδής είναι σχετικά λεπτός. Μία πολύ λεπτή δέσμη Laser εφαρμόζεται στην επιφάνεια του κερατοειδούς. Στην τεχνική αυτή γίνεται η αφαίρεση της επιφανειακής μεμβράνης του κερατοειδούς (επιθήλιο), με ένα ειδικό εργαλείο και στη συνέχεια εφαρμόζεται η θεραπεία με το Excimer Laser.
    Στο τέλος της επέμβασης τοποθετείται ένας φακός επαφής για να βοηθήσει το επιθήλιο να επουλωθεί μέσα στις επόμενες τρεις με τέσσερις ημέρες.
    Η επέμβαση είναι ολιγόλεπτη και γίνεται με χρήση τοπικού αναισθητικού κολλυρίου.

    Η μέθοδος έχει διάφορες παραλλαγές ,όπως:
    -Aν το επιθήλιο αφαιρεθεί απ’ το Excimer laser με ειδικό λογισμικό, τότε η μέθοδος λέγεται TransPRK η TransASA.
    -Όταν χρησιμοποιείται ειδικό διάλυμα αιθανόλης για το διαχωρισμό της επιθηλιακής στοιβάδας, τότε η μέθοδος λέγεται LASEK (Laser Assisted Subepithelial Keratosmileusis).
    -Όταν χρησιμοποιείται ειδικός μηχανικός διαχωριστικός μικροκερατόμος για την προσωρινή απομάκρυνση του επιθηλίου η μέθοδος λέγεται Epi-Lasik.
    Όταν για τη φωτοκερατεκτομή χρησιμοποιείται αναβαθμισμένου λογισμικού Excimer laser, ειδικά επουλωτικά διαλύματα και φακός επαφής σιλικόνης υδρογέλης, τότε η μέθοδος λέγεται Advanced Surface Ablation (ASA)
    Συνήθως χρησιμοποιούμε τη μέθοδο PRK για μυωπία σε περιπτώσεις που ο κερατοειδής είναι σχετικά λεπτός σε σχέση με τη σμίλευση που χρειάζεται ο συγκεκριμένος οφθαλμός ή εμφανίζει ορισμένες ιδιομορφίες. Μετά την επέμβαση τοποθετείται ειδικός φακός επαφής για 3-6 ημέρες και η επανάκτηση της όρασης είναι σταδιακή. Η επιστροφή στις συνήθεις δραστηριότητες γίνεται μετά από 5-7 ημέρες. Η τελική οπτική οξύτητα δεν διαφέρει απ’ την όραση της μεθόδου laser Lasik.

    PRK extra:
    Μετά την εφαρμογή του excimer Laser στον κερατοειδή χιτώνα ακολουθεί η ενστάλαξη οφθαλμικού διαλύματος ριβοφλαβίνης για 90 δευτερόλεπτα. Εν συνεχεία γίνεται εφαρμογή υπεριώδης ακτινοβολίας με ένταση 30 mW/cm2 για 90 ‘’. Τέλος, τοποθετείται φακός επαφής. Αξίζει δε να σημειωθεί, πως η διαδικασία της επέμβασης διαρκεί μόλις τρία λεπτά και σύμφωνα με τις γνώμες των ασθενών οι οποίοι έχουν πραγματοποιήσει επέμβαση PRK Xtra ο χρόνος ανάρρωσης και η δυσφορία μετά από την διαδικασία της επέμβασης είναι η ίδια μετά από μια συνήθη επέμβαση PRK.

    Για περισσότερες πληροφορίες δείτε: Διόρθωση μυωπίας, υπερμετροπίας και αστιγματισμού με laser.

  • ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

    Μεταξάκη Ιωάννα Χειρουργός οφθαλμίατρος ΜD,PhD, FEBO.


     Η οφθαλμίατρος Μεταξάκη Ιωάννα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα.Μετά την αποφοίτησή της από την ιατρική σχολή με βαθμό«Άριστα», υπηρέτησε ως ιατρός υπηρεσίας υπαίθρου στο Π.Ι. Αγίου Ανδρέα του Κ.Υ. Άστρους (2002-2003).

      Αφού ολοκλήρωσε τη θητεία της ως αγροτικός ιατρός ,διετέλεσε συνεργάτης – βοηθός του Καθηγητή Οφθαλμολογίας Σπύρου Γεωργαρά στο ερευνητικό και θεραπευτικό ινστιτούτο «ΟΦΘΑΛΜΟΣ» επί 4 έτη(2003-2007). Στο διάστημα αυτό και πριν από την εναρξη της ειδικότητας την οποία ολοκλήρωσε στη Β οφθαλμολογική κλινική του Οφθαλμιατρείου Αθηνών (2008-2012) , παρακολούθησε μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών στη Βαλτιμόρη των Η.Π.Α. με αντικείμενο την αποκατάσταση των διαταραχών της διόφθαλμης όρασης , των διαθλαστικών ανωμαλιών και τη βελτίωση των οπτικών δυνατοτήτων.

      Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής της στο Οφθαλμιατρείο Αθηνών εξειδικεύτηκε στη μικροχειρουργική του καταρράκτη, στις διαθλαστικές επεμβάσεις με excimer laser (διόρθωση μυωπίας , υπερμετρωπίας , αστιγματισμού) και στις παθήσεις του αμφιβληστροειδούς. Το 2011 έλαβε επιτυχώς μέρος στις εξετάσεις του European Board of Ophthalmology Diploma (EBOD) Examination στο Παρίσι.


     Το Σεπτέμβριο του 2014 της απενεμήθη ο τίτλος της Διδάκτορος από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών με βαθμό«Άριστα», μετά από την επιτυχή ολοκλήρωση τριετούς έρευνας, η εκπόνηση της οποίας ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της εξειδίκευσης στο Οφθαλμιατρείο Αθηνών και αφορούσε στην φυσιοπαθολογία του γλαυκώματος.


    Μετά την ολοκλήρωση της ειδικότητας και μέχρι σήμερα η Μεταξάκη Ιωάννα δραστηριοποιείται ως:
    Συνεργάτης του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ ( http://www.hygeia.gr/1442/Doctor.html)
    Επιστημονική υπεύθυνος των οφθαλμολογικών τμημάτων των πολυιατρείων του ομίλου AFFIDEA στο Περιστέρι και στο Ψυχικό Αττικής.
     Ιδιώτης ιατρός  οφθαλμίατρος στην Παλλήνη Ανατολικής Αττικής.

       Το 2012 της απενεμήθη το βραβείο- χορηγία «ΠΑΝΟΣ ΖΥΓΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ» και το 2017 η υποτροφία «ΣΠΥΡΟΣ ΓΕΩΡΓΑΡΑΣ» από την Ελληνική Εταιρεία Ενδοφθάλμιων Φακών και Διαθλαστικής Χειρουργικής.
    Έχει συμμετάσχει εθελοντικά στον οφθαλμολογικό έλεγχο αθλητών κατά την διάρκεια των παγκοσμίων θερινών αγώνων Special Olympics το 2011 στην Αθήνα καθώς και ηλικιωμένων μελών του Κ.Α.Π.Η. Παλλήνης.
    Έχει παρακολουθήσει πολυάριθμα σεμινάρια και διεθνή συνέδρια.

     


    Δημοσιεύσεις –Ανακοινώσεις.

    1. “Association of LOXL1 common sequence variants in Greek patients with pseudoexfoliation syndrome and pseudoexfoliation glaucoma”.
    IoannaMetaxaki , PandelisConstantoulakis, MiltiadisPapadimitropoulos, EftihiaFiliou, GerasimosGeorgopoulos, AggelikiChamchougia, DimitriosPapakonstantinou, NikosMarchomichelakis, ChrysanthyKoutsandrea, IoannisHalkiadakis.
    “Molecular Vision” 2013;19:1446-1452.

    2. Neodymium: YAG laser rates after implantation of hydrophobic or hydrophilic intraocular lenses: twenty-four month retrospective comparative study .
    I.Chalkiadakis, I. Metaxaki , Aim. Stratos, S. Skouriotis, E. Patsea, V. Peponis, P.Mitropoulos.
    25th HSIOIRS (Hellenic Society of Intraocular Implants and Refractive Surgery) 2011, Athens, February 24-27, Greece

    3. Refractive Outcomes of Cataract Cases Operated Using MonofocalIOLs.
    A. Stratos, V. Peponis, E. Drakos, I. Metaxaki, S. Chalkiadakis, I. Chalkiadakis,
    S. Skouriotis, P. Mitropoulos.
    25th HSIOIRS (Hellenic Society of Intraocular Implants and Refractive
    Surgery) 2011, Athens, February 24-27, Greece.

    4. Plasma Rich Growth Factors (PRGF) and Neurotrophic Growth Factors (NGF) treatment of corneal and ocular surface disease.
    E.Patsoura, K.Diamantopoulou, B.Neureither, I.Metaxaki, Sp.Georgaras.
    25th HSIOIRS (Hellenic Society of Intraocular Implants and Refractive
    Surgery) 2011, Athens, February 24-27, Greece.

    5. Molecular Epidemiology of Adenoviral Conjunctivitis in Athens,Greece.
    L. Moustaka, N. Spanaki, I. Halkiadakis, A. Stavropoulou, I. Metaxaki, T. Makri, Α.Voyatzi, A. Tsakris
    European Association for Vision and Eye Research 2010 Congress, Crete,
    Oct.6-9, Greece.

    6. Posterior chamber iris – claw lens combined with vitrectomy. Surgical technique and refractive analysis.
    E. Parikakis, L. Moustaka, G. Amariotakis, D. Karagiannis, S. Halkiadakis, I.
    Metaxaki, P. Mitropoulos.
    European Association for Vision and Eye Research 2010 Congress, Crete,
    Oct.6-9 Greece.

    7. Randomized,comparative study of fluorometholone 0,1% and Loteprednol after photorefractive keratectomy.
    I. Halkiadakis,S. Nikas,I. Metaxaki,N. Makris, S. Skouriotis,G. Amariotakis ,A .
    Kandarakis ,A. Amariotakis.
    The 8th International Symposium on ocular Pharmacology and Therapeutics ISOPT 3-6 Dec. 2009, Rome , Italy.

    8. Reliability of digital portable tonometer of intraocular pressure through the eyelid(TGDC-01).
    D.Korogiannis, S.Georgaras, A. Skoufis, K. Diamantopoulou, D.Voultsiadou, B. Neureiter, A. Roumeliotis, I.Kontari, I.Metaxaki
    18th HSIOIRS 29/1-1/2 2004 ,Athens, Greece

    9. Comparison of corneal curvature readings obtained by the IOL Master and the Orbscan in patients with astigmatism.
    I. Halkiadakis, G. Barla, I. Metaxaki, S. Nikas, G. Amariotakis, V. Peponis, Ch.
    Amariotakis,A. Kandarakis, S. Skouriotis.
    24th HSIOIRS 4-7 February ,Athens, Greece,
    XXVIII Congress 2010,Paris ,France

    10. AcrysofToricIOLS
    S.Georgaras, K.Diamantopoulou, B.Neureiter, I.Metaxaki.
    4th Ophthalmologic School ,Dubrovnik,Croatia.
    5th Congress of South –Eastern European Ophthalmology Society (SEEOS)13-15 April 2007.

    11. AcrysoftoricIOL .3 months follow up.
    K. Diamantopoulou, E. Patsoura, I. Metaxaki, S. Georgaras
    XXVIII ESCRS Congress 2010,Paris ,France.

     

    Συμμετοχή ως εκπαιδεύτρια σε διεθνή συνέδρια:

    1. Νew approach in customized and non-customized treatment of refractive errors with Zyoptix 100.
    Moderator:D.Voultsiadou. Instructors:Κ.Diamantopoulpou,Κ.Bacharis,Ι.Κοntari,Ι.Μetaxaki. 19th HSIOIRS Congress, February 17-20 Athens, Greece.
    2. Sports vision and refractive operations.
    Moderator:S.Georgaras. Instructors:I.Aslanidis,B.Neureiter,G.Toliou,I.Metaxaki. 20th HSIOIRS Congress, February 2-5 Athens,Greece.
    3. Customized and non customized treatment of refractive errors with Zyoptix 100.
    Moderator:D.Voultsiadou. Instructors:K.Diamantopoulou,K.Bacharis,I.Metaxaki. 20th HSIOIRSCongress,February 2-5 Athens, Greece.
    4. Pearls for ocular surface disease
    Moderator:C.Terzidou. Instructors: G.Dalianis,I.Metaxaki,P.Zafeirakis 48 th Panhellenic ophthalmological congress ,14-17 May, 2015, Olympia - Greece .

  • ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑ


     

      Η φλεγμονή των βλεφάρων λέγεται βλεφαρίτιδα και είναι η αιτία ιδιαίτερα ενοχλητικών συμπτωμάτων ερεθισμού, δακρύρροιας και ερυθρότητας.

    Μορφές βλεφαρίτιδας

    Υπάρχουν δύο βασικές μορφές: η σταφυλοκοκκική και η σμηγματορροϊκή βλεφαρίτιδα, που αρκετά συχνά αλληλεπικαλύπτονται, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολος ο διαχωρισμός τους.
    Η σταφυλοκοκκική βλεφαρίτιδα οφείλεται σε λοίμωξη από χρυσίζοντα ή επιδερμιδικό σταφυλόκοκκο. Το βλεφαρικό χείλος φλεγμαίνει και συχνά οι βλεφαρίδες είναι κολλημένες μεταξύ τους με κρούστα.
    Η σμηγματορροϊκή βλεφαρίτιδα είναι λιγότερο έντονη και οφείλεται στην υπερπαραγωγή σμήγματος από τους αδένες του βλεφαρικού χείλους.
     

      Οι βλεφαρίτιδες μπορούν να προκαλέσουν δευτεροπαθώς επιπεφυκίτιδα, ξηροφθαλμία, στικτή απόπτωση του επιθηλίου του κερατοειδούς, έλκη ή ουλοποίηση του κερατοειδούς (ιδιαίτερα του κατώτερου), κριθή, χαλάζιο κλπ.
      Η κριθή (κριθαράκι) είναι μια οξεία βακτηριακή λοίμωξη των αδένων του βλεφαρικού χείλους, που παίρνει τη μορφή ερυθράς επώδυνης διόγκωσης του βλεφάρου. Αρχικά είναι σκληρή και διάχυτη, στη συνέχεια διαπυείται και σχηματίζει κίτρινη κορυφή, που συχνά κενώνεται αυτόματα και αυτοπεριορίζεται.
      Τα χαλάζια μπορεί να αφορούν το πάνω ή και το κάτω βλέφαρο, και οφείλονται σε απόφραξη των πόρων των αδένων του βλεφαρικού χείλους. Έτσι το παραγόμενο υλικό δεν αποχετεύεται, με αποτέλεσμα τη συσσώρευσή του και το σχηματισμό οζιδίου. Αν δεν αποδώσει η συντηρητική θεραπεία, τα χαλάζια μπορεί να χρειαστούν τη χειρουργική παρέμβαση του οφθαλμιάτρου, που γίνεται με τοπική αναισθησία.


    Θεραπεία βλεφαρίτιδας.
      Ο ακρογωνιαίος λίθος της αντιμετώπισης των φλεγμονών των βλεφάρων είναι η σωστή υγιεινή των βλεφάρων.
    Πρέπει να γίνεται προσπάθεια από τον ίδιο τον ασθενή για απομάκρυνση του παθολογικού υλικού και της κρούστας από τις βλεφαρίδες και τα βλέφαρα, ιδιαίτερα των βυσμάτων σμήγματος που φράσσουν τα στόμια των πόρων των αδένων στο βλεφαρικό χείλος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με χλιαρό νερό και σαμπουάν που δεν τσούζει τα μάτια, ενώ υπάρχουν διαθέσιμα στο εμπόριο και ειδικά υγρά χαρτομάντιλα.
    Η χρήση σταγόνων τεχνητών δακρύων συμβάλλει στην ανακούφιση από τα συμπτώματα, ενώ ενδείκνυται και η τοπική εφαρμογή αντιβιοτικών σε μορφή οφθαλμικής αλοιφής για την καταπολέμηση των μικροβίων.

  • ΓΛΑΥΚΩΜΑ


      Το γλαύκωμα είναι μια ομάδα οφθαλμικών παθήσεων που προκαλούν βλάβη του οπτικού νεύρου. Το οπτικό νεύρο είναι το «καλώδιο» που μεταφέρει τα οπτικά ερεθίσματα απ’ το μάτι προς τον εγκέφαλο και αποτελείται από μεγάλο αριθμό νευρικών ινών.Κάθε ίνα του οπτικού νεύρου είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά οπτικών ερεθισμάτων από ένα συγκεκριμένο σημείο του οπτικού μας πεδίου, και η πρόκληση βλάβης σε μια δεσμίδα αυτών των ινών οδηγεί σε ελάττωση ή και απώλεια της όρασης στο τμήμα του χώρου που αυτή αντιστοιχεί. Είναι μια χρόνια εξελικτική νευροπάθεια που συνήθως συνοδεύεται από αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.

      Η ενδοφθάλμια πίεση δημιουργείται από το υγρό που γεμίζει το πρόσθιο τμήμα του ματιού και ονομάζεται υδατοειδές υγρό. Αυτό το υγρό παράγεται πίσω από την ίριδα σε μια περιοχή που ονομάζεται ακτινωτό σώμα.
    Το υγρό αυτό δια μέσω της κόρης έρχεται εμπρός από την ίριδα και κινείται προς την περιοχή που σχηματίζεται από τον κερατοειδή (το διαφανές παράθυρο του ματιού) και την ίριδα, την γωνία του ματιού, απ’ όπου και αποχετεύεται.  Στα φυσιολογικά μάτια υπάρχει ισορροπία μεταξύ του παραγόμενου και του αποχετευόμενου υγρού. Όταν αυτή η ισορροπία διαταράσσεται, λόγω συνήθως μείωσης της αποχέτευσης, τότε αυξάνει η πίεση στο μάτι. Το γλαύκωμα συνήθως συνοδεύεται από αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση. Υπάρχει όμως και το Γλαύκωμα Φυσιολογικής ή Χαμηλής Πίεσης όπου παρατηρείται βλάβη του οπτικού νεύρου χωρίς αύξηση της ενδοφθάλμια πίεση.Σ' αυτή τη μορφή γλαυκώματος σημαντικό ρόλο παίζει ο αγγειακός παράγοντας. Επίσης αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση μόνο, δεν σημαίνει γλαύκωμα αν δεν παρατηρείται βλάβη του οπτικού νεύρου.


