Γλαύκωμα

  • ΓΛΑΥΚΩΜΑ


      Το γλαύκωμα είναι μια ομάδα οφθαλμικών παθήσεων που προκαλούν βλάβη του οπτικού νεύρου. Το οπτικό νεύρο είναι το «καλώδιο» που μεταφέρει τα οπτικά ερεθίσματα απ’ το μάτι προς τον εγκέφαλο και αποτελείται από μεγάλο αριθμό νευρικών ινών.Κάθε ίνα του οπτικού νεύρου είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά οπτικών ερεθισμάτων από ένα συγκεκριμένο σημείο του οπτικού μας πεδίου, και η πρόκληση βλάβης σε μια δεσμίδα αυτών των ινών οδηγεί σε ελάττωση ή και απώλεια της όρασης στο τμήμα του χώρου που αυτή αντιστοιχεί. Είναι μια χρόνια εξελικτική νευροπάθεια που συνήθως συνοδεύεται από αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.

      Η ενδοφθάλμια πίεση δημιουργείται από το υγρό που γεμίζει το πρόσθιο τμήμα του ματιού και ονομάζεται υδατοειδές υγρό. Αυτό το υγρό παράγεται πίσω από την ίριδα σε μια περιοχή που ονομάζεται ακτινωτό σώμα.
    Το υγρό αυτό δια μέσω της κόρης έρχεται εμπρός από την ίριδα και κινείται προς την περιοχή που σχηματίζεται από τον κερατοειδή (το διαφανές παράθυρο του ματιού) και την ίριδα, την γωνία του ματιού, απ’ όπου και αποχετεύεται.  Στα φυσιολογικά μάτια υπάρχει ισορροπία μεταξύ του παραγόμενου και του αποχετευόμενου υγρού. Όταν αυτή η ισορροπία διαταράσσεται, λόγω συνήθως μείωσης της αποχέτευσης, τότε αυξάνει η πίεση στο μάτι. Το γλαύκωμα συνήθως συνοδεύεται από αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση. Υπάρχει όμως και το Γλαύκωμα Φυσιολογικής ή Χαμηλής Πίεσης όπου παρατηρείται βλάβη του οπτικού νεύρου χωρίς αύξηση της ενδοφθάλμια πίεση.Σ' αυτή τη μορφή γλαυκώματος σημαντικό ρόλο παίζει ο αγγειακός παράγοντας. Επίσης αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση μόνο, δεν σημαίνει γλαύκωμα αν δεν παρατηρείται βλάβη του οπτικού νεύρου.