    Τύποι γλαυκώματος
    Υπάρχουν τέσσερις βασικοί τύποι γλαυκώματος:
    Πρωτοπαθές γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας: Είναι ο πιο συχνός τύπος γλαυκώματος. Η ενδοφθάλμια πίεση αυξάνει με αργό ρυθμό χωρίς παρουσία συμπτωμάτων στα πρώιμα στάδια της πάθησης. Για το λόγο αυτό περίπου το 45% των γλαυκωμάτων είναι αδιάγνωστα σύμφωνα και με τις πιο πρόσφατες στατιστικές.
    Πρωτοπαθές γλαύκωμα κλειστής γωνίας: Αυτός ο τύπος γλαυκώματος είναι συχνότερος στους ασιάτες. Η ενδοφθάλμια πίεση αυξάνει ξαφνικά (οξύ γλαύκωμα) και προκαλεί έντονο πόνο στην περιοχή του ματιού που συνοδεύεται από έγχρωμους κύκλους γύρω από τα φώτα, θάμπωμα στην όραση και κόκκινο μάτι.
    Είναι επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.
    Δευτεροπαθές γλαύκωμα : Μπορεί να είναι είτε ανοιχτής είτε κλειστής γωνίας. Οφείλεται στην ύπαρξη άλλης τοπικής ή συστηματικής αιτίας που προκαλεί αύξηση της ενδοφθάλμια πίεσης.
    Γλαύκωμα φυσιολογικής πίεσης: Μερικοί άνθρωποι έχουν πιο ευαίσθητο στην πίεση οπτικό νεύρο με συνέπεια τιμές ενδοφθάλμιας πίεσης που θεωρούνται γενικά «φυσιολογικές» να είναι ικανές να προκαλέσουν ζημιά στην όραση. Σε αυτές τις περιπτώσεις βοηθούν σημαντικά οι νέες τεχνολογίες απεικόνισης των ινών του οπτικού νεύρου που μπορούν να αναγνωρίσουν εύκολα και τις πιο μικρές αλλοιώσεις, προλαβαίνοντας έτσι τις δυσάρεστες συνέπειες πριν να είναι αργά.
    Συγγενές γλαύκωμα: Είναι μια σπάνια κατάσταση που εμφανίζεται με συχνότητα περίπου 1:10000 γεννήσεις αφορά κυρίως αγόρια και στο 75% είναι αμφοτερόπλευρο μπορεί δε να συνοδεύεται και από άλλα οφθαλμολογικά προβλήματα.
    Άλλες μορφές γλαυκώματος:
      Όπως προαναφέρθηκε το γλαύκωμα προκαλείται από πολλές ετερόκλιτες αιτίες και με ποικίλους μηχανισμούς.
    Κάποια σύνδρομα αρκετά συχνά στο γενικό πληθυσμό, όπως το σύνδρομο ψευδοαποφολίδωσης και το σύνδρομο διασποράς χρωστικής, έχουν σαν αποτέλεσμα την εναπόθεση σωματιδίων στη γωνία (την αποχέτευση του ματιού) βουλώνοντάς την όπως π.χ. μπορεί να βουλώσει από ξένα σώματα ένας νεροχύτης. Έτσι περιορίζεται το ποσό του υδατοειδούς υγρού που αυτή μπορεί να αποβάλλει στη μονάδα του χρόνου, οδηγώντας και πάλι στη συσσώρευσή του και σε αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.

      Ο φακός του ματιού (που βρίσκεται πίσω απ’ την ίριδα) μπορεί να είναι επίσης υπεύθυνος για την απόφραξη της γωνίας/αποχέτευσης με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα στο λεγόμενο «φακολυτικό» γλαύκωμα, η απελευθέρωση «υλικού» από έναν φακό με υπερώριμο καταρράκτη μπορεί να φράξει τη γωνία, προκαλώντας επώδυνη αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.
    Διάφορες αιτίες ισχαιμίας, όπως ο διαβήτης, η στένωση των καρωτίδων κ.α., προάγουν τον σχηματισμό μιας μεμβράνης από παθολογικά αγγεία που λέγεται «νεοαγγειακή μεμβράνη». Με την πρόοδο της νόσου αυτή η μεμβράνη μεγαλώνει και συσπάται, έλκοντας την ίριδα προς τα μπροστά, αποφράσσοντας τη γωνία.
    Γλαύκωμα επίσης μπορεί να προκληθεί με διάφορους μηχανισμούς από οφθαλμικούς όγκους, τραύματα, χειρουργικές επεμβάσεις κ.α.

     

     AITIA ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ

     Υπάρχουν πολλές ετερόκλητες αιτίες που δυνητικά προκαλούν γλαύκωμα. Κοινό σημείων όλων, είναι η αύξηση της πίεσης στο εσωτερικό του ματιού.
    Ένα κάποιο επίπεδο (φυσιολογικής) πίεσης είναι απαραίτητο για το μάτι, ώστε να διατηρεί το σχήμα του και τη λειτουργικότητά του. Η αύξησή της όμως, είτε με απευθείας επίδραση στο οπτικό νεύρο, είτε πιέζοντας τα μικρά αγγεία που το τρέφουν, προκαλεί σε αυτό μη αναστρέψιμες βλάβες με καταστροφικές συνέπειες για την όραση..
    Υπάρχουν όμως και άλλοι παράγοντες κινδύνου που η ύπαρξή τους προδιαθέτει για την εμφάνιση γλαυκώματος. Τέτοιοι είναι:
    • η προχωρημένη ηλικία
    • η φυλή
    • η μυωπία
    • ο σακχαρώδης διαβήτης
    • άλλες αγγειακές παθήσεις
    • η χρήση κορτιζόνης (τοπική ή συστηματική) για μεγάλο χρονικό διάστημα

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ

      Στα πρώτα στάδια γλαυκώματος ανοιχτής γωνίας, ο ασθενής δεν έχει συμπτώματα. Με την εξέλιξη όμως της νόσου και όσο η καταστροφή του οπτικού νεύρου συνεχίζεται, εμφανίζονται σκοτώματα στο περιφερικό οπτικό πεδίο του ασθενή. Αυτά τα σκοτώματα δεν γίνονται εύκολα αντιληπτά μέχρι η βλάβη του οπτικού νεύρου να γίνει αρκετά σοβαρή ή μέχρι να διαγνωστούν από τον οφθαλμίατρο κατά την διάρκεια ενός πλήρους οφθαλμολογικού ελέγχου.
    Παρομοίως, τα άτομα με αυξημένες πιθανότητες για ανάπτυξη κρίσεως οξέος γλαυκώματος (γλαύκωμα κλειστής γωνίας) δεν έχουν συμπτώματα μέχρι την στιγμή της κρίσης, όπου η ενδοφθάλμια πίεση φτάνει σε πολύ υψηλά επίπεδα.
    Τα συμπτώματα της κρίσεως οξέος γλαυκώματος είναι τα εξής:

    • Έντονος πόνος του ματιού
    • Eρυθρότητα
    • Mειωμένη όραση
    • Έγχρωμα φωτοστέφανα γύρω από τις φωτεινές πηγές
    • Πονοκέφαλος
    • Ναυτία και έμετος


    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ


     Η μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης είναι η πρώτη εξέταση που απαιτείται. Η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση είναι αναμφίβολα ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου, αλλά δεν αρκεί από μόνη της για να γίνει η διάγνωση και αυτό διότι θα πρέπει να υπάρχουν οπωσδήποτε βλάβες του οπτικού νεύρου και των οπτικών ινών για να είναι σίγουρη η διάγνωση του γλαυκώματος. Εφόσον βρεθεί αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση αλλά δεν υπάρχουν βλάβες στο οπτικό νεύρο, στις οπτικές ίνες και στο οπτικό πεδίο τότε μιλάμε για οφθαλμική υπερτονία και όχι για γλαύκωμα.
    Η περαιτέρω διάγνωση του γλαυκώματος γίνεται με την αξιολόγηση του ιστορικού του ατόμου σε συνδυασμό με τις εξής οφθαλμολογικές εξετάσεις:

    1. Τονομέτρηση:
     Το ερώτημα αν η πίεση που μετράται κάθε φορά είναι η πραγματική ή όχι, απασχολεί πάντα τον οφθαλμίατρο . Το τονόμετρο μπορεί να μας δώσει την πραγματική ενδοφθάλμια πίεση ελαχιστοποιώντας την επίδραση παραγόντων που ποικίλουν από εξεταζόμενο σε εξεταζόμενο (πάχος κερατοειδούς αντίσταση κερατοειδούς, υποκειμενική εκτίμηση του οφθαλμιάτρου) και βοηθούν σημαντικά στη διάγνωση του γλαυκώματος.
    2. Γωνιοσκοπία:
    Κατά την γωνιοσκοπία γίνεται έλεγχος της <γωνίας>, δηλαδή του σημείου που αποχετεύεται το υδατοειδές υγρό από το μάτι. Ο οφθαλμίατρος χρησιμοποιεί έναν ειδικό φακό σαν καθρέπτη ο οποίος εφάπτεται στον κερατοειδή για να εξετάσει την γωνία και να καθορίσει τον τύπο του γλαυκώματος του ασθενή.
    3. Αξιολόγηση του οπτικού νεύρου και των νευρικών ινών:
    Η εξέταση του οπτικού νεύρου για τη διάγνωση του γλαυκώματος γίνεται από τον οφθαλμίατρο με το οφθαλμοσκόπιο. Με το όργανο αυτό ελέγχουμε το μέγεθος της κοίλανσης του οπτικού νεύρου. Κοίλανση μεγαλύτερη του φυσιολογικού ή διαφορετικού μεγέθους κοίλανση ανάμεσα στα δύο μάτια ενός εξεταζόμενου μπορεί να οδηγήσει στη διάγνωση του γλαυκώματος.
    Η αντικειμενική και ποσοτική καταγραφή της βλάβης του οπτικού νεύρου επιτυγχάνεται με τους αναλυτές του οπτικού νεύρου και της στιβάδας των νευρικών ινών (LST GDx OCT). Με αυτούς γίνεται τοπογραφική ανάλυση της οπτικής θηλής και μέτρηση του πάχους των οπτικών ινών.
    Υπάρχει επίσης η δυνατότητα μέτρησης του αριθμού των γαγγλιακών κυττάρων στη περιοχή της ωχράς κηλίδας. Οι απολήξεις των κυττάρων αυτών σχηματίζουν το οπτικό νεύρο. Η καταγραφή αυτών των παραμέτρων συμβάλλει στην πρώιμη διάγνωση του γλαυκώματος, καθώς όπως είναι γενικά αποδεκτό οι δομικές αλλαγές προηγούνται των λειτουργικών στο γλαύκωμα.
    4. Έλεγχος οπτικών πεδίων (Περιμετρία):
    Με την εξέταση των οπτικών πεδίων καταγράφουμε το ποσοστό των νευρικών ινών που έχουν καταστραφεί από το γλαύκωμα. Βασίζεται στην ικανότητα του εξεταζόμενου να αναγνωρίζει το φως σε κάθε περιοχή του αμφιβληστροειδή χιτώνα.


      ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ
    Το γλαύκωμα είναι μια πάθηση η οποία δεν θεραπεύεται αλλά ρυθμίζεται.
    Αυτό σημαίνει ότι από τη θεραπεία περιμένουμε την αναστολή ή επιβράδυνση της εξέλιξης και όχι βελτίωση της βλάβης.
    Κατά κανόνα, η βλάβη που προκαλείται από το γλαύκωμα είναι μη αναστρέψιμη. Οφθαλμικές σταγόνες, χάπια, και λέιζερ ή χειρουργικές επεμβάσεις χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ή την καθυστέρηση περαιτέρω γλαυκωματικής βλάβης.
    Με κάθε τύπο γλαυκώματος, οι περιοδικές εξετάσεις είναι πολύ σημαντικές για την αποφυγή της απώλειας της οράσεως.
    Φαρμακευτική θεραπεία (αντιγλαυκωματικά κολλύρια):
    Αποτελεί την πιο συχνά εφαρμοζόμενη θεραπεία στο γλαύκωμα. Κάποια φάρμακα στοχεύουν στη μείωση της παραγωγής του υδατοειδούς υγρού και άλλα στην αύξηση της αποχέτευσης.Τα φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε σαν μονοθεραπεία είτε σαν συνδυασμένη θεραπεία.
    Θεραπεία με Laser:
    Με το laser γλαυκώματος στοχεύουμε είτε στην αύξηση της αποχέτευσης του υδατοειδούς υγρού (laser τραμπεκουλοπλαστική) όπως συμβαίνει στο γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας, είτε στη διευκόλυνση της ροής του υδατοειδούς υγρού δημιουργώντας ένα περιφερικό «άνοιγμα» στην ίριδα (YAG-laser ιριδοτομή) όπως συμβαίνει στο γλαύκωμα στενής γωνίας.
    Χειρουργική θεραπεία:
    Η χειρουργική γλαυκώματος χρησιμοποιείται συνήθως όταν η συντηρητική θεραπεία αδυνατεί να ελέγξει το γλαύκωμα. Υπάρχουν πολλών ειδών χειρουργικές θεραπείες για το γλαύκωμα, όλες όμως στοχεύουν στη βελτίωση της αποχέτευσης δημιουργώντας ένα νέο αποχετευτικό σύστημα.
    Η πιο συχνή αντιγλαύκωματική επέμβαση είναι η τραμπεκουλεκτομή. Σ' αυτήν δημιουργούμε στο άσπρο του ματιού (στο σκληρό χιτώνα) ένα καλυμμένο τούνελ που παροχετεύει το υδατοειδές υγρό από το εσωτερικό του ματιού σε μια μικρή φυσαλίδα κάτω από το άνω βλέφαρο. Έτσι ελαττώνεται η πίεση του υδατοειδούς υγρού και επομένως και η πίεση στο οπτικό νεύρο η οποία προκαλεί την απώλεια της όρασης στο γλαύκωμα.
    Άλλες επεμβάσεις είναι:
    • Μη διατιτρένουσες επεμβάσεις
    • Ένθεση βαλβίδων
    • Κυκλοκαταστροφικές επεμβάσεις
    Σε ασθενείς χαμηλού κινδύνου το ποσοστό επιτυχίας αγγίζει το 90%. Τα 2/3 των μέσου κινδύνου ασθενών θα επιτύχουν ικανοποιητική πίεση χωρίς σταγόνες. Το 1/3-1/4 των ασθενών θα χρειαστούν και κάποιο φάρμακο και ένα μικρότερο ποσοστό θα χρειαστούν περαιτέρω χειρουργική επέμβαση.
    Σπανιότερα κάποιοι ασθενείς θα παρουσιάσουν χαμηλή πίεση για μεγάλο χρονικό διάστημα και θα χρειαστούν επιπλέον χειρουργική επέμβαση για την αύξηση της ενδοφθάλμια πίεσης.
    Η τακτική οφθαλμολογική εξέταση είναι η καλύτερη πρόληψη για το γλαύκωμα.

  • ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ


          Στο οφθαλμολογικό ιατρείο γίνονται διαγνωστικές εξετάσεις για όλες τις παθήσεις με τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα.
    Μερικές από τις εξετάσεις που κάνει η οφθαλμίατρος είναι:
    Μέτρηση οπτικής οξύτητας : Εξέταση της ικανότητας να βλέπουμε καλά με ή χωρίς γυαλιά, είτε μακριά είτε κοντά. Η οφθαλμίατρος θα μετρήσει την οπτική οξύτητα και των δύο οφθαλμών και σε περίπτωση που θεωρηθεί αναγκαίο θα συνταγογραφήσει γυαλιά, ανάλογα με τις ανάγκες.
    Διαθλαστικός έλεγχος: Μετράει την διαθλαστική ανωμαλία των οφθαλμών, δηλαδή την μυωπία, την υπερμετρωπία, και τον αστιγματισμό.
    Ορθοπτικός έλεγχος: Διαπιστώνεται η ύπαρξη έκδηλου ή λανθάνοντος στραβισμού σε παιδιά και ενήλικες . Γίνεται έλεγχος του στραβισμού και της κινητικότητας των οφθαλμών, δηλαδή η συνεργασία των δύο οφθαλμών και η ανατομική ακεραιότητά τους.
    Έλεγχος χρωματικής αντίληψης: Έλεγχος με ειδικά εργαλεία για να διαπιστωθεί αν ο ασθενής έχει σωστή χρωματική αντίληψη. Γίνεται μια αρχική διάγνωση της δυσχρωματοψίας με τη βοήθεια ειδικών χρωματικών πινάκων – «Isihara Test». Κάθε πίνακας έχει αποτυπωμένο έναν αριθμό που σχηματίζεται από χρωματικές κουκίδες και ο ασθενής θα πρέπει να τον αναγνωρίσει. Αν διαπιστωθεί κάποια δυσκολία στην αναγνώριση έπεται περαιτέρω έλεγχος .

    Έλεγχος διόφθαλμων λειτουργιών : Ελέγχεται η δυνατότητα τρισδιάστατης όρασης με ειδικά στερεοσκοπικά οπτότυπα.

    Τονομέτρηση: Μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης

    Βιομικροσκόπηση: Έλεγχος του προσθίου και του οπισθίου ημιμορίου των οφθαλμών με την βοήθεια σχισμοειδούς λυχνίας. Φωτογραφίζουμε βλάβες των βλεφάρων, του επιπεφυκότα και του κερατοειδούς, για να μπορούμε να συγκρίνουμε την εξέλιξη τους σε επόμενη εξέταση

    Βυθοσκόπηση: Εξέταση του βυθού του οφθαλμού (αμφιβληστροειδής, υαλώδες, οπτικό νεύρο, ωχρά κηλίδα) για να εξετάσουμε το εσωτερικό του ματιού. Χρησιμοποιείται ειδικό κολλύριο που διαστέλλει την κόρη του ματιού .

    Παχυμετρία κερατοειδούς: Μέτρηση του πάχους του κερατοειδούς με υπέρηχο. Διενεργείται προεγχειρητικά σε διαθλαστικές επεμβάσεις επίσης και για την ακριβέστερη μέτρηση της ενδοφθαλμίου πιέσεως σε ασθενείς ύποπτους για γλαύκωμα. Δύο είναι οι πιο διαδεδομένοι τρόποι μέτρησης της παχυμετρίας, η υπερηχητική παχυμετρία και η τοπογραφία κερατοειδούς , η οποία δίνει αυτόματα πολλαπλές μετρήσεις του κερατοειδή. Η εξέταση αυτή γίνεται κυρίως σε ασθενείς με γλαύκωμα στα πλαίσια προεγχειρητικού ελέγχου για επέμβαση με laser.

    Μέτρηση διαμέτρου κόρης: γίνεται με υπέρυθρες ακτίνες και εφαρμόζεται στην διερεύνηση νευρολογικών διαταραχών και στον προεγχειρητικό έλεγχο για διαθλαστικές επεμβάσεις.

    Έλεγχος δακρυρροίας & ξηροφθαλμίας: Εξετάζεται η ποσότητα και η ποιότητα των δακρύων με ένα τεστ, το οποίο ονομάζεται Schirmer.

    Έλεγχος Οπτικών πεδίων: Εξέταση που μας δείχνει αν ο ασθενής πάσχει από κάποια νευρολογική πάθηση, η οποία επηρεάζει την όραση του. Γίνεται επίσης για την παρακολούθηση και διάγνωση του γλαυκώματος.

    OCT οπτικού νεύρου: Σκανάρισμα του αμφιβληστροειδούς χιτώνα γύρω από το οπτικό νεύρο, για να εκτιμηθεί το πάχος της στοιβάδας των οπτικών ινών. Γίνεται για την πρώιμη ανίχνευση και παρακολούθηση του γλαυκώματος.

    OCT ωχράς κηλίδας: Σκανάρισμα του αμφιβληστροειδούς χιτώνα στην περιοχή της ωχράς κηλίδας. Γίνεται ανίχνευση και παρακολούθηση ασθενών από ηλιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, μετεγχειρητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας, κεντρική ορώδη αμφιβληστροειδοπάθεια και σε ασθενείς που πάσχουν από διαταραχές της υαλοαμφιβληστροειδικής επιφάνειας.

    OCT προσθίου ημιμορίου: Διενεργείται για την ανίχνευση και παρακολούθηση παθήσεων του κερατοειδούς.

    Υπερηχογράφημα : Μετριέται το αξονικό μήκος του βολβού και συνεκτιμώντας την κυρτότητα του κερατοειδούς, υπολογίζουμε τη δύναμη του ενδοφακού που θα χρησιμοποιηθεί στην επέμβαση του καταρράκτη.
    HRT- αναλυτής οπτικής θηλής: Βλέπουμε την μορφολογία του οπτικού νεύρου και μετράμε το πάχος των οπτικών ινών. Βοηθάει επίσης στη πρώιμη διάγνωση και παρακολούθηση του γλαυκώματος.
    Προεγχειρητικός έλεγχος για διόρθωση της μυωπίας & του αστιγματισμού: Διαθλαστικός έλεγχος, εξέταση σχισμοειδούς λυχνίας, έλεγχος οπτικής οξύτητας, τονομέτρηση, βυθοσκόπηση, μέτρηση ενδοθηλιακών κυττάρων, τοπογραφία κερατοειδούς.

    Προεγχειρητικός έλεγχος για επέμβαση καταρράκτη: Διαθλαστικός έλεγχος, εξέταση σχισμοειδούς λυχνίας, έλεγχος οπτικής οξύτητας, τονομέτρηση, βυθοσκόπηση, μέτρηση ενδοθηλιακών κυττάρων, τοπογραφία κερατοειδούς, υπερηχογραφία Α, OCT οπτικού νεύρου, OCT ωχράς κηλίδας.

    Μελέτη γλαυκώματος: Διαθλαστικός έλεγχος, εξέταση σχισμοειδούς λυχνίας, έλεγχος οπτικής οξύτητας, τονομέτρηση, βυθοσκόπηση, OCT οπτικού νεύρου, οπτικά πεδία, HRT, παχυμετρία κερατοειδούς, γωνιοσκοπία.

     

     

  • ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΜΥΩΠΙΑΣ, ΥΠΕΡΜΕΤΡΩΠΙΑΣ, ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΕ LASER


    ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΜΥΩΠΙΑΣ, ΥΠΕΡΜΕΤΡΩΠΙΑΣ, ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΕ LASER

      Η διαθλαστική χειρουργική είναι το σύνολο των χειρουργικών τεχνικών που εφαρμόζονται για τη διόρθωση διαθλαστικών ανωμαλιών, όπως η μυωπία, η υπερμετρωπία και ο αστιγματισμός. Πρόκειται για επεμβάσεις που ρυθμίζουν την εστίαση του οφθαλμού, έτσι ώστε ο ασθενής να βλέπει καθαρά χωρίς να χρειάζεται γυαλιά ή φακούς επαφής. Χρησιμοπιεί ειδικό Laser, ώστε να αναδιαμορφώσει με πολύ μεγάλη ακρίβεια την επιφάνεια του κερατοειδούς με αποτέλεσμα οι ακτίνες να εστιάζονται ακριβώς στο σωστό σημείο του αμφιβληστροειδούς.
    Υπάρχουν διάφορες τεχνικές και επιλέγεται η κατάλληλη μετά από τον προεγχειρητικό έλεγχο του ασθενούς .

    ΜΕΘΟΔΟΙ LASER ΓΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΜΥΩΠΙΑΣ, ΥΠΕΡΜΕΤΡΩΠΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ

    Χάρη στην εξέλιξη της τεχνολογίας και στην αυξανόμενη εμπειρία του χειρουργού οφθαλμιάτρου οι τεχνικές αυτές είναι απόλυτα ασφαλείς και ικανές να καλύψουν τις ανάγκες των ασθενών. Οι βασικότερες είναι:

    1)LASIK

       Με τη μέθοδο LASIK η διόρθωση της διαθλαστικής ανωμαλίας δε γίνεται στην επιφάνεια αλλά στο εσωτερικό του κερατοειδούς. Αρχικά, δημιουργείται ένας λεπτός επιφανειακός κρημνός κερατοειδικού ιστού, ο οποίος δεν αποκόπτεται εντελώς αλλά παραμένει ενωμένος με τον κερατοειδή στη μία του πλευρά. Στη συνέχεια ανασηκώνεται, για να αποκαλύψει τις εσωτερικές στιβάδες του κερατοειδούς και εφαρμόζεται το Excimer Laser. Με αυτό γίνεται εξάχνωση του κερατοειδικού ιστού, ώστε να τροποποιηθεί η καμπυλότητα του κερατοειδούς και να διορθωθεί το διαθλαστικό σφάλμα. Μετά ο χειρουργός επανατοποθετεί τον κρημνό στη θέση του.

     H επέμβαση διόρθωσης της όρασης ( μυωπία, υπερμετρωπία ή/και αστιγματισμό) με laser γίνεται με σκοπό την αλλαγή των οπτικών του ιδιοτήτων του (το πόσο καλά εστιάζει), ώστε ο οφθαλμός να γίνει εμμετρωπικός και έτσι να εξαλειφθεί η μυωπία ,η υπερμετρωπία και ο αστιγματισμός). Για να επιτευχθεί αυτό, η οπτική ισχύς του κερατοειδή πρέπει να αλλάξει, ώστε να είναι εναρμονισμένη με τις οπτικές ανάγκες του οφθαλμού. Για παράδειγμα, πρέπει να μειωθεί (για τη μυωπία), αυξηθεί (για την υπερμετρωπία) ή να μεταβληθεί τοπικά (για τον αστιγματισμό).

     Η διάρκεια της επέμβασης LASIK laser δεν υπερβαίνει τα 5 λεπτά, είναι ανώδυνη και δεν χρησιμοποιούνται βελόνες ή ράμματα. Η αποκατάσταση της όρασης είναι πολύ γρήγορη, ενώ η ποιότητα της όρασης συνεχίζει να βελτιώνεται για ένα μικρό ακόμη χρονικό διάστημα. Τα αποτελέσματα της θεραπείας των διαθλαστικών ανωμαλιών με Laser LASIK είναι ιδιαίτερα ιδιαίτερα ικανοποιητικά.

    Lasik extra:
    Μετά τη δημιουργία του κρημνού (flap), το ανασήκωμα του, την ακτινοβόληση με το excimer Laser, το οποίο διορθώνει τον αστιγματισμό, γίνεται ενστάλαξη οφθαλμικού διαλύματος ριβοφλαβίνης για 90sec με αποτέλεσμα να ποτίζεται το στρώμα του κερατοειδούς και εν συνεχεία πλένεται καλά η ριβοφλαβίνη, τοποθετείται το flap στη θέση του και ακολουθεί ακτινοβόληση του κερατοειδούς με υπεριώδη ακτινοβολία Α30mW/cm για 90 sec.

    2)ΜΕΘΟΔΟΣ PRK, Επιφανειακή Φωτοδιαθλαστική Κερατεκτομή

      H μέθοδος PRK είναι πολύ αποτελεσματική στη διόρθωση μικρών βαθμών μυωπίας, με ή χωρίς αστιγματισμό, αλλά και σε μεγαλύτερους βαθμούς εφόσον ο κερατοειδής είναι σχετικά λεπτός. Μία πολύ λεπτή δέσμη Laser εφαρμόζεται στην επιφάνεια του κερατοειδούς. Στην τεχνική αυτή γίνεται η αφαίρεση της επιφανειακής μεμβράνης του κερατοειδούς (επιθήλιο), με ένα ειδικό εργαλείο και στη συνέχεια εφαρμόζεται η θεραπεία με το Excimer Laser.

     Στο τέλος της επέμβασης τοποθετείται ένας φακός επαφής για να βοηθήσει το επιθήλιο να επουλωθεί μέσα στις επόμενες τρεις με τέσσερις ημέρες.
    Η επέμβαση είναι ολιγόλεπτη και γίνεται με χρήση τοπικού αναισθητικού κολλυρίου.

    Η μέθοδος έχει διάφορες παραλλαγές ,όπως:
    -Aν το επιθήλιο αφαιρεθεί απ’ το Excimer laser με ειδικό λογισμικό, τότε η μέθοδος λέγεται TransPRK η TransASA.

    -Όταν χρησιμοποιείται ειδικό διάλυμα αιθανόλης για το διαχωρισμό της επιθηλιακής στοιβάδας, τότε η μέθοδος λέγεται LASEK (Laser Assisted Subepithelial Keratosmileusis).

    -Όταν χρησιμοποιείται ειδικός μηχανικός διαχωριστικός μικροκερατόμος για την προσωρινή απομάκρυνση του επιθηλίου η μέθοδος λέγεται Epi-Lasik.

    Όταν για τη φωτοκερατεκτομή χρησιμοποιείται αναβαθμισμένου λογισμικού Excimer laser, ειδικά επουλωτικά διαλύματα και φακός επαφής σιλικόνης υδρογέλης, τότε η μέθοδος λέγεται Advanced Surface Ablation (ASA)
    Συνήθως χρησιμοποιούμε τη μέθοδο PRK για μυωπία σε περιπτώσεις που ο κερατοειδής είναι σχετικά λεπτός σε σχέση με τη σμίλευση που χρειάζεται ο συγκεκριμένος οφθαλμός ή εμφανίζει ορισμένες ιδιομορφίες. Μετά την επέμβαση τοποθετείται ειδικός φακός επαφής για 3-6 ημέρες και η επανάκτηση της όρασης είναι σταδιακή. Η επιστροφή στις συνήθεις δραστηριότητες γίνεται μετά από 5-7 ημέρες. Η τελική οπτική οξύτητα δεν διαφέρει απ’ την όραση της μεθόδου laser Lasik.

    PRK extra:
    Μετά την εφαρμογή του excimer Laser στον κερατοειδή χιτώνα ακολουθεί η ενστάλαξη οφθαλμικού διαλύματος ριβοφλαβίνης για 90 δευτερόλεπτα. Εν συνεχεία γίνεται εφαρμογή υπεριώδης ακτινοβολίας με ένταση 30 mW/cm2 για 90 ‘’. Τέλος, τοποθετείται φακός επαφής. Αξίζει δε να σημειωθεί, πως η διαδικασία της επέμβασης διαρκεί μόλις τρία λεπτά και σύμφωνα με τις γνώμες των ασθενών οι οποίοι έχουν πραγματοποιήσει επέμβαση PRK Xtra ο χρόνος ανάρρωσης και η δυσφορία μετά από την διαδικασία της επέμβασης είναι η ίδια μετά από μια συνήθη επέμβαση PRK.

    ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΜΕ LASER
       Ιδανικός υποψήφιος για την επέμβαση
       Οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να προχωρήσετε σε διόρθωση της διαθλαστικής σας ανωμαλίας με Laser είναι:
    • Να έχετε συμπληρώσει το 18o έτος της ηλικίας σας.
    • Να μην έχετε χρόνιες παθήσεις στον κερατοειδή ή στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού.
    • Η όρασή σας να είναι σταθερή κατά τον τελευταίο χρόνο.
    • Η διαθλαστική χειρουργική δεν ενδείκνυται κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης, της γαλουχίας ή στην περίπτωση ενδεχόμενης εγκυμοσύνης κατά τους επόμενους 2 μήνες.


    ΔΙΑΦΟΡΕΣ LASIK – PRK -Σύγκριση τεχνικών LASER

    PRK
    1. Δεν προϋποθέτει κάποια τομή στον κερατοειδή.
    2. Εφαρμόζεται ακόμα και σε κερατοειδείς που θεωρούνται «λεπτοί» ή που έχουν κάποια σημαντική ανωμαλία.
    3. Υπάρχει μικρή πιθανότητα υποστροφής του αποτελέσματος, ιδιαίτερα σε υψηλές μυωπίες.
    4. Δεν χρησιμοποιείται για διόρθωση υπερμετρωπίας και μεγάλων βαθμών αστιγματισμού.
    5. Η επάνοδος της φυσιολογικής όρασης είναι πιο αργή σε σχέση με το LASIK.
    6. Χρησιμοποιείται για μυωπίες κάτω των 5 βαθμών.
    7. Το βράδυ μετά την επέμβαση, μπορεί να παρουσιαστεί πόνος στα μάτια.
    8. Απαιτείται χρήση κολλυρίων (αντιβίωση και κορτιζόνη) για περίπου δύο μήνες.


    LASIK
    1. Δημιουργία ενός κρημνού (flap), με την νέα τεχνολογία Femtosecond Laser.
    2. Yπάρχει ένας σχετικός περιορισμός, εφαρμογής της μεθόδου, εάν ο κερατοειδής είναι πολύ λεπτός.
    3. Η σμίλευση είναι πάρα πολύ σταθερή και ένας οφθαλμός που έχει υποβληθεί σε επέμβαση LASIK έχει μικρότερες πιθανότητες να χρειαστεί επανεπέμβαση.
    4. Αποτελεί την κύρια τεχνική που εφαρμόζεται σε υπερμετρωπίες και υψηλούς αστιγματισμούς.
    5. H όραση επανέρχεται σε πολύ καλά επίπεδα μέσα σε λίγες ώρες.
    6. Μπορεί να εφαρμοστεί για μυωπίες από το ελάχιστο όριο, συνήθως 1 μέχρι και σχεδόν 13-14 βαθμούς.
    7. Είναι ανώδυνη τεχνική.
    8. Απαιτεί πολύ μικρό χρονικό διάστημα θεραπείας με κολλύρια (αντιβίωση και κορτιζόνη), συνήθως μία εβδομάδα.

    Προεγχειρητικός έλεγχος

     Ο προεγχειρητικός έλεγχος πραγματοποιείται από εξειδικευμένους οφθαλμιάτρους στον πλήρως εξοπλισμένο χώρο μας, εξασφαλίζει τη σωστή εκτίμηση του προβλήματος του κάθε ασθενή και οδηγεί στην πλέον κατάλληλη αντιμετώπισή του.
    Με τον προεγχειρητικό έλεγχο διαπιστώνεται:
    • η σταθερότητα της όρασης
    • η κατάσταση του κερατοειδούς
    • η γενικότερη υγεία του ματιού.


      Η εξέταση ολοκληρώνεται με τη βυθοσκοπική εικόνα και την ολοκληρωμένη εκτίμηση των μετρήσεων του ματιού.
    Μετεγχειρητικα θα ανακαλύψετε ότι μπορείτε να δείτε πολύ καλύτερα από ό,τι βλέπατε πριν από την επέμβαση χωρίς τα γυαλιά σας. Παρά το γεγονός ότι μπορεί να αισθάνεστε καλά, θα πρέπει να είστε προσεκτικοί. Η όραση ίσως να σας φανεί κάπως θολή (σα να κοιτάτε μέσα από καπνό). Δέκα λεπτά μετά την επέμβαση μπορεί να έχετε αίσθηση ξένου σώματος (‘άμμος’) ή δακρύρροια ή και τσούξιμο. Αυτό είναι κάτι που υποχωρεί λίγο αργότερα και που σίγουρα δεν θα πρέπει να σας ανησυχήσει.