    Τύποι γλαυκώματος
    Υπάρχουν τέσσερις βασικοί τύποι γλαυκώματος:
    Πρωτοπαθές γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας: Είναι ο πιο συχνός τύπος γλαυκώματος. Η ενδοφθάλμια πίεση αυξάνει με αργό ρυθμό χωρίς παρουσία συμπτωμάτων στα πρώιμα στάδια της πάθησης. Για το λόγο αυτό περίπου το 45% των γλαυκωμάτων είναι αδιάγνωστα σύμφωνα και με τις πιο πρόσφατες στατιστικές.
    Πρωτοπαθές γλαύκωμα κλειστής γωνίας: Αυτός ο τύπος γλαυκώματος είναι συχνότερος στους ασιάτες. Η ενδοφθάλμια πίεση αυξάνει ξαφνικά (οξύ γλαύκωμα) και προκαλεί έντονο πόνο στην περιοχή του ματιού που συνοδεύεται από έγχρωμους κύκλους γύρω από τα φώτα, θάμπωμα στην όραση και κόκκινο μάτι.
    Είναι επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.
    Δευτεροπαθές γλαύκωμα : Μπορεί να είναι είτε ανοιχτής είτε κλειστής γωνίας. Οφείλεται στην ύπαρξη άλλης τοπικής ή συστηματικής αιτίας που προκαλεί αύξηση της ενδοφθάλμια πίεσης.
    Γλαύκωμα φυσιολογικής πίεσης: Μερικοί άνθρωποι έχουν πιο ευαίσθητο στην πίεση οπτικό νεύρο με συνέπεια τιμές ενδοφθάλμιας πίεσης που θεωρούνται γενικά «φυσιολογικές» να είναι ικανές να προκαλέσουν ζημιά στην όραση. Σε αυτές τις περιπτώσεις βοηθούν σημαντικά οι νέες τεχνολογίες απεικόνισης των ινών του οπτικού νεύρου που μπορούν να αναγνωρίσουν εύκολα και τις πιο μικρές αλλοιώσεις, προλαβαίνοντας έτσι τις δυσάρεστες συνέπειες πριν να είναι αργά.
    Συγγενές γλαύκωμα: Είναι μια σπάνια κατάσταση που εμφανίζεται με συχνότητα περίπου 1:10000 γεννήσεις αφορά κυρίως αγόρια και στο 75% είναι αμφοτερόπλευρο μπορεί δε να συνοδεύεται και από άλλα οφθαλμολογικά προβλήματα.
    Άλλες μορφές γλαυκώματος:
      Όπως προαναφέρθηκε το γλαύκωμα προκαλείται από πολλές ετερόκλιτες αιτίες και με ποικίλους μηχανισμούς.
    Κάποια σύνδρομα αρκετά συχνά στο γενικό πληθυσμό, όπως το σύνδρομο ψευδοαποφολίδωσης και το σύνδρομο διασποράς χρωστικής, έχουν σαν αποτέλεσμα την εναπόθεση σωματιδίων στη γωνία (την αποχέτευση του ματιού) βουλώνοντάς την όπως π.χ. μπορεί να βουλώσει από ξένα σώματα ένας νεροχύτης. Έτσι περιορίζεται το ποσό του υδατοειδούς υγρού που αυτή μπορεί να αποβάλλει στη μονάδα του χρόνου, οδηγώντας και πάλι στη συσσώρευσή του και σε αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.

      Ο φακός του ματιού (που βρίσκεται πίσω απ’ την ίριδα) μπορεί να είναι επίσης υπεύθυνος για την απόφραξη της γωνίας/αποχέτευσης με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα στο λεγόμενο «φακολυτικό» γλαύκωμα, η απελευθέρωση «υλικού» από έναν φακό με υπερώριμο καταρράκτη μπορεί να φράξει τη γωνία, προκαλώντας επώδυνη αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.
    Διάφορες αιτίες ισχαιμίας, όπως ο διαβήτης, η στένωση των καρωτίδων κ.α., προάγουν τον σχηματισμό μιας μεμβράνης από παθολογικά αγγεία που λέγεται «νεοαγγειακή μεμβράνη». Με την πρόοδο της νόσου αυτή η μεμβράνη μεγαλώνει και συσπάται, έλκοντας την ίριδα προς τα μπροστά, αποφράσσοντας τη γωνία.
    Γλαύκωμα επίσης μπορεί να προκληθεί με διάφορους μηχανισμούς από οφθαλμικούς όγκους, τραύματα, χειρουργικές επεμβάσεις κ.α.

     

     AITIA ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ

     Υπάρχουν πολλές ετερόκλητες αιτίες που δυνητικά προκαλούν γλαύκωμα. Κοινό σημείων όλων, είναι η αύξηση της πίεσης στο εσωτερικό του ματιού.
    Ένα κάποιο επίπεδο (φυσιολογικής) πίεσης είναι απαραίτητο για το μάτι, ώστε να διατηρεί το σχήμα του και τη λειτουργικότητά του. Η αύξησή της όμως, είτε με απευθείας επίδραση στο οπτικό νεύρο, είτε πιέζοντας τα μικρά αγγεία που το τρέφουν, προκαλεί σε αυτό μη αναστρέψιμες βλάβες με καταστροφικές συνέπειες για την όραση..
    Υπάρχουν όμως και άλλοι παράγοντες κινδύνου που η ύπαρξή τους προδιαθέτει για την εμφάνιση γλαυκώματος. Τέτοιοι είναι:
    • η προχωρημένη ηλικία
    • η φυλή
    • η μυωπία
    • ο σακχαρώδης διαβήτης
    • άλλες αγγειακές παθήσεις
    • η χρήση κορτιζόνης (τοπική ή συστηματική) για μεγάλο χρονικό διάστημα