     Μετά από την επέμβαση, θα παραμείνετε στην αίθουσα ανάνηψης για λιγότερο από μία ώρα με τα μάτια κλειστά. Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί σύντομος έλεγχος του άμεσου μετεγχειρητικού αποτελέσματος και θα τοποθετηθούν ειδικά γυαλιά που θα καλύπτουν το χειρουργημένο μάτι.Κατά τη διάρκεια της πρώτης μέρας, πρέπει να κρατήσετε τα μάτια σας, όση περισσότερη ώρα μπορείτε, κλειστά. Αυτό θα σας ανακουφίσει.

     

     

  • ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΩΧΡΑΣ ΚΗΛΙΔΑΣ

     

      Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας σχετιζόμενη με την ηλικία, είναι η πιο συχνή αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης στον δυτικό κόσμο. Η πάθηση αυτή προσβάλει την κεντρική περιοχή του βυθού του ματιού, η οποία είναι και η πιο σημαντική. Η συνέπεια; Μια σταδιακή μείωση της κεντρικής όρασης χωρίς άλλα συμπτώματα. Η ωχρά κηλίδα αντιστοιχεί στο κεντρικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς, δηλαδή του χιτώνα που αντιστοιχεί στο βυθό του ματιού. Αυτή δε είναι και το πιο σημαντικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς πάνω στο οποίο πέφτουν οι ακτίνες και σχηματίζονται τα είδωλα. Όπως καταλαβαίνουμε η ωχρά είναι το πιο σημαντικό μέρος του αμφιβληστροειδούς για να βλέπουμε ευκρινώς.


    ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ ΚΥΛΙΔΑΣ
      Η γεροντική εκφύλιση της ωχράς είναι μια πολυπαραγοντική νόσος, δηλαδή βρέθηκε ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνισή της. Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου μπορεί να είναι η ηλικία, η κληρονομικότητα, οι ανοιχτόχρωμες ίριδες, το κάπνισμα, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, καθώς και η ηλιακή ακτινοβολία. Φυσικά ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι η διαδικασία της γήρανσης.

      Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας που είναι γνωστοί μέχρι σήμερα είναι οι εξής:

    • Ηλικία: Βασικός παράγοντας κινδύνου, όπως άλλωστε αναφέρεται και στο όνομα της νόσου, είναι η ηλικία. Όσο αυξάνεται η ηλικία, τόσο αυξάνεται και η πιθανότητα εμφάνισης της νόσου. Όπως αναφέρθηκε και στην αρχή, τελευταίες μελέτες έδειξαν ότι η πιθανότητα εμφάνισης ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας, αυξάνεται από 2% στα άτομα μέσης ηλικίας (50ετών) σε περίπου 30% στα άτομα ηλικίας άνω των 75 ετών.
    • Φύλο: Οι γυναίκες εμφανίζουν συχνότερα την νόσο, λόγω των χαμηλών επιπέδων οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση.
    • Ο κληρονομικός παράγοντας φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο τόσο στη πιθανότητα εμφάνισης, όσο και στη βαρύτητα εξέλιξης της πάθησης.
    Επιδημιολογικές μελέτες έχουν αναδείξει αρκετούς τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου εμφάνισης ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας:
    • Κάπνισμα
    • Κακή διατροφή σε συνδυασμό με αυξημένο δείκτη μάζας-σώματος (BMI)
    • Αρτηριακή υπέρταση, αυξημένα επίπεδα χοληστερίνης
    • Απροστάτευτη έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία
    Τύποι και συμπτώματα της ηλικιακής εκφύλισης ωχράς κηλίδας
    1. ΞΗΡΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΩΧΡΑΣ ΚΗΛΙΔΑΣ:
      Η ξηρού τύπου εκφύλιση ωχράς κηλίδας μπορεί να εμφανίζεται μόνο στο ένα ή και στα δύο μάτια. Όταν επηρεάζεται μόνο το ένα μάτι, τα συμπτώματα μπορεί να μην γίνουν άμεσα αντιληπτά από τον ασθενή, λόγω του ότι το άλλο μάτι βλέπει καλά.
    • Αρχικά, ήπια μείωση της οπτικής οξύτητας (Θολή μακρινή αλλά και κοντινή όραση)
    • Ανάγκη για περισσότερο φως
    • Ξεθώριασμα χρωμάτων
    • Δυσκολία στην όραση κατά την μετάβαση από φωτεινό σε σκοτεινό χώρο
    • Δυσκολία στην αναγνώριση προσώπων
    • Αντίληψη γκρίζας περιοχής στο κέντρο του οπτικού πεδίου

    2. ΥΓΡΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΩΧΡΑΣ ΚΗΛΙΔΑΣ:
    Χαρακτηριστικό της υγρής εκφύλισης ωχράς κηλίδας είναι ότι τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως απότομα και επιδεινώνονται γρήγορα.
    • Μεταμορφοψία: δηλαδή παραμόρφωση των γραμμών. Οι ευθείες γραμμές φαίνονται κυματιστές, με καμπύλες. (όπως φαίνεται στην εικόνα). Υπάρχει ένα πολύ απλό και αξιόπιστο test για τον έλεγχο της μεταμορφοψίας, ο πίνακας του Amsler, τον οποίο μπορεί ο ασθενής να χρησιμοποιεί ανά πάσα στιγμή για την υποκειμενική εκτίμηση της κατάστασης της ωχράς του. (φορώντας τα κοντινά του γυαλιά, με επαρκή φωτισμό, σε απόσταση 30-40cm, ελέγχει ξεχωριστά το κάθε μάτι)
    • Γκρίζες ή μαύρες κηλίδες στο οπτικό πεδίο
    • Μικροψία (διαταραχή στην αντίληψη του μεγέθους των αντικειμένων)
    • Πλήρης απώλεια της κεντρικής όρασης.


    ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΩΧΡΑ ΚΥΛΙΔΑ
    Ο τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος βοηθάει στην πρώιμη και έγκαιρη διάγνωση της εκφύλισης ωχράς κηλίδας, πολύ πριν ο ασθενής αντιληφθεί τα συμπτώματα της νόσου.
    Βυθοσκόπηση
    Είναι ο έλεγχος του ‘βυθού’ του οφθαλμού, ο οποίος γίνεται εύκολα από τον οφθαλμίατρο με έναν ειδικό φακό, αφού πρώτα έχει διασταλεί η κόρη του ματιού με την βοήθεια μυδριατικών κολλυρίων. Δεν πρόκειται για κάποια ειδική οφθαλμολογική εξέταση, αλλά ανήκει στις εξετάσεις που γίνονται σε κάθε πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο. Με την βυθοσκόπηση μπορεί να διαγνωστούν και οι δύο μορφές της.

    Φλουοραγγειογραφία.
    Αν εμφανιστούν παθολογικά στοιχεία με την βυθοσκόπησης τότε προχωράμε με πιο ειδικές εξετάσεις, όπως η Φλουοραγγειογραφία. Με την εξέταση αυτή έχουμε την δυνατότητα να δούμε αν υπάρχουν βλάβες στον αμφιβληστροειδή και στην ωχρά και αν σχηματίζονται παθολογικά αγγεία κάτω από αυτά. Η διαγνωστική αυτή μέθοδος, γίνεται με την διοχέτευση στο αίμα χρωστικής (φλουορεσκείνης), που κάνει δυνατή την φωτογράφιση των παθολογικών αγγείων και την ακριβή εκτασή τους.

    Τομογραφία της ωχράς κηλίδας (OCT)

    Εξετάζεται στοιβάδα προς στοιβάδα ο αμφιβληστροειδής και εμφανίζονται αλλοιώσεις που αφορούν την περιοχή της ωχράς, νεοαγγειακές μεβράνες που ξεκινούν από τον χοριοειδή, παρουσία ή όχι υγρού και αυτό χωρίς την χρήση χρωστικής ή άλλης ουσίας, χωρίς μυδρίαση σε πολύ μικρό χρόνο. Το OCT χρησιμοποιείται για να ελέγχουμε και την πορεία της θεραπείας και την εξέλιξη της εκφύλισης στον χρόνο.


    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ, ΘΕΡΑΠΕΙΑ
    ΞΗΡΟΥ ΤΥΠΟΥ:
    Πολυβιταμινούχα συμπληρώματα διατροφής:
    Δεν υπάρχει κάποια αποδεδειγμένη θεραπεία για την ξηρού τύπου εκφύλιση ωχράς κηλίδας. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η λήψη αντιοξειδωτικών βιταμινών και ψευδαργύρου, μπορεί να μειώσει τουλάχιστον κατά 25 %, την πιθανότητα μετάπτωσης στην εξιδρωματική (υγρή) μορφή της εκφύλισης ωχράς κηλίδας.
    Κάποια συμπληρώματα διατροφής που μπορούν να βοηθήσουν είναι:
    • Βιταμίνη C – 500 mg
    • Βιταμίνη E – 400 IU
    • Λουτεϊνη – 10 mg
    • Ζεαξανθίνη – 2 mg
    • Ψευδάργυρος – 80 mg
    • Χαλκός 2 mg
    Επίσης η μείωση των παραγόντων κινδύνου μπορεί να βοηθήσει: Διακοπή καπνίσματος, υγιεινή διατροφή πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά, ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερίνης, καθημερινή σωματική άσκηση, χρήση απορροφητικών γυαλιών ηλίου.
    ΕΞΙΔΡΩΜΑΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ:
    Ενδοβολβικές εγχύσεις αντιαγγειογενετικών παραγόντων (anti-VEGF):
    Οι αντιαγγειογενετικοί παράγοντες είναι ουσίες που αναστέλλουν την παραγωγή παθολογικών αγγείων στην περιοχή της ωχράς. Εγχέονται ενδοβολβικά μέσα στην υαλοειδική κοιλότητα, σε ειδικά διαμορφωμένα ιατρεία ή κλινικές, κάτω από άσηπτες συνθήκες, αφού προηγηθεί τοπική αναισθησία με σταγόνες στον οφθαλμό. Όλη η διαδικασία γίνεται μέσα σε λίγα λεπτά, χωρίς να προκαλείται πόνος και χωρίς να χρειάζεται νοσηλεία. Η ένεση επαναλαμβάνεται κάθε ένα μήνα και συνήθως γίνονται αρχικά 3 ενέσεις και ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς αποφασίζεται η συνέχιση ή όχι της θεραπείας.

    Argon laser φωτοπηξία:
    Εναλλακτικά, σε περιπτώσεις που η βλάβη βρίσκεται μακριά από το κέντρο της ωχράς κηλίδας μπορεί να εφαρμοστεί laser, με σκοπό την καταστροφή της βλάβης από την εκπεμπόμενη υψηλή θερμότητα. Η θέση της βλάβης ανιχνεύεται με την βοήθεια της φλουοραγγειογραφίας. Μετά την θεραπεία με laser, παραμένει ένα μόνιμο σκότωμα στην περιοχή του οπτικού πεδίου που αντιστοιχεί στην θέση της βλάβης.
    Φωτοδυναμική θεραπεία (PDT-Visudyne):
    Είναι γνωστή και ως ‘ψυχρό’ laser. Ήταν η θεραπεία εκλογής για την εξιδρωματικού τύπου πριν την εμφάνιση των αντιαγγειογενετικών παραγόντων, με φτωχά όμως αποτελέσματα. Σήμερα, χρησιμοποιείται πλέον για την θεραπεία άλλων παθήσεων της ωχράς κηλίδας και όχι για την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.
    Χειρουργική θεραπεία: Περιλαμβάνει αφαίρεση της νεοαγγειακής μεμβράνης και μετατόπιση της ωχράς κηλίδας σε γειτονική, υγιή περιοχή του αμφιβληστροειδούς. Βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, λόγω των πολλών μετεγχειρητικών επιπλοκών.

     

  • ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

    Δεν μπορείτε να κάνετε επέμβαση λέιζερ για διόρθωση διαθλαστικών ανωμαλιών εάν:

     

    - Η μυωπία σας δεν είναι σταθερή τουλάχιστον τους τελευταίους 12 μήνες

    - Έχετε κάποιο πρόβλημα στον κερατοειδή χιτώνα του ματιού (π.χ. κερατόκωνο, κερατίτιδα, οίδημα στον κερατοειδή)

    - Έχετε ασταθή αστιγματισμό

    - Έχετε ήπια ή σοβαρή ξηροφθαλμία

    - Πάσχετε από κάποια αυτοάνοση νόσο ή πάθηση των συνδετικών ιστών χωρίς να λαμβάνετε θεραπεία

    - Είστε κάτω από 18 ετών

    - Για τις γυναίκες, εάν είστε έγκυος ή θηλάζετε (κατά την εγκυμοσύνη, μπορεί να παρατηρηθούν παροδικές μεταβολές στον τρόπο με τον οποίο εστιάζουν τα μάτια)

     

    Σε περιπτώσεις που η εφαρμογή  laser δεν ενδείκνυται προτείνονται θεραπέιες όπως:
    ΦΑΚΙΚΟΙ ΦΑΚΟΙ (Visian ICL)
    Οι ασθενείς που αδυνατούν για κάποιο λόγο να υποβληθούν σε θεραπεία με Laser για τη διόρθωση της αμετρωπίας τους (μυωπίας > 10D – λεπτός κερατοειδής – υπερμετρωπίας > 5D) μπορούν να υποβληθούν, υπό κάποιες προϋποθέσεις, σε επέμβαση τοποθέτησης ενός λεπτού φακού (όπως ένας φακός επαφής) μπροστά από τον κρυσταλοειδή φακό του ματιού με πολύ καλή ποιότητα όρασης μετεγχειρητικά.
    Η μέθοδος αυτή προϋποθέτει την είσοδο ενός διορθωτικού ενδοφακού (στο μέγεθος ενός φακού επαφής), στον χώρο ανάμεσα στον κερατοειδή και την ίριδα, μέσω δύο μικρών τομών. Διενεργείται κατόπιν ενστάλαξης αναισθητικών σταγόνων και είναι σχετικά ανώδυνη, ενώ η αποκατάσταση της όρασης είναι εξαιρετικά γρήγορη.


    ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΕΙΔΟΥΣ ΦΑΚΟΥ
    Σε αυτή την επέμβαση γίνεται αφαίρεση του διαυγή, κρυσταλλοειδή φακού του ασθενή και στην θέση του τοποθετείται ο κατάλληλος ενδοφακός που αντιρροπεί το αρχικό διαθλαστικό σφάλμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι με αυτή τη μέθοδο μπορεί να διορθωθεί και η πρεσβυωπία. Η διαδικασία της επέμβασης είναι όμοια με αυτήν της αφαίρεσης καταρράκτη (φακοθρυψία).

  • ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΕΣ

     

     
      Με τον όρο επιπεφυκίτιδα, ορίζουμε την φλεγμονή του επιπεφυκότα (του άσπρου χιτώνα του ματιού). Πρόκειται για μια ομάδα ασθενειών που έχουν σαν κύριο χαρακτηριστικό τους το κόκκινο ερεθισμένο μάτι.

    Συμπτώματα επιφυκίτιδας

      Τα συμπτώματα μπορούν να ποικίλουν. Αυτό που αισθανόμαστε, όταν έχουμε επιπεφυκίτιδα ποικίλει ανάλογα με την μορφή της. Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι το τσούξιμο, η αίσθηση ξένου σώματος, παροδική θολότητα της όρασης που καθαρίζει με το ανοιγοκλείσιμο του ματιού, φαγούρα και σε ορισμένες περιπτώσεις πόνος.
    Η επιπεφυκίτιδα είναι η φλεγμονή του επιπεφυκότα η οποία χαρακτηρίζεται από αγγειοδιαστολή (κοκκίνισμα του ματιού) και οίδημα. Ανάλογα με το πόσο διαρκεί η φλεγμονή την διακρίνουμε σε χρόνια και οξεία επιπεφυκίτιδα. Ετσι μια χρόνια επιπεφυκίτιδα διαρκεί πάνω από 3 εβδομάδες.

     Τα συμπτώματα της οξείας επιπεφυκίτιδας είναι συνήθως πιο βαριά από την χρόνια.
    Τις χωρίζουμε σε λοιμώδεις και μη λοιμώδεις ανάλογα με το αν ευθύνεται ή όχι κάποιος μικροοργανισμός (βακτήριο, ιός, μύκητας, παράσιτο) για την εμφάνισή της.

     Οι λοιμώδεις επιπεφυκίτιδες χαρακτηρίζονται κυρίως από την ποιώδη έκκριση των ματιών δηλ. το τσίμπλιασμα το οποίο είναι συνεχές και άφθονο συνήθως, ειδικά στις βακτηριακές επιπεφυκίτιδες. Αντίθετα, όταν η έκκριση είναι λίγη και διαφανής τότε το πιθανότερο βρισκόμαστε μπροστά σε μια μη λοιμώδη επιπεφυκίτιδα.

     Οι μη λοιμώδεις επιπεφυκίτιδες διακρίνονται σε αλλεργικές, και σε ξηρές (λόγω έλλειψης δακρύων). Οι αλλεργικές οφείλονται στην αντίδραση των ματιών σε κάποιο παράγοντα που ερεθίζει τον ανοσοποιητικό μας σύστημα. Συνήθως υποφέρουμε από έντονη φαγούρα και τα βλέφαρα συχνά προίζονται (οίδημα).
    Μπορεί να οφείλονται στο περιβάλλον και συνήθως προσβάλλονται και τα δύο μας μάτια ή μπορεί να οφείλονται και σε τοπικά αίτια (κολλύρια, αλλοιφές, μακιγιάζ, φακοί επαφής κ.α.)