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ

      Στα πρώτα στάδια γλαυκώματος ανοιχτής γωνίας, ο ασθενής δεν έχει συμπτώματα. Με την εξέλιξη όμως της νόσου και όσο η καταστροφή του οπτικού νεύρου συνεχίζεται, εμφανίζονται σκοτώματα στο περιφερικό οπτικό πεδίο του ασθενή. Αυτά τα σκοτώματα δεν γίνονται εύκολα αντιληπτά μέχρι η βλάβη του οπτικού νεύρου να γίνει αρκετά σοβαρή ή μέχρι να διαγνωστούν από τον οφθαλμίατρο κατά την διάρκεια ενός πλήρους οφθαλμολογικού ελέγχου.
    Παρομοίως, τα άτομα με αυξημένες πιθανότητες για ανάπτυξη κρίσεως οξέος γλαυκώματος (γλαύκωμα κλειστής γωνίας) δεν έχουν συμπτώματα μέχρι την στιγμή της κρίσης, όπου η ενδοφθάλμια πίεση φτάνει σε πολύ υψηλά επίπεδα.
    Τα συμπτώματα της κρίσεως οξέος γλαυκώματος είναι τα εξής:

    • Έντονος πόνος του ματιού
    • Eρυθρότητα
    • Mειωμένη όραση
    • Έγχρωμα φωτοστέφανα γύρω από τις φωτεινές πηγές
    • Πονοκέφαλος
    • Ναυτία και έμετος


    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ


     Η μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης είναι η πρώτη εξέταση που απαιτείται. Η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση είναι αναμφίβολα ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου, αλλά δεν αρκεί από μόνη της για να γίνει η διάγνωση και αυτό διότι θα πρέπει να υπάρχουν οπωσδήποτε βλάβες του οπτικού νεύρου και των οπτικών ινών για να είναι σίγουρη η διάγνωση του γλαυκώματος. Εφόσον βρεθεί αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση αλλά δεν υπάρχουν βλάβες στο οπτικό νεύρο, στις οπτικές ίνες και στο οπτικό πεδίο τότε μιλάμε για οφθαλμική υπερτονία και όχι για γλαύκωμα.
    Η περαιτέρω διάγνωση του γλαυκώματος γίνεται με την αξιολόγηση του ιστορικού του ατόμου σε συνδυασμό με τις εξής οφθαλμολογικές εξετάσεις:

    1. Τονομέτρηση:
     Το ερώτημα αν η πίεση που μετράται κάθε φορά είναι η πραγματική ή όχι, απασχολεί πάντα τον οφθαλμίατρο . Το τονόμετρο μπορεί να μας δώσει την πραγματική ενδοφθάλμια πίεση ελαχιστοποιώντας την επίδραση παραγόντων που ποικίλουν από εξεταζόμενο σε εξεταζόμενο (πάχος κερατοειδούς αντίσταση κερατοειδούς, υποκειμενική εκτίμηση του οφθαλμιάτρου) και βοηθούν σημαντικά στη διάγνωση του γλαυκώματος.
    2. Γωνιοσκοπία:
    Κατά την γωνιοσκοπία γίνεται έλεγχος της <γωνίας>, δηλαδή του σημείου που αποχετεύεται το υδατοειδές υγρό από το μάτι. Ο οφθαλμίατρος χρησιμοποιεί έναν ειδικό φακό σαν καθρέπτη ο οποίος εφάπτεται στον κερατοειδή για να εξετάσει την γωνία και να καθορίσει τον τύπο του γλαυκώματος του ασθενή.
    3. Αξιολόγηση του οπτικού νεύρου και των νευρικών ινών:
    Η εξέταση του οπτικού νεύρου για τη διάγνωση του γλαυκώματος γίνεται από τον οφθαλμίατρο με το οφθαλμοσκόπιο. Με το όργανο αυτό ελέγχουμε το μέγεθος της κοίλανσης του οπτικού νεύρου. Κοίλανση μεγαλύτερη του φυσιολογικού ή διαφορετικού μεγέθους κοίλανση ανάμεσα στα δύο μάτια ενός εξεταζόμενου μπορεί να οδηγήσει στη διάγνωση του γλαυκώματος.
    Η αντικειμενική και ποσοτική καταγραφή της βλάβης του οπτικού νεύρου επιτυγχάνεται με τους αναλυτές του οπτικού νεύρου και της στιβάδας των νευρικών ινών (LST GDx OCT). Με αυτούς γίνεται τοπογραφική ανάλυση της οπτικής θηλής και μέτρηση του πάχους των οπτικών ινών.
    Υπάρχει επίσης η δυνατότητα μέτρησης του αριθμού των γαγγλιακών κυττάρων στη περιοχή της ωχράς κηλίδας. Οι απολήξεις των κυττάρων αυτών σχηματίζουν το οπτικό νεύρο. Η καταγραφή αυτών των παραμέτρων συμβάλλει στην πρώιμη διάγνωση του γλαυκώματος, καθώς όπως είναι γενικά αποδεκτό οι δομικές αλλαγές προηγούνται των λειτουργικών στο γλαύκωμα.
    4. Έλεγχος οπτικών πεδίων (Περιμετρία):
    Με την εξέταση των οπτικών πεδίων καταγράφουμε το ποσοστό των νευρικών ινών που έχουν καταστραφεί από το γλαύκωμα. Βασίζεται στην ικανότητα του εξεταζόμενου να αναγνωρίζει το φως σε κάθε περιοχή του αμφιβληστροειδή χιτώνα.


      ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ
    Το γλαύκωμα είναι μια πάθηση η οποία δεν θεραπεύεται αλλά ρυθμίζεται.
    Αυτό σημαίνει ότι από τη θεραπεία περιμένουμε την αναστολή ή επιβράδυνση της εξέλιξης και όχι βελτίωση της βλάβης.
    Κατά κανόνα, η βλάβη που προκαλείται από το γλαύκωμα είναι μη αναστρέψιμη. Οφθαλμικές σταγόνες, χάπια, και λέιζερ ή χειρουργικές επεμβάσεις χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ή την καθυστέρηση περαιτέρω γλαυκωματικής βλάβης.
    Με κάθε τύπο γλαυκώματος, οι περιοδικές εξετάσεις είναι πολύ σημαντικές για την αποφυγή της απώλειας της οράσεως.
    Φαρμακευτική θεραπεία (αντιγλαυκωματικά κολλύρια):
    Αποτελεί την πιο συχνά εφαρμοζόμενη θεραπεία στο γλαύκωμα. Κάποια φάρμακα στοχεύουν στη μείωση της παραγωγής του υδατοειδούς υγρού και άλλα στην αύξηση της αποχέτευσης.Τα φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε σαν μονοθεραπεία είτε σαν συνδυασμένη θεραπεία.
    Θεραπεία με Laser:
    Με το laser γλαυκώματος στοχεύουμε είτε στην αύξηση της αποχέτευσης του υδατοειδούς υγρού (laser τραμπεκουλοπλαστική) όπως συμβαίνει στο γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας, είτε στη διευκόλυνση της ροής του υδατοειδούς υγρού δημιουργώντας ένα περιφερικό «άνοιγμα» στην ίριδα (YAG-laser ιριδοτομή) όπως συμβαίνει στο γλαύκωμα στενής γωνίας.
    Χειρουργική θεραπεία:
    Η χειρουργική γλαυκώματος χρησιμοποιείται συνήθως όταν η συντηρητική θεραπεία αδυνατεί να ελέγξει το γλαύκωμα. Υπάρχουν πολλών ειδών χειρουργικές θεραπείες για το γλαύκωμα, όλες όμως στοχεύουν στη βελτίωση της αποχέτευσης δημιουργώντας ένα νέο αποχετευτικό σύστημα.
    Η πιο συχνή αντιγλαύκωματική επέμβαση είναι η τραμπεκουλεκτομή. Σ' αυτήν δημιουργούμε στο άσπρο του ματιού (στο σκληρό χιτώνα) ένα καλυμμένο τούνελ που παροχετεύει το υδατοειδές υγρό από το εσωτερικό του ματιού σε μια μικρή φυσαλίδα κάτω από το άνω βλέφαρο. Έτσι ελαττώνεται η πίεση του υδατοειδούς υγρού και επομένως και η πίεση στο οπτικό νεύρο η οποία προκαλεί την απώλεια της όρασης στο γλαύκωμα.
    Άλλες επεμβάσεις είναι:
    • Μη διατιτρένουσες επεμβάσεις
    • Ένθεση βαλβίδων
    • Κυκλοκαταστροφικές επεμβάσεις
    Σε ασθενείς χαμηλού κινδύνου το ποσοστό επιτυχίας αγγίζει το 90%. Τα 2/3 των μέσου κινδύνου ασθενών θα επιτύχουν ικανοποιητική πίεση χωρίς σταγόνες. Το 1/3-1/4 των ασθενών θα χρειαστούν και κάποιο φάρμακο και ένα μικρότερο ποσοστό θα χρειαστούν περαιτέρω χειρουργική επέμβαση.
    Σπανιότερα κάποιοι ασθενείς θα παρουσιάσουν χαμηλή πίεση για μεγάλο χρονικό διάστημα και θα χρειαστούν επιπλέον χειρουργική επέμβαση για την αύξηση της ενδοφθάλμια πίεσης.
    Η τακτική οφθαλμολογική εξέταση είναι η καλύτερη πρόληψη για το γλαύκωμα.