     Πολλές φορές, παράλληλα με την προσβολή του επιπεφυκότα, προσβάλλεται και ο κερατοειδής (ο διαφανής χιτώνας του ματιού) με αποτέλεσμα να έχουμε την λεγόμενη κερατοεπιπεφυκίτιδα. Αυτό συμβαίνει πιο συχνά στις ιογενείς λοιμώξεις, τα συμπτώματα είναι πιο βαριά και μπορεί να προκληθεί και πτώση της όρασης αν προσβληθεί το κέντρο του κερατοειδούς.

    Σοβαρές μορφές επιπεφυκίτιδας
      Οι πιο βαριές μορφές του είδους είναι η επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα (οφείλεται σε αδενοιούς) και η ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα (οφείλεται στον ιο του έρπη).


    Θεραπεία και συμβουλές

      Πριν μιλήσουμε για θεραπεία, θα πρέπει να τονίσουμε ότι σε καμμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε κολλύρια, χωρίς την συμβουλή του οφθαλμιάτρου και ειδικά όταν δεν ξέρετε για τι προωρίζεται το κάθε κολλύριο. Στα φαρμακεία, πωλούνται βέβαια κάποια αντισηπτικά και αγγειοσυσταλτικά σκευάσματα για ήπιες περιπτώσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με προσοχή ως πρώτη αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.

     Το κρύο νερό της βρύσης μπορείτε να το χρησιμοποιείτε άφθονα και ανακουφίζει αποτελεσματικά. Αν τα συμπτώματα επιμείνουν η καλύτερη συμβουλή είναι να επισκεφθείτε τον οφθαλμίατρο.
     Αυτό που πρέπει να ξέρετε είναι ότι οι βακτηριακές επιπεφυκίτιδες θεραπεύονται με αντιβιοτικά κολλύρια και η διάρκεια θεραπείας είναι από μια έως δύο εβδομάδες και συνεχίζεται εφόσον υπάρχει ένδειξη και το αποφασίσει ο γιατρός.

      Οι ιογενείς επιπεφυκίτιδες, όπως όλες οι ιώσεις, δεν έχουν μια συγκεκριμένη θεραπεία που καταπολεμά το αίτιο. Εξαίρεση αποτελεί ο ιος του έρπη για τον οποίο   έχουμε συγκεκριμένο φάρμακο για την θεραπεία του αλλά δίνεται εφόσον διαγνωσθεί ο συγκεκριμένος ιός.

      Για τις υπόλοιπες μη ερπητικές επιπεφυκίτιδες και κερατοεπιπεφυκίτιδες, θα χρειασθεί να κάνουν τον κύκλο τους και η θεραπεία βοηθά στο να μειωθούν τα συμπτώματα. Συνήθως δίνεται ένα μικτό κολλύριο που περιέχει αντιβιοτικό και κορτιζόνη, αλλά δίνεται μονο από το γιατρό και εφόσον αποκλεισθεί η ερπητική κερατίτιδα διότι η κορτιζόνη προκαλεί επιδύνωση της νόσου!

     Τέλος οι ξηρές κερατοεπιπεφυκίτιδες θεραπεύονται κυρίως με τεχνητά δάκρυα ενώ οι αλλεργικές υποχωρούν με αντισταμινικά και κορτιζόνη πάντα βέβαια κάτω από ιατρική συμβουλή και παρακολούθηση.


  • ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

     

     Κατόπιν ελέγχου και διαγνωστικών εξετάσεων διενεργούνται θεραπευτικές επεμβάσεις όπως:
    Χειρουργική θεραπεία αμφιβληστροειδούς και ωχράς κυλίδας με ARGON LASER φωτοπηξία: To ARGON Laser φωτοπηξίας εφαρμόζεται σε ασθενείς που πάσχουν από διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια ή οίδημα της ωχράς κηλίδας.Υπάρχουν δύο είδη θεραπείας με Laser. Η εστιακή φωτοπηξία και η παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία.
    Η επέμβαση με λέιζερ είναι μη επεμβατική και συνήθως εκτελείται στο ιατρείο. Το λέιζερ μπορεί να διανεμηθεί στον αμφιβληστροειδή με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με το ποιο μέρος του αμφιβληστροειδούς πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ένα μικροσκόπιο και το σύστημα φακών, παρόμοιο με εκείνο που χρησιμοποιείται για να εξετάσει το μάτι σας χρησιμοποιείται συχνά . Εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα έμμεσο σύστημα παροχής που αποτελείται από ένα σύστημα λέιζερ τοποθετημένο στο κεφάλι του χειρουργού του αμφιβληστροειδούς.

      Η αγωγή με λέιζερ είναι σχεδόν πάντα ανώδυνη και διαρκεί λίγα λεπτά ανάλογα με την περίπτωση.
    Μετά την επέμβαση οι ασθενείς δεν έχουν σχεδόν καθόλου πόνο ή βιώνουν ένα ελεφρύ πόνο που αντιμετωπίζεται με παυσίπονο. Η όραση είναι ελαφρώς θολή τις πρώτες ώρες μετά την εφαρμογή του laser και θα πρέπει να περιοριστούν κάποιες δραστηριότητες για μια μέρα πχ .οδήγηση, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού

    ΥAG Laser περιφακιοτομή: Γίνεται μετά από επέμβαση καταράκτη όταν κάποιο διάστημα μετά, μπορεί να θολώσει ο φακός του ματιού, η κατάσταση αυτή ονομάζεται «θόλωση του οπισθίου περιφακίου» και αντιμετωπίζεται με επέμβαση ΥAG Laser.
    Οι περισσότεροι ασθενείς παρατηρούν μια άμεση βελτίωση της όρασής τους ενώ άλλοι αναφέρουν μια σταδιακή βελτίωση τις επόμενες ημέρες. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας και αφού ο οφθαλμίατρος εξετάσει το μάτι σας και μετρήσει την ενδοφθάλμιο πίεση του, θα είστε σε θέση να επιστρέψετε στις καθημερινές σας δραστηριότητες.
    Ενδοβολβικές ενέσεις : Χρησιμοποιούνται για την θεραπεία της υγρής μορφής της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και των φλεβικών αποφράξεων του αμφιβληστροειδούς. Ενίονται ενδοβολβικά μέσα στην υαλοειδική κοιλότητα, κάτω από άσηπτες συνθήκες, αφού προηγηθεί τοπική αναισθησία με σταγόνες στον οφθαλμό. Όλη η διαδικασία γίνεται μέσα σε λίγα λεπτά, χωρίς να προκαλείται πόνος και χωρίς να χρειάζεται νοσηλεία.
    Η θεραπεία των ενδοϋαλοειδικών ενέσεων προσφέρει τη δυνατότητα στους ασθενείς όχι απλώς να διατηρήσουν αλλά και να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα της όρασής τους.
    Επεμβάσεις βλεφάρων : Πραγματοποιούνται μικροεπεμβάσεις στα βλέφαρα όπως η αφαίρεση χαλαζίων και ξανθελασμάτων, η χειρουργική αποκατάσταση εκτροπίου και εντροπίου και η διάνοιξη δακρυϊκών σημείων.

      Επέμβαση καταρράκτη

      Στις μέρες μας ο καταρράκτης αφαιρείται με την τεχνική της φακοθρυψίας. Μέσα από μια μικρή τομή 3-4 χιλ. και με την βοήθεια υπερήχων που θρυμματίζουν και απορροφούν συγχρόνως τον φακό γίνεται η αφαίρεση του καταρράκτη. Στο τέλος, τοποθετείται ένας τεχνητός ενδοφθάλμιος φακός, ο οποίος είναι μόνιμος. Η επέμβαση τελειώνει χωρίς να χρειάζονται ράμματα. H όραση ανακτάται πιο γρήγορα με την συγκεκριμένη τεχνική.
     Τώρα πια δεν είναι απαραίτητη η παραμονή στο νοσοκομείο. Ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του αμέσως μετά την επέμβαση, η δε επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες γίνεται από την επόμενη κιόλας μέρα. Ο ασθενής αρχίζει να βλέπει ήδη καλύτερα μετά την επέμβαση και με την πάροδο των ημερών η όραση καλυτερεύει. Η εγχείρηση γίνεται με τοπική αναισθησία με σταγόνες και ο ασθενής φεύγει από το χειρουργείο χωρίς προστατευτική γάζα. Ο φακός ο οποίος τοποθετείται μέσα στο μάτι, έχει την ικανότητα να διορθώσει την μυωπία ή την υπερμετρωπία αν υπήρχε πριν την επέμβαση, με συνέπεια να μην χρειάζονται συνήθως γυαλιά μετά την επέμβαση. Σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών χρειάζεται μια μικρή διόρθωση με γυαλιά για ορισμένες δραστηριότητες (οδήγηση, τηλεόραση). Η προσέγγιση στην μετεγχειρητική διόρθωση συζητείται με τον χειρουργό με σκοπό να καλυφθούν οι απαιτήσεις και οι ανάγκες του ασθενούς.
    Τύποι φακών
    Μονοεστιακός
        Μέχρι πριν μία δεκαετία περίπου, ο μοναδικός τύπος ενδοφακού ήταν ο μονοεστιακός ενδοφακός, ο οποίος χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό μέχρι και σήμερα και     παρέχει πολύ καλή οπτική οξύτητα μόνο για μακρινή ή μόνο για κοντινή απόσταση, ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.


    Πολυεστιακός
        Το 1997 κυκλοφόρησε ο πρώτος πολυεστιακός ενδοφακός, ο οποίος έφερε μια νέα εποχή στην χρήση των ενδοφακών και έδωσε την δυνατότητα στους ασθενείς να έχουν ταυτόχρονα πολύ καλή μακρινή και κοντινή όραση.
        Από τότε, οι πολυεστιακοί ενδοφακοί έχουν τελειοποιηθεί και ορισμένα οπτικά τους μειονεκτήματα όπως το θάμβος σε χαμηλές συνθήκες φωτισμού και η φωτεινή     άλως γύρω από τα φώτα, τα συναντάμε πλέον σπάνια.
        Με λίγα λόγια, ο πολυεστιακός φακός θεραπεύει μαζί με τον καταρράκτη και την πρεσβυωπία, αφήνοντας τον ασθενή πρακτικά ανεξάρτητο από την χρήση γυαλιών.


    Προσαρμοστικός
    Παρόμοιος με τον πολυεστιακό είναι ο προσαρμοστικός ενδοφακός, ο οποίος σε αντίθεση με τον πολυεστιακό που παραμένει ακίνητος μέσα στο περιφάκιο, είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε να αλλάζει σχήμα και θέση ανάλογα με το ερέθισμα της προσαρμογής για να παρέχει καλή κοντινή όραση.


    Τορικός
    Ο τορικός ή αστιγματικός ενδοφακός κάνει δυνατή τη μείωση ή τον περιορισμό του κερατοειδικού αστιγματισμού και βελτιώνει ακόμη περισσότερο την μακρινή όραση συγκριτικά με τον μονοεστιακό ενδοφακό.

    Ποιά τα πλεονεκτήματα της μεθόδου

      Η τεχνική αφαίρεσης του καταρράκτη μέσα από μικροσκοπική τομή με σταγόνες προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα. Με την τεχνική αυτή ο ασθενής επιστρέφει στην καθημερινή του δραστηριότητα άμεσα από την επόμενη κιόλας μέρα. Η παραμονή στο χειρουργείο είναι πολύ μικρότερη και δεν χρειάζεται νοσηλεία.

    Για την επέμβαση δεν χρειάζεται ούτε γενική αναισθησία αλλά ούτε αναισθησία με βελόνες. Δεν τοποθετούνται ράμματα κατά την επέμβαση. Τα ράμματα μπορεί να ενοχλούν μετεγχειρητικά και μπορεί να προκαλέσουν αστιγματισμό. Η τομή επουλώνει γρηγορότερα και πιο φυσικά. Ολα αυτά έχουν ως συνέπεια λιγότερες πιθανές διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές, με αποτέλεσμα γρηγορότερη ανάκτηση της όρασης.

    Η θόλωση του περιφακίου ή δευτερογενής καταρράκτης
      Στην περίπτωση της θόλωσης της μεμβράνης (περιφάκιο) που αφήνουμε για να τοποθετηθεί ο ενδοφακός μετά την αφαίρεση του καταρράκτη και παίρνει την όρο του δευτερογενούς καταρράκτη, η όραση μπορεί να μειωθεί αρκετά και σταδιακά. Στην περίπτωση αυτή, χρησιμοποιούμε την ακτίνα ενός ειδικού laser που σπάει ανώδυνα την θολωμένη μεμβράνη και αποκαθιστά την πτώση της όρασης που είχαμε μετά την επέμβαση του καταρράκτη μας.
    Αυτό συμβαίνει σε ένα ποσοστό γύρω στο 10% των ασθενών που χειρουργήθηκαν για καταρράκτη. Η επέμβαση μπορεί να γίνει στο ιατρείο χωρίς νοσηλεία.

    Επιπλοκές κατά την επέμβαση του καταρράκτη
    Όταν η φακοθρυψία γίνεται από έμπειρους χειρουργούς, με σύγχρονο εξοπλισμό και σε καλά οργανωμένο χειρουργικό χώρο, οι επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες.
    Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε την μόλυνση, τη φλεγμονή, την αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς και την αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.
    Ας μην ξεχνάμε ότι η φακοθρυψία είναι ίσως η πιο ασφαλής χειρουργική επέμβαση που γίνεται στο ανθρώπινο σώμα με ποσοστό επιτυχίας περίπου 97%.
    Οι περιπτώσεις όπου η επέμβαση καταρράκτη δεν οδηγεί σε βελτίωση της οπτικής οξύτητας, είναι κυρίως λόγω υποκείμενης οφθαλμικής νόσου που αφορά τον βυθό του οφθαλμού.
    Πρέπει να επισημάνουμε στο σημείο αυτό ότι τα ποσοστά μολύνσεων σε σύγκριση με τα πολύ μεγάλα νούμερα επεμβάσεων για καταρράκτη είναι πολύ μικρά.

     

  • ΚΑΤΑΡΑΚΤΗΣ


          Ο καταρράκτης, είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες θόλωσης της όρασής μας μετά από κάποια ηλικία. Ο καταρράκτης είναι μέρος του φαινομένου της γήρανσης του ματιού. Ολοι οι άνθρωποι μετά από κάποια ηλικία εμφανίζουν μια θόλωση του φακού. Για τον καταρράκτη δεν υπάρχει άλλη αντιμετώπιση παρά μόνο η χειρουργική, όταν υπάρχει ένδειξη. Η επέμβαση για την αφαίρεση του καταρράκτη είναι η πιο συχνή αλλά και η πιο επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση σε όλο το  χώρο της Ιατρικής Επιστήμης.
    Τι είναι ο καταρράκτης; Αιτιολογία.
           • Ο καταρράκτης είναι η θόλωση του φυσικού φακού του ματιού. Ο φυσικός φακός του ματιού βρίσκεται πίσω από την ίριδα, έχει το μέγεθος φακής και φυσιολογικά είναι διαυγής.
           • Δεν προλαμβάνεται ούτε θεραπεύεται με φάρμακα.
           • Είναι μια πολύ συνηθισμένη πάθηση και συνήθως παρουσιάζεται με την πάροδο της ηλικίας.
           • Μερικές φορές μπορεί να προκληθεί από τραυματισμό, ορισμένες παθήσεις (π.χ. διαβήτη, φλεγμονές του ματιού κ.τ.λ) ή φάρμακα όπως η χρόνια χρήση κορτιζόνης.
           • Σε ελάχιστες περιπτώσεις μπορεί και ένα παιδί να γεννηθεί με καταρράκτη (συγγενής καταρράκτης).
    Ποιά είναι τα συμπτώματα του καταρράκτη;
            Τα κύρια συμπτώματα είναι:
           • Θάμπωμα με προοδευτική μείωση της όρασης για μακριά ή για κοντά. Η όραση γίνεται ολοένα και λιγότερο σαφής.
           • Λάμψεις και αντανακλάσεις γύρω από ορισμένα αντικείμενα.
           • Εξασθενημένη αντίληψη χρωμάτων.
           • Εντονη ενόχληση στον ήλιο.
           • Απουσία πόνος.
    Ολα τα παραπάνω συμπτώματα μπορούν να επηρεάσουν τις καθημερινές δραστηριότητες όπως:
    Οδήγηση, ειδικά το βράδυ ή σε πολύ δυνατό φως.
    Διάβασμα ή παρακολούθηση τηλεόρασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, στα αρχικά στάδια μερικών τύπων καταρράκτη, το διάβασμα επιτυγχάνεται χωρίς γυαλιά.
    Ράψιμο ή άλλες ασχολίες που απαιτούν λεπτομερή παρατήρηση των αντικειμένων.
    Πότε πρέπει να χειρουργείται ο καταρράκτης;
    Η επέμβαση μπορεί να αποφασιστεί, όταν ο καταρράκτης αρχίζει να προκαλεί τέτοια ενόχληση στην ποιότητα της όρασης, με συνέπεια τη δημιουργία προβλημάτων στις καθημερινές δραστηριότητες του ατόμου (ασφαλής οδήγηση αυτοκινήτου, ανάγνωση, τηλεόραση). Βασιζόμενοι στα συμπτώματά σας, εσείς και ο οφθαλμίατρός σας θα αποφασίσετε από κοινού, για το πότε θα γίνει η επέμβαση.
    Δεν είναι πλέον αλήθεια ότι ο καταρράκτης πρέπει να είναι 'ώριμος' για ν'αφαιρεθεί. Με τις νέες χειρουργικές τεχνικές (φακοθρυψία) αυτή η αντίληψη αποτελεί πλέον παρελθόν. Αντιθέτως, μάλιστα, η αφαίρεση ενός υπερώριμου σκληρού καταρράκτη, κάνει την επέμβαση πιο δύσολη και μπορεί να περικλείει κάποιες επιπλοκές κατά την διάρκεια της.
    Η προεγχειρητική εξέταση των ματιών
    Η εξέταση των ματιών πριν την επέμβαση γίνεται για να διαπιστωθεί η συνολική κατάσταση των ματιών, το είδος του καταρράκτη καθώς και για να γίνουν οι απαραίτητες μετρήσεις που θα μας υποδείξουν τον σωστό φακό που θα μπει μέσα στο μάτι.


    Ο οφθαλμολογικός έλεγχος περιλαμβάνει :
             • Διαθλαστικός έλεγχος και μέτρηση της οπτικής οξύτητας των οφθαλμών
             • Μέτρηση οφθαλμικής πιέσεως
             • Βυθοσκόπηση, συνήθως χρησιμοποιούνται σταγόνες όπου γίνεται διαστολή της κόρης των οφθαλμών και με τη βοήθεια ειδικών φακών γίνεται εξέταση του εσωτερικού τμήματος του φακού.
             • Τοπογοραφία κερατοειδούς (Orbscan)
             • Βιομετρία (IOL Master-Zeiss) μετράει με ακρίβεια το αξονικό μήκος του οφθαλμού και υπολογίζει τις διοπτρίες του ενδοφακού που θα τοποθετηθεί κατά την επέμβαση του καταρράκτη.

    Εφόσον ολοκληρωθούν οι εξετάσεις και αξιολογηθούν από τον γιατρό, θα ενημερωθείτε εάν πρέπει να αφαιρεθεί ο καταρράκτης άμεσα ή μελλοντικά.


    Πώς γίνεται η επέμβαση
    Στις μέρες μας ο καταρράκτης αφαιρείται με την τεχνική της φακοθρυψίας. Μέσα από μια μικρή τομή 3-4 χιλ. και με την βοήθεια υπερήχων που θρυμματίζουν και απορροφούν συγχρόνως τον φακό γίνεται η αφαίρεση του καταρράκτη. Στο τέλος, τοποθετείται ένας τεχνητός ενδοφθάλμιος φακός, ο οποίος είναι μόνιμος. Η επέμβαση τελειώνει χωρίς να χρειάζονται ράμματα. H όραση ανακτάται πιο γρήγορα με την συγκεκριμένη τεχνική.
    Τώρα πια δεν είναι απαραίτητη η παραμονή στο νοσοκομείο. Ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του αμέσως μετά την επέμβαση, η δε επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες γίνεται από την επόμενη κιόλας μέρα. Ο ασθενής αρχίζει να βλέπει ήδη καλύτερα μετά την επέμβαση και με την πάροδο των ημερών η όραση καλυτερεύει. Η εγχείρηση γίνεται με τοπική αναισθησία με σταγόνες και ο ασθενής φεύγει από το χειρουργείο χωρίς προστατευτική γάζα. Ο φακός ο οποίος τοποθετείται μέσα στο μάτι, έχει την ικανότητα να διορθώσει την μυωπία ή την υπερμετρωπία αν υπήρχε πριν την επέμβαση, με συνέπεια να μην χρειάζονται συνήθως γυαλιά μετά την επέμβαση. Σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών χρειάζεται μια μικρή διόρθωση με γυαλιά για ορισμένες δραστηριότητες (οδήγηση, τηλεόραση). Η προσέγγιση στην μετεγχειρητική διόρθωση συζητείται με τον χειρουργό με σκοπό να καλυφθούν οι απαιτήσεις και οι ανάγκες του ασθενούς.
    Τύποι φακών
    Μονοεστιακός
        Μέχρι πριν μία δεκαετία περίπου, ο μοναδικός τύπος ενδοφακού ήταν ο μονοεστιακός ενδοφακός, ο οποίος χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό μέχρι και σήμερα και     παρέχει πολύ καλή οπτική οξύτητα μόνο για μακρινή ή μόνο για κοντινή απόσταση, ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.


    Πολυεστιακός
        Το 1997 κυκλοφόρησε ο πρώτος πολυεστιακός ενδοφακός, ο οποίος έφερε μια νέα εποχή στην χρήση των ενδοφακών και έδωσε την δυνατότητα στους ασθενείς να έχουν ταυτόχρονα πολύ καλή μακρινή και κοντινή όραση.
        Από τότε, οι πολυεστιακοί ενδοφακοί έχουν τελειοποιηθεί και ορισμένα οπτικά τους μειονεκτήματα όπως το θάμβος σε χαμηλές συνθήκες φωτισμού και η φωτεινή     άλως γύρω από τα φώτα, τα συναντάμε πλέον σπάνια.
        Με λίγα λόγια, ο πολυεστιακός φακός θεραπεύει μαζί με τον καταρράκτη και την πρεσβυωπία, αφήνοντας τον ασθενή πρακτικά ανεξάρτητο από την χρήση γυαλιών.


    Προσαρμοστικός
    Παρόμοιος με τον πολυεστιακό είναι ο προσαρμοστικός ενδοφακός, ο οποίος σε αντίθεση με τον πολυεστιακό που παραμένει ακίνητος μέσα στο περιφάκιο, είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε να αλλάζει σχήμα και θέση ανάλογα με το ερέθισμα της προσαρμογής για να παρέχει καλή κοντινή όραση.


    Τορικός
    Ο τορικός ή αστιγματικός ενδοφακός κάνει δυνατή τη μείωση ή τον περιορισμό του κερατοειδικού αστιγματισμού και βελτιώνει ακόμη περισσότερο την μακρινή όραση συγκριτικά με τον μονοεστιακό ενδοφακό.

    Ποιά τα πλεονεκτήματα της μεθόδου

     Η τεχνική αφαίρεσης του καταρράκτη μέσα από μικροσκοπική τομή με σταγόνες προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα. Με την τεχνική αυτή ο ασθενής επιστρέφει στην καθημερινή του δραστηριότητα άμεσα από την επόμενη κιόλας μέρα. Η παραμονή στο χειρουργείο είναι πολύ μικρότερη και δεν χρειάζεται νοσηλεία.
    Για την επέμβαση δεν χρειάζεται ούτε γενική αναισθησία αλλά ούτε αναισθησία με βελόνες. Δεν τοποθετούνται ράμματα κατά την επέμβαση. Τα ράμματα μπορεί να ενοχλούν μετεγχειρητικά και μπορεί να προκαλέσουν αστιγματισμό. Η τομή επουλώνει γρηγορότερα και πιο φυσικά. Ολα αυτά έχουν ως συνέπεια λιγότερες πιθανές διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές, με αποτέλεσμα γρηγορότερη ανάκτηση της όρασης.

    Η θόλωση του περιφακίου ή δευτερογενής καταρράκτης

      Στην περίπτωση της θόλωσης της μεμβράνης (περιφάκιο) που αφήνουμε για να τοποθετηθεί ο ενδοφακός μετά την αφαίρεση του καταρράκτη και παίρνει την όρο του δευτερογενούς καταρράκτη, η όραση μπορεί να μειωθεί αρκετά και σταδιακά. Στην περίπτωση αυτή, χρησιμοποιούμε την ακτίνα ενός ειδικού laser που σπάει ανώδυνα την θολωμένη μεμβράνη και αποκαθιστά την πτώση της όρασης που είχαμε μετά την επέμβαση του καταρράκτη μας.
    Αυτό συμβαίνει σε ένα ποσοστό γύρω στο 10% των ασθενών που χειρουργήθηκαν για καταρράκτη. Η επέμβαση μπορεί να γίνει στο ιατρείο χωρίς νοσηλεία.

    Επιπλοκές κατά την επέμβαση του καταρράκτη
     Όταν η φακοθρυψία γίνεται από έμπειρους χειρουργούς, με σύγχρονο εξοπλισμό και σε καλά οργανωμένο χειρουργικό χώρο, οι επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες.
    Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε την μόλυνση, τη φλεγμονή, την αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς και την αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.
    Ας μην ξεχνάμε ότι η φακοθρυψία είναι ίσως η πιο ασφαλής χειρουργική επέμβαση που γίνεται στο ανθρώπινο σώμα με ποσοστό επιτυχίας περίπου 97%.
    Οι περιπτώσεις όπου η επέμβαση καταρράκτη δεν οδηγεί σε βελτίωση της οπτικής οξύτητας, είναι κυρίως λόγω υποκείμενης οφθαλμικής νόσου που αφορά τον βυθό του οφθαλμού.
    Πρέπει να επισημάνουμε στο σημείο αυτό ότι τα ποσοστά μολύνσεων σε σύγκριση με τα πολύ μεγάλα νούμερα επεμβάσεων για καταρράκτη είναι πολύ μικρά.

  • ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΛΟΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ LASER ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ?

      Προϋπόθεση για την εφαρμογή της διόρθωσης με laser είναι η λεπτομερής προεγχειριτική μελέτη και εξέταση. Το laser δεν εφαρμόζεται σε παθήσεις του οφθαλμού, πχ ανώμαλος αστιγματισμός, κλινικός και υποκλινικός κερατόκωνος, γλαύκωμα, έντονη ξηροφθαλμία, κα., καθώς και όταν συντρέχουν λόγοι γενικής υγείας, πχ ρευματοπάθειες μεταβολικά νοσήματα,κ.α. Επίσης, δεν εφαρμόζεται η τεχνική κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς αφενός μεν το πάχος του κερατοειδούς και η δακρυϊκή στιβάδα μεταβάλλονται, οπότε δεν διασφαλίζεται η σταθερότητα των αποτελεσμάτων,αφετέρου είναι επισφαλές και για το έμβρυο.Υπάρχει επίσης ηλικιακός κανόνας, βάσει του οποίου πρέπει να έχει συμπληρωθεί η ηλικία των 18 χρόνων με σταθερή μυωπία για δύο χρόνια.

    Οπότε δεν μπορείτε να κάνετε επέμβαση λέιζερ για διόρθωση της μυωπίας εάν:

     

    - Η μυωπία σας δεν είναι σταθερή τουλάχιστον τους τελευταίους 12 μήνες

    - Έχετε κάποιο πρόβλημα στον κερατοειδή χιτώνα του ματιού (π.χ. κερατόκωνο, κερατίτιδα, οίδημα στον κερατοειδή)

    - Έχετε ασταθή αστιγματισμό

    - Έχετε ήπια ή σοβαρή ξηροφθαλμία

    - Πάσχετε από κάποια αυτοάνοση νόσο ή πάθηση των συνδετικών ιστών χωρίς να λαμβάνετε θεραπεία

    - Είστε κάτω από 18 ετών

    - Για τις γυναίκες, εάν είστε έγκυος ή θηλάζετε (κατά την εγκυμοσύνη, μπορεί να παρατηρηθούν παροδικές μεταβολές στον τρόπο με τον οποίο εστιάζουν τα μάτια)

    Υπάρχουν εναλλακτικές θεραπείες?
    Αν η κατάσταση υγείας του ασθενή το επιτρέπει και μετά απο έλεγχο και εξετάσεις , ο οφθαλμίατρος μπορεί να προτείνει ενδεικτικά τις παρακάτω μεθόδους:
    ΦΑΚΙΚΟΙ ΦΑΚΟΙ (Visian ICL)
    Οι ασθενείς που αδυνατούν για κάποιο λόγο να υποβληθούν σε θεραπεία με Laser για τη διόρθωση της αμετρωπίας τους (μυωπίας > 10D – λεπτός κερατοειδής – υπερμετρωπίας > 5D) μπορούν να υποβληθούν, υπό κάποιες προϋποθέσεις, σε επέμβαση τοποθέτησης ενός λεπτού φακού (όπως ένας φακός επαφής) μπροστά από τον κρυσταλοειδή φακό του ματιού με πολύ καλή ποιότητα όρασης μετεγχειρητικά.
    Η μέθοδος αυτή προϋποθέτει την είσοδο ενός διορθωτικού ενδοφακού (στο μέγεθος ενός φακού επαφής), στον χώρο ανάμεσα στον κερατοειδή και την ίριδα, μέσω δύο μικρών τομών. Διενεργείται κατόπιν ενστάλαξης αναισθητικών σταγόνων και είναι σχετικά ανώδυνη, ενώ η αποκατάσταση της όρασης είναι εξαιρετικά γρήγορη.


    ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΕΙΔΟΥΣ ΦΑΚΟΥ
    Σε αυτή την επέμβαση γίνεται αφαίρεση του διαυγή, κρυσταλλοειδή φακού του ασθενή και στην θέση του τοποθετείται ο κατάλληλος ενδοφακός που αντιρροπεί το αρχικό διαθλαστικό σφάλμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι με αυτή τη μέθοδο μπορεί να διορθωθεί και η πρεσβυωπία. Η διαδικασία της επέμβασης είναι όμοια με αυτήν της αφαίρεσης καταρράκτη (φακοθρυψία).

  • ΜΥΩΠΙΑ


      Η μυωπία είναι μια διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, κατά την οποία ο οφθαλμός είναι μεγαλύτερος από το φυσιολογικό (αξονική μυωπία) ή η καμπυλότητα του κερατοειδούς είναι αυξημένη (διαθλαστική μυωπία), με συνέπεια να μεγαλώνει η απόσταση ανάμεσα στον κερατοειδή και τον αμφιβληστροειδή. Οι ακτίνες του φωτός δεν εστιάζονται στον αμφιβληστροειδή όπως είναι το φυσιολογικό, αλλά σε κάποιο σημείο μπροστά από αυτόν. Ο μύωπας αδυνατεί να δει καθαρά τα αντικείμενα που βρίσκονται μακριά. Η μυωπία είναι κληρονομική και συνήθως εμφανίζεται μεταξύ των οκτώ και δώδεκα ετών. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας όπου το σώμα αναπτύσσεται, παρατηρείται αύξηση και της μυωπίας. Από την ηλικία των είκοσι ετών περίπου έως και τα σαράντα, υπάρχει ελάχιστη αύξηση. Τέλος, η μυωπία μπορεί να εμφανισθεί και στους ενήλικες.


    Είδη μυωπίας
             Η μυωπία μπορεί να έχει απλή μορφή (απλή μυωπία) ή να είναι κακοήθης (εκφυλιστική μυωπία). Στην πρώτη περίπτωση δεν υπάρχουν εμφανείς, έντονες, παθολοανατομικές αλλοιώσεις, ενώ στην δεύτερη περίπτωση παρατηρούνται αλλοιώσεις στον βυθό του μυωπικού ασθενή.
             Ασθενείς με υψηλή μυωπία έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν γλαύκωμα και καταρράκτη. Η πιο σοβαρή επιπλοκή που μπορεί να εμφανιστεί στους μυωπικούς οφθαλμούς είναι η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, κάτι που πρέπει οι μύωπες να προσέχουν, ιδιαίτερα όταν η μυωπία χαρακτηρίζεται υψηλή και  συνυπάρχουν μυωπικές αλλοιώσεις στην περιφέρεια του αμφιβληστροειδούς.
    Εξετάσεις
             Η διάγνωση της μυωπίας γίνεται κατά τον τυπικό οφθαλμολογικό έλεγχο, με μια απλή μέτρηση της οπτικής οξύτητας του ατόμου.
             Για να προσδιοριστεί η οπτική οξύτητα, ο ασθενής καλείται να διακρίνει τα σύμβολα ενός ειδικού πίνακα (οπτότυπο) που βρίσκεται σε συγκεκριμένη απόσταση από τα μάτια του.
             Με την βοήθεια της σκιασκοπίας ή του αυτόματου διαθλασίμετρου, ο οφθαλμίατρος βρίσκει τους βαθμούς της μυωπίας του ασθενή και συνταγογραφεί τα γυαλιά του.

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
    Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης της μυωπίας. Ο καταλληλότερος εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες του οφθαλμού και τον τρόπο ζωής του κάθε μύωπα.
    Ο πιο συχνός τρόπος διόρθωσης της μυωπίας είναι τα γυαλιά και οι φακοί επαφής. Με την χρήση τους, γίνεται επανεστίαση του φωτός στο σωστό σημείο του οφθαλμού, δηλαδή επάνω στον αμφιβληστροειδή χιτώνα και παρέχεται προστασία από την βλαπτική, υπεριώδη ακτινοβολία (UV) μέσω των ειδικών φίλτρων που εφαρμόζονται πάνω στους φακούς.
    Εναλλακτικά, ο μύωπας μπορεί να επιλέξει μεταξύ των διαφόρων διαθλαστικών επεμβάσεων για την μόνιμη πλέον διόρθωση της μυωπίας του. Τέτοιες επεμβάσεις είναι η LASIK, Femtosecond LASIK και PRK, η τοποθέτηση φακικού ενδοφακού και άλλες.

    ΜΕΘΟΔΟΙ LASER ΓΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΜΥΩΠΙΑΣ.

    Χάρη στην εξέλιξη της τεχνολογίας και στην αυξανόμενη εμπειρία του χειρουργού οφθαλμιάτρου οι τεχνικές αυτές είναι απόλυτα ασφαλείς και ικανές να καλύψουν τις ανάγκες των ασθενών. Οι βασικότερες είναι:

    1)LASIK

       Με τη μέθοδο LASIK η διόρθωση της διαθλαστικής ανωμαλίας δε γίνεται στην επιφάνεια αλλά στο εσωτερικό του κερατοειδούς. Αρχικά, δημιουργείται ένας λεπτός επιφανειακός κρημνός κερατοειδικού ιστού, ο οποίος δεν αποκόπτεται εντελώς αλλά παραμένει ενωμένος με τον κερατοειδή στη μία του πλευρά. Στη συνέχεια ανασηκώνεται, για να αποκαλύψει τις εσωτερικές στιβάδες του κερατοειδούς και εφαρμόζεται το Excimer Laser. Με αυτό γίνεται εξάχνωση του κερατοειδικού ιστού, ώστε να τροποποιηθεί η καμπυλότητα του κερατοειδούς και να διορθωθεί το διαθλαστικό σφάλμα. Μετά ο χειρουργός επανατοποθετεί τον κρημνό στη θέση του.