  • ΠΑΘΗΣΕΙΣ

    Στο οφθαλμιατρείο αντιμετωπίζονται όλες οι οφθαλμολογικές παθήσεις . Ενδεικτικά:

    Μυωπία

    Η μυωπία είναι μια διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, κατά την οποία ο οφθαλμός είναι μεγαλύτερος από το φυσιολογικό (αξονική μυωπία) ή η καμπυλότητα του κερατοειδούς είναι αυξημένη (διαθλαστική μυωπία), με συνέπεια να μεγαλώνει η απόσταση ανάμεσα στον κερατοειδή και τον αμφιβληστροειδή. Οι ακτίνες του φωτός δεν εστιάζονται στον αμφιβληστροειδή όπως είναι το φυσιολογικό, αλλά σε κάποιο σημείο μπροστά από αυτόν. Ο μύωπας αδυνατεί να δει καθαρά τα αντικείμενα που βρίσκονται μακριά... Περισσότερα...

    Αμβλυωπία

    Αμβλυωπία ( συχνά αναφέρεται ως τεμπέλικο μάτι) είναι η ελαττωμένη οπτική οξύτητα του ενός ή και των δύο οφθαλμών παρότι έχουν διορθωθεί διαθλαστικές ανωμαλίες και την δεν υπάρχει κάποια άλλη οργανική βλάβη. Η αμβλυωπία είναι πρόβλημα ανάπτυξης του εγκεφάλου και όχι οργανικό ή νευρολογικό πρόβλημα του οφθαλμού. Είναι μια διεργασία που γίνεται μέχρι 9 ετών περίπου όπου για να αναπτυχθεί πλήρως η οπτική ικανότητα του παιδιού, πρέπει να υπάρχει καλή συνεργασία μεταξύ ματιού και εγκεφάλου δηλαδή οι εικόνες που στέλνει το μάτι στον εγκέφαλο προς επεξεργασία να είναι καθαρές για να μπορέσει να τις αναλύσει σωστά...Περισσότερα...

    Αστιγματισμός

    Ο αστιγματισμός είναι μια διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, η οποία οφείλεται  σε ανωμαλία της επιφάνειας του κερατοειδούς, κατά την οποία ο κερατοειδής δεν έχει την ίδια καμπυλότητα σε όλη του την έκταση ( κερατοειδικός αστιγματισμός), ή σε ανωμαλία στην κατασκευή του κρυσταλλοειδούς φακού του ματιού (φακικός αστιγματισμός).
    Στον αστιγματισμό οι ακτίνες του φωτός δεν καταλήγουν όλες στο ίδιο σημείο του αμφιβληστροειδή, δημιουργώντας μία θολή εικόνα στον εγκέφαλο για τα αντικείμενα είτε κοντινά , είτε μακρινά.Πολλές φορές ο αστιγματισμός συνυπάρχει με μυωπία, υπερμετρωπία ή άλλες διαθλαστικές παθήσεις. Ειδικά σε μικρές ηλικίες που τα παιδιά δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι έχουν πρόβλημα είναι καλό να γίνεται τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος για έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση...
    Περισσότερα...

    Γλαύκωμα

    Το γλαύκωμα είναι μια ομάδα οφθαλμικών παθήσεων που προκαλούν βλάβη του οπτικού νεύρου. Το οπτικό νεύρο είναι το «καλώδιο» που μεταφέρει τα οπτικά ερεθίσματα απ’ το μάτι προς τον εγκέφαλο και αποτελείται από μεγάλο αριθμό νευρικών ινών.Κάθε ίνα του οπτικού νεύρου είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά οπτικών ερεθισμάτων από ένα συγκεκριμένο σημείο του οπτικού μας πεδίου, και η πρόκληση βλάβης σε μια δεσμίδα αυτών των ινών οδηγεί σε ελάττωση ή και απώλεια της όρασης στο τμήμα του χώρου που αυτή αντιστοιχεί. Είναι μια χρόνια εξελικτική νευροπάθεια που συνήθως συνοδεύεται από αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης...Περισσότερα...

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Ο διαβήτης (πάθηση που οφείλεται στην μειωμένη παραγωγή ή έλλειψη της ινσουλίνης με συνέπεια την αύξηση του σακχάρου στο αίμα) μπορεί να προσβάλεi διάφορα σημειά του ματιού, ένα από τα οποία είναι ο αμφιβληστροειδής χιτώνας που αντιστοιχεί στο βυθό του ματιού.
    Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι η προσβολή των μικρών (τριχοειδών) αγγείων του αμφιβληστροειδούς.
    Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αφορά όλους του διαβητικούς ασθενείς είτε είναι ινσουλίνο εξαρτώμενοι (Τύπος 1) νεαροί σε ηλικία είτε είναι μη ινσουλίνο-εξαρτώμενοι (Τύπος 2) και εμφανίζουν την πάθηση σε μεγαλύτερες ηλικίες...Περισσότερα...

    Εκφύλιση ωχράς κυλίδας

    Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας σχετιζόμενη με την ηλικία, είναι η πιο συχνή αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης στον δυτικό κόσμο. Η πάθηση αυτή προσβάλει την κεντρική περιοχή του βυθού του ματιού, η οποία είναι και η πιο σημαντική. Η συνέπεια; Μια σταδιακή μείωση της κεντρικής όρασης χωρίς άλλα συμπτώματα. Η ωχρά κηλίδα αντιστοιχεί στο κεντρικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς, δηλαδή του χιτώνα που αντιστοιχεί στο βυθό του ματιού. Αυτή δε είναι και το πιο σημαντικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς πάνω στο οποίο πέφτουν οι ακτίνες και σχηματίζονται τα είδωλα. Όπως καταλαβαίνουμε η ωχρά είναι το πιο σημαντικό μέρος του αμφιβληστροειδούς για να βλέπουμε ευκρινώς...Περισσότερα...

    Καταράκτης

    Ο καταρράκτης, είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες θόλωσης της όρασής μας μετά από κάποια ηλικία. Ο καταρράκτης είναι μέρος του φαινομένου της γήρανσης του ματιού. Ολοι οι άνθρωποι μετά από κάποια ηλικία εμφανίζουν μια θόλωση του φακού. Για τον καταρράκτη δεν υπάρχει άλλη αντιμετώπιση παρά μόνο η χειρουργική, όταν υπάρχει ένδειξη. Η επέμβαση για την αφαίρεση του καταρράκτη είναι η πιο συχνή αλλά και η πιο επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση σε όλο το  χώρο της Ιατρικής Επιστήμης...Περισσότερα...

    Στραβισμός

    Ο στραβισμός είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάθε κατάσταση κατά την οποία τα μάτια δεν είναι παράλληλα – δηλαδή όταν το ένα μάτι στρέφεται ή ξεφεύγει προς τα μέσα, έξω, πάνω ή κάτω. Ο στραβισμός μπορεί να είναι παρών συνεχώς, ή μπορεί να εμφανίζεται όταν το παιδί είναι κουρασμένο, άρρωστο ή όταν εστιάζει σε κοντινά αντικείμενα.
    Ο στραβισμός είναι μια συχνή παιδική πάθηση, η οποία μπορεί να είναι προφανής από την ημέρα της γέννησης ή μπορεί να εμφανισθεί αργότερα, ακόμα και μετά την ενηλικίωση. Συχνά εμφανίζεται σαν κληρονομική πάθηση μέσα στην οικογένεια, αλλά ενδέχεται και να μην υπάρχουν συγγενείς με την ίδια πάθηση...Περισσότερα...