     H επέμβαση διόρθωσης της όρασης ( μυωπία, υπερμετρωπία ή/και αστιγμα¬τισμό) με laser γίνεται με σκοπό την αλλαγή των οπτικών του ιδιοτήτων του (το πόσο καλά εστιάζει), ώστε ο οφθαλμός να γίνει εμμετρωπικός και έτσι να εξα¬λειφθεί η μυωπία ,η υπερμετρωπία και ο αστιγματισμός). Για να επιτευχθεί αυτό, η οπτική ισχύς του κερατοειδή πρέπει να αλλάξει, ώστε να είναι εναρμονισμένη με τις οπτικές ανάγκες του οφθαλμού. Για παράδειγμα, πρέπει να μειωθεί (για τη μυωπία), αυξηθεί (για την υπερμετρωπία) ή να μεταβληθεί τοπικά (για τον αστιγματισμό).
    Η διάρκεια της επέμβασης LASIK laser δεν υπερβαίνει τα 5 λεπτά, είναι ανώδυνη και δεν χρησιμοποιούνται βελόνες ή ράμματα. Η αποκατάσταση της όρασης είναι πολύ γρήγορη, ενώ η ποιότητα της όρασης συνεχίζει να βελτιώνεται για ένα μικρό ακόμη χρονικό διάστημα. Τα αποτελέσματα της θεραπείας των διαθλαστικών ανωμαλιών με Laser LASIK είναι ιδιαίτερα ιδιαίτερα ικανοποιητικά.

    Lasik extra:
    Μετά τη δημιουργία του κρημνού (flap), το ανασήκωμα του, την ακτινοβόληση με το excimer Laser, το οποίο διορθώνει τον αστιγματισμό, γίνεται ενστάλαξη οφθαλμικού διαλύματος ριβοφλαβίνης για 90sec με αποτέλεσμα να ποτίζεται το στρώμα του κερατοειδούς και εν συνεχεία πλένεται καλά η ριβοφλαβίνη, τοποθετείται το flap στη θέση του και ακολουθεί ακτινοβόληση του κερατοειδούς με υπεριώδη ακτινοβολία Α30mW/cm για 90 sec.

    2)ΜΕΘΟΔΟΣ PRK, Επιφανειακή Φωτοδιαθλαστική Κερατεκτομή

      H μέθοδος PRK είναι πολύ αποτελεσματική στη διόρθωση μικρών βαθμών μυωπίας, με ή χωρίς αστιγματισμό, αλλά και σε μεγαλύτερους βαθμούς εφόσον ο κερατοειδής είναι σχετικά λεπτός. Μία πολύ λεπτή δέσμη Laser εφαρμόζεται στην επιφάνεια του κερατοειδούς. Στην τεχνική αυτή γίνεται η αφαίρεση της επιφανειακής μεμβράνης του κερατοειδούς (επιθήλιο), με ένα ειδικό εργαλείο και στη συνέχεια εφαρμόζεται η θεραπεία με το Excimer Laser.
    Στο τέλος της επέμβασης τοποθετείται ένας φακός επαφής για να βοηθήσει το επιθήλιο να επουλωθεί μέσα στις επόμενες τρεις με τέσσερις ημέρες.
    Η επέμβαση είναι ολιγόλεπτη και γίνεται με χρήση τοπικού αναισθητικού κολλυρίου.

    Η μέθοδος έχει διάφορες παραλλαγές ,όπως:
    -Aν το επιθήλιο αφαιρεθεί απ’ το Excimer laser με ειδικό λογισμικό, τότε η μέθοδος λέγεται TransPRK η TransASA.
    -Όταν χρησιμοποιείται ειδικό διάλυμα αιθανόλης για το διαχωρισμό της επιθηλιακής στοιβάδας, τότε η μέθοδος λέγεται LASEK (Laser Assisted Subepithelial Keratosmileusis).
    -Όταν χρησιμοποιείται ειδικός μηχανικός διαχωριστικός μικροκερατόμος για την προσωρινή απομάκρυνση του επιθηλίου η μέθοδος λέγεται Epi-Lasik.
    Όταν για τη φωτοκερατεκτομή χρησιμοποιείται αναβαθμισμένου λογισμικού Excimer laser, ειδικά επουλωτικά διαλύματα και φακός επαφής σιλικόνης υδρογέλης, τότε η μέθοδος λέγεται Advanced Surface Ablation (ASA)
    Συνήθως χρησιμοποιούμε τη μέθοδο PRK για μυωπία σε περιπτώσεις που ο κερατοειδής είναι σχετικά λεπτός σε σχέση με τη σμίλευση που χρειάζεται ο συγκεκριμένος οφθαλμός ή εμφανίζει ορισμένες ιδιομορφίες. Μετά την επέμβαση τοποθετείται ειδικός φακός επαφής για 3-6 ημέρες και η επανάκτηση της όρασης είναι σταδιακή. Η επιστροφή στις συνήθεις δραστηριότητες γίνεται μετά από 5-7 ημέρες. Η τελική οπτική οξύτητα δεν διαφέρει απ’ την όραση της μεθόδου laser Lasik.

    PRK extra:
    Μετά την εφαρμογή του excimer Laser στον κερατοειδή χιτώνα ακολουθεί η ενστάλαξη οφθαλμικού διαλύματος ριβοφλαβίνης για 90 δευτερόλεπτα. Εν συνεχεία γίνεται εφαρμογή υπεριώδης ακτινοβολίας με ένταση 30 mW/cm2 για 90 ‘’. Τέλος, τοποθετείται φακός επαφής. Αξίζει δε να σημειωθεί, πως η διαδικασία της επέμβασης διαρκεί μόλις τρία λεπτά και σύμφωνα με τις γνώμες των ασθενών οι οποίοι έχουν πραγματοποιήσει επέμβαση PRK Xtra ο χρόνος ανάρρωσης και η δυσφορία μετά από την διαδικασία της επέμβασης είναι η ίδια μετά από μια συνήθη επέμβαση PRK.

    Για περισσότερες πληροφορίες δείτε: Διόρθωση μυωπίας, υπερμετρωπίας, αστιγματισμού με laser.

     

  • ΞΗΡΟΦΘΑΛΜΙΑ


     

      Τα φυσικά μας δάκρυα προστατεύουν τα μάτια μας και τα υγραίνουν, κάτι που είναι απαραίτητο για μια καθαρή και χωρίς ενοχλήσεις όραση. Μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να παράγουν κανονική ποσότητα δακρύων, με αποτέλεσμα τα μάτια να είναι ξηρά και ευερέθιστα, να τσούζουν και να κόβουν ενώ η όραση να θολώνει συχνά. Σε μερικές βαριές καταστάσεις, η ξηροφθαλμία μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για το μάτι.

    Σε τι χρειάζονται τα δάκρυα;
      Το λεπτό στρώμα των δακρύων του ανθρώπινου ματιού είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο υγρό. Εκκρίνεται από διάφορους αδένες γύρω από το μάτι. Εχει μηχανική και λιπαντική δράση και προστατεύει το μάτι από βλαβερά βακτηρίδια, αλλεργιογόνα και άλλες μολυσματικές ουσίες. Το στρώμα αυτό ανανεώνεται κάθε φορά που ανοιγοκλείνουμε τα μάτια μας. Τα δάκρυα έχουν και λειτουργική δράση δηλ. η όρασή μας είναι ευκρινής εφόσον και το στρώμα των δακρύων δεν παρουσιάζει αλλοιώσεις.

    Πότε έχουμε ξηροφθαλμία;
      Εχει διαπιστωθεί ότι η παραγωγή δακρύων μειώνεται μετά την ηλικία των 50 ετών και ειδικά στις γυναίκες, λόγω της εμμηνόπαυσης. Επίσης, υπάρχουν ορισμένα αυτοάνοσα σύνδρομα τα οποία προκαλούν ξηροφθαλμία (σύνδρομο του Sjogren, σύνδρομο του Mickulizc). Επίσης μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, πολλές φορές παρατητείται ο λεγόμενος λαγόφθαλμος, δηλ. το μάτι δεν κλείνει καλά με συνέπεια τα δάκρυα να εξατμίζονται πιο γρήγορα και να έχουμε ξηροφθαλμία.

    Συμπτώματα ξυροφθαλμίας.

    Κλινική εικόνα
      Τα συμπτώματα της ξηροφθαλμίας είναι η αίσθηση ξένου σώματος, η φαγούρα, το κάψιμο. Τα συμπτώματα αυτά μοιάζουν με την χρόνια επιπεφυκίτιδα, ωστόσο η κλινική εξέταση μπορεί να δείξει την αιτία του προβλήματος. Τα μάτια μας μπορεί να είναι ελαφρώς κόκκινα, χωρίς τσίμπλες. Μας κάνουν να υποφέρουμε χωρίς να καταλαβαίνουμε το γιατί.
    Ο κερατοειδής μπορεί να εμφανίζει στικτή επιθηλιοπάθεια δηλ. μικρές αλλοιώσεις σαν σημειακά γδαρσίματα. Σε πιο βαριές καταστάσεις που δεν έχουν αντιμετωπιστεί, μπορούμε να έχουμε και απώλεια του οφθαλμού αν υπάρξει επιμόλυνση (κερατίτιδα) ή τήξη του κερατοειδούς από την παντελή έλλειψη δακρύων.


    Θεραπεία ξυροφθαλμίας.
      Η κυρίως θεραπεία της ξηροφθαλμίας γίνεται με τα τεχνητά δάκρυα, δηλ. με σταγόνες κολλυρίου που χορηγούμε σε χρόνια και σταθερή βάση.Η μη τήρηση της σταθερής θεραπείας με τεχνητά δάκρυα δεν λύνει ουσιαστικά το πρόβλημα και τα συμπτώματα συνεχίζονται να υπάρχουν.
    Γι αυτό καλό είναι να ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες του οφθαλμιάτρου. Στα αυτοάνοσα σύνδρομα βοηθάει πολύ και η χρήση κυκλοσπορίνης σε κολλύριο.

      Στην περίπτωση που η παραγωγή δακρύων είναι πολύ μειωμένη και τα υποκατάστατα δακρύων δεν επαρκούν, τότε μπορούμε να κάνουμε μια μικροεπέμβαση για την τοποθέτηση ειδικών πωμάτων στους δακρυικούς πόρους με σκοπό να εμποδίσουν την αποχέτευση των δακρύων και την συγκράτησή τους από το μάτι.

  • ΠΑΘΗΣΕΙΣ

    Στο οφθαλμιατρείο αντιμετωπίζονται όλες οι οφθαλμολογικές παθήσεις . Ενδεικτικά:

    Μυωπία

    Η μυωπία είναι μια διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, κατά την οποία ο οφθαλμός είναι μεγαλύτερος από το φυσιολογικό (αξονική μυωπία) ή η καμπυλότητα του κερατοειδούς είναι αυξημένη (διαθλαστική μυωπία), με συνέπεια να μεγαλώνει η απόσταση ανάμεσα στον κερατοειδή και τον αμφιβληστροειδή. Οι ακτίνες του φωτός δεν εστιάζονται στον αμφιβληστροειδή όπως είναι το φυσιολογικό, αλλά σε κάποιο σημείο μπροστά από αυτόν. Ο μύωπας αδυνατεί να δει καθαρά τα αντικείμενα που βρίσκονται μακριά... Περισσότερα...

    Αμβλυωπία

    Αμβλυωπία ( συχνά αναφέρεται ως τεμπέλικο μάτι) είναι η ελαττωμένη οπτική οξύτητα του ενός ή και των δύο οφθαλμών παρότι έχουν διορθωθεί διαθλαστικές ανωμαλίες και την δεν υπάρχει κάποια άλλη οργανική βλάβη. Η αμβλυωπία είναι πρόβλημα ανάπτυξης του εγκεφάλου και όχι οργανικό ή νευρολογικό πρόβλημα του οφθαλμού. Είναι μια διεργασία που γίνεται μέχρι 9 ετών περίπου όπου για να αναπτυχθεί πλήρως η οπτική ικανότητα του παιδιού, πρέπει να υπάρχει καλή συνεργασία μεταξύ ματιού και εγκεφάλου δηλαδή οι εικόνες που στέλνει το μάτι στον εγκέφαλο προς επεξεργασία να είναι καθαρές για να μπορέσει να τις αναλύσει σωστά...Περισσότερα...

    Αστιγματισμός

    Ο αστιγματισμός είναι μια διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, η οποία οφείλεται  σε ανωμαλία της επιφάνειας του κερατοειδούς, κατά την οποία ο κερατοειδής δεν έχει την ίδια καμπυλότητα σε όλη του την έκταση ( κερατοειδικός αστιγματισμός), ή σε ανωμαλία στην κατασκευή του κρυσταλλοειδούς φακού του ματιού (φακικός αστιγματισμός).
    Στον αστιγματισμό οι ακτίνες του φωτός δεν καταλήγουν όλες στο ίδιο σημείο του αμφιβληστροειδή, δημιουργώντας μία θολή εικόνα στον εγκέφαλο για τα αντικείμενα είτε κοντινά , είτε μακρινά.Πολλές φορές ο αστιγματισμός συνυπάρχει με μυωπία, υπερμετρωπία ή άλλες διαθλαστικές παθήσεις. Ειδικά σε μικρές ηλικίες που τα παιδιά δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι έχουν πρόβλημα είναι καλό να γίνεται τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος για έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση...
    Περισσότερα...

    Γλαύκωμα

    Το γλαύκωμα είναι μια ομάδα οφθαλμικών παθήσεων που προκαλούν βλάβη του οπτικού νεύρου. Το οπτικό νεύρο είναι το «καλώδιο» που μεταφέρει τα οπτικά ερεθίσματα απ’ το μάτι προς τον εγκέφαλο και αποτελείται από μεγάλο αριθμό νευρικών ινών.Κάθε ίνα του οπτικού νεύρου είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά οπτικών ερεθισμάτων από ένα συγκεκριμένο σημείο του οπτικού μας πεδίου, και η πρόκληση βλάβης σε μια δεσμίδα αυτών των ινών οδηγεί σε ελάττωση ή και απώλεια της όρασης στο τμήμα του χώρου που αυτή αντιστοιχεί. Είναι μια χρόνια εξελικτική νευροπάθεια που συνήθως συνοδεύεται από αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης...Περισσότερα...

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Ο διαβήτης (πάθηση που οφείλεται στην μειωμένη παραγωγή ή έλλειψη της ινσουλίνης με συνέπεια την αύξηση του σακχάρου στο αίμα) μπορεί να προσβάλεi διάφορα σημειά του ματιού, ένα από τα οποία είναι ο αμφιβληστροειδής χιτώνας που αντιστοιχεί στο βυθό του ματιού.
    Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι η προσβολή των μικρών (τριχοειδών) αγγείων του αμφιβληστροειδούς.
    Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αφορά όλους του διαβητικούς ασθενείς είτε είναι ινσουλίνο εξαρτώμενοι (Τύπος 1) νεαροί σε ηλικία είτε είναι μη ινσουλίνο-εξαρτώμενοι (Τύπος 2) και εμφανίζουν την πάθηση σε μεγαλύτερες ηλικίες...Περισσότερα...

    Εκφύλιση ωχράς κυλίδας

    Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας σχετιζόμενη με την ηλικία, είναι η πιο συχνή αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης στον δυτικό κόσμο. Η πάθηση αυτή προσβάλει την κεντρική περιοχή του βυθού του ματιού, η οποία είναι και η πιο σημαντική. Η συνέπεια; Μια σταδιακή μείωση της κεντρικής όρασης χωρίς άλλα συμπτώματα. Η ωχρά κηλίδα αντιστοιχεί στο κεντρικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς, δηλαδή του χιτώνα που αντιστοιχεί στο βυθό του ματιού. Αυτή δε είναι και το πιο σημαντικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς πάνω στο οποίο πέφτουν οι ακτίνες και σχηματίζονται τα είδωλα. Όπως καταλαβαίνουμε η ωχρά είναι το πιο σημαντικό μέρος του αμφιβληστροειδούς για να βλέπουμε ευκρινώς...Περισσότερα...

    Καταράκτης

    Ο καταρράκτης, είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες θόλωσης της όρασής μας μετά από κάποια ηλικία. Ο καταρράκτης είναι μέρος του φαινομένου της γήρανσης του ματιού. Ολοι οι άνθρωποι μετά από κάποια ηλικία εμφανίζουν μια θόλωση του φακού. Για τον καταρράκτη δεν υπάρχει άλλη αντιμετώπιση παρά μόνο η χειρουργική, όταν υπάρχει ένδειξη. Η επέμβαση για την αφαίρεση του καταρράκτη είναι η πιο συχνή αλλά και η πιο επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση σε όλο το  χώρο της Ιατρικής Επιστήμης...Περισσότερα...

    Στραβισμός

    Ο στραβισμός είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάθε κατάσταση κατά την οποία τα μάτια δεν είναι παράλληλα – δηλαδή όταν το ένα μάτι στρέφεται ή ξεφεύγει προς τα μέσα, έξω, πάνω ή κάτω. Ο στραβισμός μπορεί να είναι παρών συνεχώς, ή μπορεί να εμφανίζεται όταν το παιδί είναι κουρασμένο, άρρωστο ή όταν εστιάζει σε κοντινά αντικείμενα.
    Ο στραβισμός είναι μια συχνή παιδική πάθηση, η οποία μπορεί να είναι προφανής από την ημέρα της γέννησης ή μπορεί να εμφανισθεί αργότερα, ακόμα και μετά την ενηλικίωση. Συχνά εμφανίζεται σαν κληρονομική πάθηση μέσα στην οικογένεια, αλλά ενδέχεται και να μην υπάρχουν συγγενείς με την ίδια πάθηση...Περισσότερα...

    Πρεσβυωπία

    Η πρεσβυωπία, η νόσος που χαρακτηρίζει τη δυσλειτουργία της κοντινής όρασης, είναι ένα οφθαλμολογικό πρόβλημα που αργά ή γρήγορα θα απασχολήσει όλους. Η πρεσβυωπία παρουσιάζεται στην αρχή ως δυσκολία στο διάβασμα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, όταν προσπαθώντας να διαβάσουμε ασυναίσθητα απομακρύνουμε το αντικείμενο. Στους μύωπες είναι χαρακτηριστικό ότι βγάζουν τα γυαλιά τους για να διαβάσουν...Περισσότερα...

    Επιπεφυκίτιδες

    Με τον όρο επιπεφυκίτιδα, ορίζουμε την φλεγμονή του επιπεφυκότα (του άσπρου χιτώνα του ματιού). Πρόκειται για μια ομάδα ασθενειών που έχουν σαν κύριο χαρακτηριστικό τους το κόκκινο ερεθισμένο μάτι. Τα συμπτώματα μπορούν να ποικίλουν. Αυτό που αισθανόμαστε, όταν έχουμε επιπεφυκίτιδα ποικίλει ανάλογα με την μορφή της. Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι το τσούξιμο, η αίσθηση ξένου σώματος, παροδική θολότητα της όρασης που καθαρίζει με το ανοιγοκλείσιμο του ματιού, φαγούρα και σε ορισμένες περιπτώσεις πόνος...Περισσότερα...

    Ξηροφθαλμία

    Τα φυσικά μας δάκρυα προστατεύουν τα μάτια μας και τα υγραίνουν, κάτι που είναι απαραίτητο για μια καθαρή και χωρίς ενοχλήσεις όραση. Μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να παράγουν κανονική ποσότητα δακρύων, με αποτέλεσμα τα μάτια να είναι ξηρά και ευερέθιστα, να τσούζουν και να κόβουν ενώ η όραση να θολώνει συχνά. Σε μερικές βαριές καταστάσεις, η ξηροφθαλμία μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για το μάτι...Περισσότερα...

    Υπερμετρωπία

    Η υπερμετρωπία είναι πάθηση ακριβώς αντίθετη από τη μυωπία. Στην περίπτωση αυτή το μάτι είναι πολύ μικρό. Έτσι, οι εικόνες δεν σχηματίζονται επάνω στον αμφιβληστροειδή, αλλά σε κάποιο σημείο πίσω από αυτόν. Γι' αυτό ο υπερμέτρωπας δεν μπορεί να δει καθαρά τα αντικείμενα που βρίσκονται κοντά του, ενώ δεν έχει κανένα πρόβλημα με εκείνα που βρίσκονται μακριά του. Η πάθηση αυτή παρατηρείται κυρίως σε μικρά παιδιά και εφήβους. Στους ενήλικες είναι σπάνια...Περισσότερα...

    Βλεφαρίτδα

    Η φλεγμονή των βλεφάρων λέγεται βλεφαρίτιδα και είναι η αιτία ιδιαίτερα ενοχλητικών συμπτωμάτων ερεθισμού, δακρύρροιας και ερυθρότητας. Υπάρχουν δύο βασικές μορφές: η σταφυλοκοκκική και η σμηγματορροϊκή βλεφαρίτιδα, που αρκετά συχνά αλληλεπικαλύπτονται, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολος ο διαχωρισμός τους....Περισσότερα...

     

     

     

     

  • ΠΡΕΣΒΥΩΠΙΑ

     

     

      Η πρεσβυωπία, η νόσος που χαρακτηρίζει τη δυσλειτουργία της κοντινής όρασης, είναι ένα οφθαλμολογικό πρόβλημα που αργά ή γρήγορα θα απασχολήσει όλους. Η πρεσβυωπία παρουσιάζεται στην αρχή ως δυσκολία στο διάβασμα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, όταν προσπαθώντας να διαβάσουμε ασυναίσθητα απομακρύνουμε το αντικείμενο. Στους μύωπες είναι χαρακτηριστικό ότι βγάζουν τα γυαλιά τους για να διαβάσουν.

    Αντιμετώπιση πρεσβυωπίας

     1)Με γυαλιά
     Γυαλιά για πρεσβυωπία κυκλοφορούν παντού. Όμως τα έτοιμα γυαλιά με κρύσταλλα χωρίς καλή ποιότητα κουράζουν τα μάτια. Τα πολυεστιακά γυαλιά είναι εξαιρετικά χρήσιμα για τους ανθρώπους που μπορούν να προσαρμοστούν σε αυτά. Σήμερα διατίθενται εξαιρετικά άνετα πολυεστιακά γυαλιά αλλά και φακοί επαφής με πολυεστιακότητα.
    Αυτοί, όμως, είναι δύσχρηστοι στις μεγάλες ηλικίες λόγω της ξηροφθαλμίας που εμφανίζεται τότε.

    2)Με χειρουργικές μεθόδους
    • Τοποθέτηση ενδοφακών. Οι μικροί πολυεστιακοί ενδοφακοί τοποθετούνται στο εσωτερικό του ματιού στη θέση του φυσικού φακού και προσφέρουν κοντινή και μακρινή όραση.
    • Monovision, με φακούς ή LASER. Το Μοnovision είναι η πιο διαδεδομένη μέθοδος χειρουργικής θεραπείας κατά την εφαρμογή ενδοφακών ή Laser κερατοσμίλευσης. Δεν είναι όμως και η μόνη, τη στιγμή που υπάρχουν άλλες προσεγγίσεις στο θέμα, όπως είναι:
    • Η PresbyLasik
    • Οι πολυεστιακοί ενδοφακοί
    • Τοποθέτηση ενθέτων κερατοειδούς
    • CK κερατοπλαστική με ραδιοσυχνότητες.


    Όλες αυτές οι επεμβάσεις είναι αναίμακτες, ανώδυνες, κατά κανόνα επιτυχείς και ενέχουν ελάχιστο κίνδυνο ή επιπλοκές. Αρκετές φορές, όμως, χρειάζεται με την πρόοδο της πρεσβυωπίας συμπληρωματική επέμβαση μέσα σε μία πενταετία.

    Η ιδανική θεραπεία της πρεσβυωπίας θα πρέπει να αποδώσει καλή όραση στη μακρινή, μεσαία και κοντινή απόσταση, δεν θα πρέπει να επηρεάζει την ευαισθησία στις αντιθέσεις του φωτός, ούτε να προκαλεί δυσφωτοψία, θα πρέπει να είναι ακριβής και το αποτέλεσμά της να διαρκεί στον χρόνο.
    Καμία από τις εφαρμοσμένες θεραπείες για την πρεσβυωπία δεν πληροί όλα τα παραπάνω κριτήρια προς το παρόν. Η ικανότητα προσαρμογής του οφθαλμού είναι ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο, που είναι πραγματικά δύσκολο να αναλυθεί πλήρως και να βρεθεί η ιδανική θεραπεία του.

      Κριτήρια επιλογής της κατάλληλης τεχνικής για κάθε ασθενή είναι:
    • Η πραγματική ανάγκη του ατόμου για άλλη λύση εκτός των γυαλιών ή των πολυεστιακών φακών επαφής.
    • Η κατανόηση από τον γιατρό των πραγματικών αναγκών του κάθε ατόμου, όπως είναι η οδήγηση, η χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, η ηλικία και η διαθλαστική κατάστασή του.
    Η ηλικία είναι πολύ σημαντική παράμετρος για την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας. Είναι εντελώς διαφορετικό να συζητάμε για έναν 40άρη υπερμέτρωπα και για έναν 70άρη πρεσβύωπα. Στον 40άρη θα προτιμήσουμε Lasik υπερμετρωπίας ή PresbyLasik, συνήθως με κάποιου βαθμού Monovision, ενώ για τον μεγαλύτερο θα ήταν ενδεχομένως προτιμότερη η επέμβαση στο φακό με πολυεστιακό ενδοφακό.

  • ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΣ


      Ο στραβισμός είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάθε κατάσταση κατά την οποία τα μάτια δεν είναι παράλληλα – δηλαδή όταν το ένα μάτι στρέφεται ή ξεφεύγει προς τα μέσα, έξω, πάνω ή κάτω. Ο στραβισμός μπορεί να είναι παρών συνεχώς, ή μπορεί να εμφανίζεται όταν το παιδί είναι κουρασμένο, άρρωστο ή όταν εστιάζει σε κοντινά αντικείμενα.
    Ο στραβισμός είναι μια συχνή παιδική πάθηση, η οποία μπορεί να είναι προφανής από την ημέρα της γέννησης ή μπορεί να εμφανισθεί αργότερα, ακόμα και μετά την ενηλικίωση. Συχνά εμφανίζεται σαν κληρονομική πάθηση μέσα στην οικογένεια, αλλά ενδέχεται και να μην υπάρχουν συγγενείς με την ίδια πάθηση.


    Μερικοί συχνοί τύποι στραβισμού είναι οι εξής:


    Ιδιοπαθής βρεφική εσωτροπία:
    Είναι ο αγνώστου αιτιολογίας συγκλίνων στραβισμός, που εμφανίζεται μέσα στους πρώτους 6 μήνες της ζωής.
    Προσαρμοστικός συγκλίνων στραβισμός:
    Είναι μία μορφή εσωτροπίας, η οποία εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά ηλικίας 2-3 ετών. Τα παιδιά αυτά έχουν συνήθως υψηλή υπερμετρωπία και κατά την προσπάθειά τους να εστιάσουν, τα μάτια τους στρέφονται προς τα μέσα (δηλ. προς την μύτη).
    Εξωτροπία:
    Είναι ο τύπος του στραβισμού κατά τον οποίο τα μάτια στρέφονται προς τα έξω, κυρίως όταν το παιδί κοιτάει μακριά. Μπορεί να εμφανίζεται περιστασιακά όταν το παιδί είναι αφηρημένο, κουρασμένο ή όταν βρίσκεται στο έντονο φως του ήλιου.

    Ποιά είναι τα αίτια
    Για να μπορέσουν τα μάτια να ευθυγραμμιστούν και να εστιάστουν ταυτόχρονα στον ίδιο στόχο, πρέπει οι οφθαλμοκινητικοί μύες του κάθε ματιού να συνεργαστούν μεταξύ τους, αλλά και με τους μύες του άλλου ματιού.
    Η συνεργασία αυτή ελέγχεται από τον εγκέφαλο, ο οποίος ταυτίζει τις δύο εικόνες σε μία, τρισδιάστατη εικόνα (αίσθηση του βάθους στο χώρο), αναπτύσσοντας έτσι τις λεγόμενες πλήρεις διόφθαλμες λειτουργίες (στερεοσκοπική όραση).
    Όταν ένα από τα δύο μάτια στραβίζει, τότε ο εγκέφαλος λαμβάνει δύο διαφορετικές εικόνες. Ο παιδικός εγκέφαλος στην προσπάθειά του να αποφύγει το πολύ ενοχλητικό σύμπτωμα της διπλωπίας που του προκαλεί ο στραβισμός, ξεκινάει να αγνοεί την εικόνα που προέρχεται από το μάτι που στραβίζει και προτιμά την εικόνα από το φυσιολογικό μάτι. Με τον μηχανισμό αυτό εμποδίζεται τελικά η ανάπτυξη διόφθαλμων λειτουργιών, δηλαδή τρισδιάστατης όρασης.
    Οι ενήλικες που αναπτύσσουν στραβισμό συνήθως βλέπουν διπλά (διπλωπία), λόγω του ότι ο εγκέφαλός τους έχει ήδη μάθει να λαμβάνει εικόνες και από τα δύο μάτια και κατά συνέπεια δεν μπορεί να αγνοήσει την εικόνα από το μάτι που στραβίζει.
    Στους ενήλικες, ο στραβισμός μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία και οφείλεται συνήθως σε τραυματισμό, σε λοίμωξη ή σε κάποιο νόσημα όπως π.χ. πάρεση κάποιου νεύρου ή δυσθυρεοειδική οφθαλμοπάθεια.
    Στραβισμός εμφανίζεται πολύ συχνά σε παιδιά με παθήσεις του εγκεφάλου όπως σύνδρομο Down, υδροκέφαλος, εγκεφαλικές παρέσεις, όγκους, προωρότητα. Επίσης, ο συγγενής καταρράκτης και το τραύμα μπορούν να προκαλέσουν στραβισμό. Παρ’ όλα αυτά, η πλειοψηφία των παιδιών με στραβισμό δεν εμφανίζουν κάποιο από τα παραπάνω αίτια.

    Στραβισμική αμβλυωπία:
    Ο στραβισμός είναι ένας από τους κύριους παράγοντες πρόκλησης αμβλυωπίας, ειδικά όταν συμβαίνει πριν από την ηλικία των έξι ετών. Η συνεχής απώθηση της εικόνας που προκαλεί ο στραβισμός οδηγεί στη μόνιμη ελάττωση της οπτικής οξύτητας του ματιού που στραβίζει. Η στραβισμική αμβλυωπία είναι πιο συχνή στην εσωτροπία (παρέκκλιση του οπτικού άξονα προς τα μέσα) αλλά εμφανίζεται λιγότερο συχνά και στην εξωτροπία.

    Συμπτώματα στραβισμικής αμβλυωπίας
     
     Το βασικό σύμπτωμα του στραβισμού είναι η κακή ευθυγράμμιση των ματιών, δηλαδή η κατάσταση εκείνη κατά την οποία τα μάτια δεν είναι παράλληλα και δεν εστιάζουν στο ίδιο σημείο.
    Στα βρέφη ηλικίας μέχρι τριών μηνών, η ύπαρξη στραβισμού δεν αξιολογείται, γιατί τα μάτια δεν συνεργάζονται ακόμα ικανοποιητικά.
     Άλλα σημεία που μπορεί να παρατηρηθούν στον στραβισμό είναι τα ασύμμετρα σημεία αντανάκλασης των δύο ματιών, η κλίση του κεφαλιού προς την μία ή την άλλη μεριά (αντισταθμιστική θέση κεφαλής), η κακή συνεργασία των ματιών κατά την κίνησή τους (κακή συνκινησία) και η απώλεια στερεοσκοπικής όρασης (απώλεια της αίσθησης του βάθους πεδίου).
    Ψευδοστραβισμός
     Αρκετά συχνά, τα μάτια των βρεφών φαίνεται ότι στραβίζουν, χωρίς όμως να υπάρχει στραβισμός στην πραγματικότητα. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται ψευδοστραβισμός και συμβαίνει λόγω του ότι τα βρέφη και τα μικρά παιδιά έχουν περίσσεια δέρματος στην κάθε πλευρά της μύτης (επίκανθος) και φαρδιά και επίπεδη βάση μύτης, με αποτέλεσμα να σκεπάζεται ένα μικρό τμήμα του ματιού και να δίνει την εντύπωση του στραβισμού. Μεγαλώνοντας το παιδί, ο ψευδοστραβισμός βελτιώνεται και τελικά εξαφανίζεται, σε αντίθεση με τον πραγματικό στραβισμό ο οποίος χρειάζεται οπωσδήποτε θεραπεία.


    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
    Οφθαλμολογικός έλεγχος
     Η διάγνωση του στραβισμού γίνεται συνήθως στα πλαίσια μίας βασικής οφθαλμολογικής εξέτασης από τον παιδίατρο, ο οποίος στη συνέχεια παραπέμπει το παιδί στον οφθαλμίατρο για πλήρη διαγνωστικό έλεγχο και θεραπεία.
     Στον έλεγχο αυτό ο οφθαλμίατρος ελέγχει την οπτική οξύτητα, την οφθαλμοκινητικότητα, την συνεργασία των δύο ματιών και την ανατομική ακεραιότητά τους, μέσα από μία διαδικασία η οποία ανάλογα με την ηλικία του παιδιού περιλαμβάνει ανάγνωση εικόνων και αριθμών. Συνήθως, χρειάζεται να γίνει μυδρίαση, δηλαδή διαστολή της κόρης των ματιών, με την ενστάλαξη ειδικών κολλυρίων, έτσι ώστε να μπορεί να ελεγχθεί ο βυθός και να μετρηθεί με βεβαιότητα η όποια διαθλαστική ανωμαλία του παιδιού.
    Η διαδικασία αυτή χρειάζεται παραμονή περίπου μίας ώρας στον χώρο του κέντρου μας.
    Η μυδρίαση διαρκεί περίπου 5-6 ώρες και μετά η κόρες των ματιών επανέρχονται στο φυσιολογικό τους μέγεθος.
     Η σύσταση της Αμερικανικής Οφθαλμολογικής Ακαδημίας (ΑΑΟ, www.aao.org) είναι ο έλεγχος της όρασης των παιδιών να γίνεται στις ακόλουθες χρονικές περιόδους:
    • Νεογέννητα έως 3 μηνών
    • 6 μηνών έως 1 έτους (ιδιαίτερα εάν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό αμβλυωπίας, στραβισμού, συγγενούς καταρράκτη, συγγενούς γλαυκώματος ή ρετινοβλαστώματος)
    • 3 ετών
    • 5 έως 6 ετών
    Ο στραβισμός μπορεί να είναι παρών κατά τη γέννηση ή μπορεί να αναπτυχθεί 2-3 χρόνια αργότερα. Η άποψη ότι ένα παιδί με στραβισμό μπορεί να θεραπευθεί μεγαλώνοντας αποτελεί έναν μύθο.
    Ο στραβισμός που δεν διαγιγνώσκεται και θεραπεύεται εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια όρασης (αμβλυωπία).

     

 Επικοινωνήστε μαζί μας

 Κύπρου 2, 15351 Παλλήνη Αττικής

2106669306

 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies  για την βελτίωση της περιήγησής σας. Η επιχείρηση συμμορφώνεται με τον GDPR.