    Πρεσβυωπία

    Η πρεσβυωπία, η νόσος που χαρακτηρίζει τη δυσλειτουργία της κοντινής όρασης, είναι ένα οφθαλμολογικό πρόβλημα που αργά ή γρήγορα θα απασχολήσει όλους. Η πρεσβυωπία παρουσιάζεται στην αρχή ως δυσκολία στο διάβασμα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, όταν προσπαθώντας να διαβάσουμε ασυναίσθητα απομακρύνουμε το αντικείμενο. Στους μύωπες είναι χαρακτηριστικό ότι βγάζουν τα γυαλιά τους για να διαβάσουν...Περισσότερα...

    Επιπεφυκίτιδες

    Με τον όρο επιπεφυκίτιδα, ορίζουμε την φλεγμονή του επιπεφυκότα (του άσπρου χιτώνα του ματιού). Πρόκειται για μια ομάδα ασθενειών που έχουν σαν κύριο χαρακτηριστικό τους το κόκκινο ερεθισμένο μάτι. Τα συμπτώματα μπορούν να ποικίλουν. Αυτό που αισθανόμαστε, όταν έχουμε επιπεφυκίτιδα ποικίλει ανάλογα με την μορφή της. Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι το τσούξιμο, η αίσθηση ξένου σώματος, παροδική θολότητα της όρασης που καθαρίζει με το ανοιγοκλείσιμο του ματιού, φαγούρα και σε ορισμένες περιπτώσεις πόνος...Περισσότερα...

    Ξηροφθαλμία

    Τα φυσικά μας δάκρυα προστατεύουν τα μάτια μας και τα υγραίνουν, κάτι που είναι απαραίτητο για μια καθαρή και χωρίς ενοχλήσεις όραση. Μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να παράγουν κανονική ποσότητα δακρύων, με αποτέλεσμα τα μάτια να είναι ξηρά και ευερέθιστα, να τσούζουν και να κόβουν ενώ η όραση να θολώνει συχνά. Σε μερικές βαριές καταστάσεις, η ξηροφθαλμία μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για το μάτι...Περισσότερα...

    Υπερμετρωπία

    Η υπερμετρωπία είναι πάθηση ακριβώς αντίθετη από τη μυωπία. Στην περίπτωση αυτή το μάτι είναι πολύ μικρό. Έτσι, οι εικόνες δεν σχηματίζονται επάνω στον αμφιβληστροειδή, αλλά σε κάποιο σημείο πίσω από αυτόν. Γι' αυτό ο υπερμέτρωπας δεν μπορεί να δει καθαρά τα αντικείμενα που βρίσκονται κοντά του, ενώ δεν έχει κανένα πρόβλημα με εκείνα που βρίσκονται μακριά του. Η πάθηση αυτή παρατηρείται κυρίως σε μικρά παιδιά και εφήβους. Στους ενήλικες είναι σπάνια...Περισσότερα...

    Βλεφαρίτδα

    Η φλεγμονή των βλεφάρων λέγεται βλεφαρίτιδα και είναι η αιτία ιδιαίτερα ενοχλητικών συμπτωμάτων ερεθισμού, δακρύρροιας και ερυθρότητας. Υπάρχουν δύο βασικές μορφές: η σταφυλοκοκκική και η σμηγματορροϊκή βλεφαρίτιδα, που αρκετά συχνά αλληλεπικαλύπτονται, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολος ο διαχωρισμός τους....Περισσότερα...

     

     

     

     

 Επικοινωνήστε μαζί μας

 Κύπρου 2, 15351 Παλλήνη Αττικής

2106669306

 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies  για την βελτίωση της περιήγησής σας. Η επιχείρηση συμμορφώνεται με τον GDPR.